намедиҳанд аз шавқи он рухсораи ҷон аз баҳри он

می‌دهند از شوق آن رخساره جان از بهر آن

Рӯзу шаби хуршеду ма дар хона равшан кардананд

روز و شب خورشید و مه در خانه روشن کردنند

Гар ғуборӣ доштӣ дар дил биё бигузар бас аст

گر غباری داشتی در دل بیا بگذر بس است

Аз ғарибоне ки Кувайтро ғубор домананд

از غریبانی که کویت را غبار دامنند

Дӯстанд онон ки дар андеша ӣ қатл мананд

دوستند آنان که در اندیشه ی قتل منند

Дшмнонм дӯстанд ва дӯстонам душмананд

دشمنانم دوستند و دوستانم دشمنند

Бо хаёлат то буд дар синаи дил дар гуфтугӯ

با خیالت تا بود در سینه دل در گفتگو

Булбулонро шиква бошад кор то дар гулшананд

بلبلان را شکوه باشد کار تا در گلشنند

Бар умед дидани хуршеди рӯяти меҳру моҳ

بر امید دیدن خورشید رویت مهر و ماه

Гоҳ бар даргоҳу гуҳ дар бому гуҳ дар равзананд

گاه بر درگاه و گه در بام و گه در روزنند