Он шӯх ки дили зи меҳру маи мидздд

آن شوخ که دل ز مهر و مه میدزدد

Дил аз бар шайху хонқаҳи мидздд

دل از بر شیخ و خانقه میدزدد

Дуздидаи дили халқ ва ба дуздидаи нигоҳ

دزدیده دل خلق و به دزدیده نگاه

Ва акнӯн аз хеши ҳам нигаҳи мидздд

و اکنون از خویش هم نگه میدزدد