Хусрави арбоби дониши сарви аҳли ҳунар
خسرو ارباب دانش سرو اهل هنر
эй ба истиқлол дар малики сухани молики рқоб
ای به استقلال در ملک سخن مالک رقاب
Бо вуҷӯди шеърҳои обдорти шоирӣ
با وجود شعرهای آبدارت شاعری
Дигаронро рост тасвираст бар болои об
دیگران را راست تصویر است بر بالای آب
Маънӣат аз баси баландӣ то бурун ояд зи лаб
معنیّت از بس بلندی تا برون آید ز لب
По ба фарқ арш сояд чун дуои мустаҷоб
پا به فرق عرش ساید چون دعای مستجاب
Он сафина нест ашъори ту дар ваии мундараҷ
آن سفینه نیست اشعار تو در وی مندرج
Жарф дарёӣаст сатру нуқтааш мавҷу ҳубоб
ژرف دریایی است سطر و نقطه اش موج و حباب
Бо замир лоф медонам назд дар ҳайратам
با ضمیر لاف میدانم نزد در حیرتم
Каз чаҳ маънии теғ дар гардан фикандаст офтоб
کز چه معنی تیغ در گردن فکندست آفتاب
Худ бигӯ ҷузи калаки ҷодӯии фусуни созат ки сохт
خود بگو جز کلک جادوی فسون سازت که ساخت
Байти кзик унсураш бошад банно яъне зоб
بیت کزیک عنصرش باشد بنا یعنی زآب
Ин чунин каз даврии базм ту гуяд ҷони ман
این چنین کز دوری بزم تو گوید جان من
Кас намегирад магар аз даврии дарёи саҳоб
کس نمی گیرد مگر از دوری دریا سحاب
Шиква ӣӣ дорам агар дории димоғи истимоъ
شکوه یی دارم اگر داری دماغ استماع
Рухсатӣ каз чеҳраи ин роз бурдорам ниқоб
رخصتی کز چهره این راز بردارم نقاب
Рабти ман бо мирзои нурӣ чу ихлосам ба ту
ربط من با میرزا نوری چو اخلاصم به تو
Бар ту равшани трз хуршедаст эй олии ҷаноб
بر تو روشن ترز خورشید است ای عالی جناب
Худ нкўдонӣ ки ман ин нохушиҳои фалак
خود نکودانی که من این ناخوشی های فلک
Дили бадв хуш мекунам дар олами пари инқилоб
دل بدو خوش میکنم در عالم پر انقلاب
Борҳо дидӣ кигар бодии вазидӣ бар сараш
بارها دیدی که گر بادی وزیدی بر سرش
Оҳи ман оташ задӣ бар осмони носавоб
آه من آتش زدی بر آسمان ناصواب
Вар нишастӣ бар замираш кард холам бар даҳан
ور نشستی بر ضمیرش کرد خالم بر دهن
Ашки ман бунёди оламро расонидӣ ба об
اشک من بنیاد عالم را رسانیدی به آب
Шуд кунун умрӣ ки мҷбўсст дар вайрона ӣӣ
شد کنون عمری که مجبوسست در ویرانه یی
Ғами Фзо ҷое ки вом аз вай кунад дӯзахи азоб
غم فزا جایی که وام از وی کند دوزخ عذاب
Аз ҳавои гарми он вайронаи ҳаргизи чашм ӯ
از هوای گرم آن ویرانه هرگز چشم او
Ҳамчуи чашми бахт бедорат нагардад гарми хоб
همچو چشم بخت بیدارت نگردد گرم خواب
Бо чунин ҳоле ки гуфтам худ бидиҳ инсофи ман
با چنین حالی که گفتم خود بده انصاف من
Чун тавонам дид ӯро дар лагадкӯби дўоб
چون توانم دید او را در لگدکوب دواب
Он ки номашро сулаймон кардае бар ғам ӯ
آن که نامش را سلیمان کرده ای بر غم او
Май баради фармони девӣ чанд зишт бе ҳиҷоб
می برد فرمان دیوی چند زشت بی حجاب
Беш азин девони бФрмон сулаймон бӯда анд
بیش ازین دیوان بفرمان سلیمان بوده اند
Венаи сулаймон май баради фармони девони алъҷоб
وین سلیمان می برد فرمان دیوان العجاب
Зини маротиб дар гузаштами як суолам беш нест
زین مراتب در گذشتم یک سوالم بیش نیست
Арза медорам ба шарти он ки фармое ҷавоб
عرضه میدارم به شرط آن که فرمایی جواب
Ошноӣ бар тарафи охир на мазлӯмаст ӯ
آشنایی بر طرف آخر نه مظلوم است او
Дар кадомин дайн раво бошад ба мазлӯмони итоб
در کدامین دین روا باشد به مظلومان عتاب
Аз ту милоФд Маяфкан ҳам ҳамчунинаш бар замин
از تو میلافد میفکن هم همچنینش بر زمین
Ваз ту менозад мФрмо беш азинши изтироб
وز تو می نازد مفرما بیش ازینش اضطراب
Он навиди лутфи воин бе илтифотии аломон
آن نوید لطف واین بی التفاتی الامان
Венаи хилофи расм ва ин кони гуҳари алоҷтноб
وین خلاف رسم و این کان گهر الاجتناب
Ман хилоф расм мегӯям хилофи расми кӯ
من خلاف رسم می گویم خلاف رسم کو
Бар замин афкандан нав раст расми офтоб
بر زمین افکندن نو رست رسم آفتاب
Сабти бодои номи ту дар садри девони ҳунар
ثبت بادا نام تو در صدر دیوان هنر
То буд хатми сухани валлоҳи аълами болсўоб
تا بود ختم سخن والله اعلم بالصواب