Хушам ки бо лаб ӯ ошно нашуд суханӣ

خوشم که با لب او آشنا نشد سخنی

Кӣм ки ранҷа кунад лаб ба ҳарфи ҳамчуи манӣ

کیم که رنجه کند لب به حرف همچو منی

Фиғон ки ашками хӯн дар тан он қадр нагузошт

فغان که اشکم خون در تن آنقدر نگذاشت

Ки чун кашандам рангин кунам ба хӯни кафанӣ

که چون کشندم رنگین کنم به خون کفنی

Маранҷ агар гила кардам дилами збси танагӣ

مرنج اگر گله کردم دلم زبس تنگی

Надошт ҷой ки даравӣ гиреҳ шавад суханӣ

نداشت جای که دروی گره شود سخنی

Ба гиря кӯш ки то нур дар назари дорӣ

به گریه کوش که تا نور در نظر داری

Сабо наёвард аз Мисри буии перҳанӣ

صبا نیاورد از مصر بوی پیرهنی

Ба гоҳ сӯхтани дили канораи гир ва бисӯз

به گاه سوختن دل کناره گیر و بسوز

На шамъ бош кисозӣ нахусти анҷуманӣ

نه شمع باش که سازی نخست انجمنی