Баҳри қатлами як нафаси баси наргиси ҷонона ро

بهر قتلم یک نفس بس نرگس جانانه را

Шуълае кофӣ буд болу пари парвона ро

شعله ای کافی بود بال و پر پروانه را

Хӯн таровуш мекунад аз чокҳои сина ам

خون تراوش می کند از چاک های سینه ام

Тифли ашками боз гум кардаст роҳи хона ро

طفل اشکم باز گم کرد است راه خانه را

Мардум чашмам кунанд аз дил ба сӯии дидаи ашк

مردم چشمم کنند از دل به سوی دیده اشک

Ҳамчуи мӯрии кӯи басӯии хонаи оради дона ро

همچو موری کو بسوی خانه آرد دانه را

Ман мусулмон нестам габрам вале аз бими халқ

من مسلمان نیستم گبرم ولی از بیم خلق

намефурӯзам дар даруни хонаи оташи хона ро

می‌فروزم در درون خانه آتش خانه را

Такя бар девор натавонам намӯд аз бас ки дил

تکیه بر دیوار نتوانم نمود از بس که دل

То фитад аз оҳи оташи бори ин вайрона ро

تا فتد از آه آتش بار این ویرانه را