Сарвари арбоби ҳиммати хусрави аҳли ҳунар
سرور ارباب همت خسرو اهل هنر
эй ба истиқлол дар малики карами молики рқоб
ای به استقلال در ملک کرم مالک رقاب
Бо замират лоф медонам назд дар ҳайратам
با ضمیرت لاف می دانم نزد در حیرتم
Каз чаҳ маънии теғ дар гардани Фкндости офтоб
کز چه معنی تیغ در گردن فکنداست آفتاب
Бо вуҷӯди ҷӯади омати хоҳиши ком аз фалак
با وجود جود عامت خواهش کام از فلک
Бар канор чашма бошад хоҳиши об аз шароб
بر کنار چشمه باشد خواهش آب از شراب
Нуктаҳои дилкашат чун нуқтаҳои шини арш
نکته های دلکشت چون نقطه های شین عرش
Побаи фарқ айш месояд ба ҳангоми хитоб
پابه فرق عیش می ساید به هنگام خطاب
Давлати дорои даврон бар ту дорад эътимод
دولت دارای دوران بر تو دارد اعتماد
Чашми бади давр аз рухи ин давлат ва ин интихоб
چشم بد دور از رخ این دولت و این انتخاب
Ҳаст белафзу иборат назд рояти ҷилва гар
هست بی لفظ و عبارت نزد رایت جلوه گر
Шоҳиди мақсӯди соил чун арӯс бе ниқоб
شاهد مقصود سایل چون عروس بی نقاب
Гар бадар бошӣ сахоят гуфтаам аз ман маранҷ
گر بدر باشی سخایت گفته ام از من مرنج
эй сҳо дар баҳри дастати баҳри миён дар изтироб
ای سحا در بحر دستت بحر میان در اضطراب
Ин далерӣ зон сабаб кардам ки ҳарҷо дида ам
این دلیری زان سبب کردم که هرجا دیده ام
Соилонро дидаам ғарқи арақ аз баси ҳиҷоб
سایلان را دیده ام غرق عرق از بس حجاب
Бархилофи он кунун зоти ъдими алмисли ту
برخلاف آن کنون ذات عدیم المثل تو
Мекунад эҳсон ва мегардад зи шарми соили об
میکند احسان و میگردد ز شرم سایل آب
Бетакаллуф худ бидиҳ инсофи ҳаргизи дида Эй
بی تکلف خود بده انصاف هرگز دیده ای
Аз карямони ҷаҳони ин расми ало аз саҳоб
از کریمان جهان این رسم الا از سحاب
Бо дӯстиҳои ҷавдати бскаҳ дрпошӣ намӯд
با دوستی های جودت بسکه دُرپاشی نمود
Бо дар дастат акнӯн баҳрро ҳамчун саҳоб
با در دستت اکنون بحر را همچون سحاب
Абр агар бар ҳоли дарё зор гиряд давр нест
ابر اگر بر حال دریا زار گرید دور نیست
Тифлро даврӣ набошад гиря аз ифлоси боб
طفل را دوری نباشد گریه از افلاس باب
Гурзи ҷавдати мустаҳаққи нолаи ҳақаши дони бартараф
گرز جودت مستحق ناله حقش دان برطرف
Ҳар киро бинӣ шикоят мекунад аз бе ҳисоб
هر که را بینی شکایت می کند از بی حساب
Вази ҳаюлои аносири иддаои ваҳдатӣ
وز هیولای عناصر ادعای وحدتی
Кардаанд арбоби ҳикмат аз барои инқилоб
کرده اند ارباب حکمت از برای انقلاب
Гуфтаанд аввал шавад қалби ҳаво вонгаҳ шавад
گفته اند اول شود قلب هوا وانگه شود
Аз ҳарорат то баравадат оби оташи оташи об
از حرارت تا برودت آب آتش آتش آب
Ин сухан аслӣ надорад соҳиби табъи салим
این سخن اصلی ندارد صاحب طبع سلیم
На тавассут боядаш кардан на ваҳдати иртикоб
نه توسط بایدش کردن نه وحدت ارتکاب
Унфати об оташ намӯду лутфати оташ об кард
عنفت آب آتش نمود و لطفت آتش آب کرد
Ман чунин донистаам валлоҳи аълами болсўоб
من چنین دانسته ام والله اعلم بالصواب
Комё бо остонати ранҷаи гашт аз бӯса ам
کامیا با آستانت رنجه گشت از بوسه ام
Бар умеди пои бӯс вазон нагаштам комёб
بر امید پای بوس وزان نگشتم کامیاب
Нури чашми олимӣ аммо чу чашми ёри ман
نور چشم عالمی اما چو چشم یار من
Гоҳи махмурӣ ва гоҳе мастӣ ва гоҳе ба хоб
گاه مخموری و گاهی مستی و گاهی به خواب
Ашки ман ҳолам ба тӯфон дод ва ту бо гули рухон
اشک من حالم به طوفان داد و تو با گل رخان
Дар канори обу пиндории ҷаҳонро бардаи об
در کنار آب و پنداری جهان را برده آب
Ҳамчуи ғнчки тир гуё мезанад бар сина ам
همچو غنچک تیر گویا میزند بر سینه ام
Ёди ёри ғнчкӣ дар базми он олиҷаноб
یاد یار غنچکی در بزم آن عالیجناب
Дӯши андари гӯшаи байти алҳзн то субҳи дам
دوش اندر گوشه بیت الحزن تا صبح دم
Бо хаёлат будам аз тарки адаби гарми итоб
با خیالت بودم از ترک ادب گرم عتاب
Гуфтамаш дар хонаи камтар ме тавон дидан ту ро
گفتمش در خانه کمتر می توان دیدن تو را
Гуфт эй фикрати хатои охир чунин бошад савоб
گفت ای فکرت خطا آخر چنین باشد صواب
Гуфтамаш чун гуфт хуршедами ман ва дар арзи ҳол
گفتمش چون گفت خورشیدم من و در عرض حال
Нест алои моҳии андари хонаи худ офтоб
نیست الا ماهی اندر خانه خود آفتاب
Гуфтамаш баҳр чаҳ дар базмат надорам роҳ , гуфт :
گفتمش بهر چه در بزمت ندارم راه، گفت:
Зонка базм мо биҳиштаст ва ту аз аҳли азоб
زانکه بزم ما بهشتست و تو از اهل عذاب
Ҷузи дуои дигар чаҳ меояд змн чун табъи ман
جز دعا دیگر چه می آید زمن چون طبع من
Бо ҳамаи ҳозири ҷавобӣ ҳо форуманд аз ҷавоб
با همه حاضر جوابی ها فروماند از جواب
Бод ёрб рӯзи умрат аз ҳисоби афзӯн дигар
باد یارب روز عمرت از حساب افزون دگر
Аз ҳисобаш чора набӯд бод то явми алҳсоб
از حسابش چاره نبود باد تا یوم الحساب