Рӯзгорӣ ки аз тилоияи марг
روزگاری که از طلایه مرگ
Шохи умри маро хазон шуд барг
شاخ عمر مرا خزان شد برگ
Рехт дар ҷӯйбору гулбуни хушк
ریخت در جویبار و گلبن خشک
Барфу кофури ҷои сунбулу пшк
برف و کافور جای سنبل و پشک
Неъмату нози рахти бастаи зкўӣ
نعمت و ناز رخت بسته زکوی
Сари бчўгони тани фитода чу гӯй
سر بچوگان تن فتاده چو گوی
Гашта дар хонақоҳ гӯша нишин
گشته در خانقاه گوشه نشین
Дода бар бодаи ҳушу донишу дайн
داده بر باده هوش و دانش و دین
Хору бемору зору фарсӯда
خوار و بیمار و زار و فرسوده
Хӯни брхсораҳ аз ҷигари суда
خون برخساره از جگر سوده
Баста бар рух дар хурӯҷу духул
بسته بر رخ در خروج و دخول
Гашта аз қилу қоли халқи малул
گشته از قیل و قال خلق ملول
Пайки риҳлат ки перяш ном аст
پیک رحلت که پیریش نام است
Маргро суҳбаташ саранҷом аст
مرگ را صحبتش سرانجام است
Аз дар омад маро бидод навид
از در آمد مرا بداد نوید
Кондрои сӯии бӯстони умед
کاندرا سوی بوستان امید
Рахт барбанд азин сарои куҳан
رخت بربند ازین سرای کهن
Ҷомаи нави пӯшу хонаро нав кун
جامه نو پوش و خانه را نو کن
Бурҳони рӯҳро змҳбси тан
برهان روح را زمحبس تن
Венаи париро зи банди аҳрӣман
وین پری را ز بند اهریمن
Ҷома нав кун ки шўхкн шуду зишт
جامه نو کن که شوخکن شد و زشت
Хӯша хўшидаҳ шуд дрўкни кишт
خوشه خوشیده شد دروکن کشت
То бибинӣ яке ҷаҳони фарох
تا ببینی یکی جهان فراخ
Лола дар боғу миваи андари шох
لاله در باغ و میوه اندر شاخ
Шаҳду шеру шаробу шоҳиду шамъ
شهد و شیر و شراب و شاهد و شمع
Дӯстон дар канору ёрони ҷамъ
دوستان در کنار و یاران جمع
Орзӯҳо бком ва дилҳо шод
آرزوها بکام و دلها شاد
Боғҳо сабз ва хонҳо обод
باغها سبز و خانها آباد
Андарин диўлох то кӣ ва чанд
اندرین دیولاخ تا کی و چند
Сари бчнбри даруну дил дар банд
سر بچنبر درون و دل در بند
Халъат ҷовдон бигир ва бапуш
خلعت جاودان بگیر و بپوش
Бода арғавон бихоҳ ва бануш
باده ارغوان بخواه و بنوش
То гшоӣии басӯии гардуни пар
تا گشائی بسوی گردون پر
Бабрии банд ва башиканӣ чанбар
ببری بند و بشکنی چنبر
Азм раҳ кун ки диргоҳстӣ
عزم ره کن که دیرگاهستی
Чашми ёрони туро броҳстӣ
چشم یاران تو را براهستی
Гуфтам ?иҷони хушомадии аҳло
گفتم ایجان خوشامدی اهلا
Ман на онам ки гӯямат мҳло
من نه آنم که گویمت مهلا
зи онкӣ дар ин сарочаи дилгирам
ز آنکه در این سراچه دلگیرم
Пой дар банду тани бзнҷирм
پای در بند و تن بزنجیرم
Мурғи боғам на ҷғди вайрона
مرغ باغم نه جغد ویرانه
Ёри хешам на ҷуфти бегона
یار خویشم نه جفت بیگانه
Лмъаҳ аз таҷаллии таврам
لمعه از تجلی طورم
Барқӣ аз нору шарқӣ аз наварам
برقی از نار و شرقی از نورم
Сӯзами андари фатила май бсбў
سوزم اندر فتیله می بسبو
Бӯем андари гули обами андари ҷӯ
بویم اندر گل آبم اندر جو
Офтобами даруни ойӣна
آفتابم درون آیینه
Ҳуш дар мағзу меҳр дар сина
هوش در مغز و مهر در سینه
Бастаам дар каманду хастаи здрд
بسته ام در کمند و خسته زدرد
Барадами коши онкӣ боз оварад
بردم کاش آنکه باز آورد
Гар азин банди зӯдтар бар ҳам
گر ازین بند زودتر بر هم
Муждагонӣати ҷони хеши даҳум
مژدگانیت جان خویش دهم
Гуфт хоҳӣ турш нишин ё талх
گفت خواهی ترش نشین یا تلخ
Ғарраи моҳи зиндагӣ шудаи слх
غره ماه زندگی شده سلخ
Гар бҳФтоди рафта ё ҳафт
گر بهفتاد رفته یا هفت
Ҳамчунон комдӣ бибояд рафт
همچنان کامدی بباید رفت
Лек ҳастӣ ба нестӣ наравад
لیک هستی به نیستی نرود
Ва онкӣ худ нест ҳаст ме нашавад
و آنکه خود نیست هست می نشود
Ҳаст ҳамвора ҳаст ва хоҳад буд
هست همواره هست و خواهد بود
Нест осӯда шуд збўд ва набӯд
نیست آسوده شد زبود و نبود
Шамъ хомӯш шуд валикини нур
شمع خاموش شد ولیکن نور
Ҳаст дар ҷои худ зи чашми ту давр
هست در جای خود ز چشم تو دور
Гар дар айвон нур биншинӣ
گر در ایوان نور بنشینی
Ҳамаи анвори гирди худ бинӣ
همه انوار گرد خود بینی
Оби борон бхок рафт фурӯ
آب باران بخاک رفت فرو
Боз аз чашма шуд равона биҷӯ
باز از چشمه شد روانه بجو
Гар ба Ҷайҳуни шӯй чу Мурғобӣ
گر به جیحون شوی چو مرغابی
Қатраеро ҳама дар он ёбӣ
قطره ای را همه در آن یابی
Гар бихоҳӣ зи баъди хомӯшӣ
گر بخواهی ز بعد خاموشی
Халъати нутқи ҷовдони пӯшӣ
خلعت نطق جاودان پوشی
Сухании гӯ ки дар ризқ монад
سخنی گو که در رزق ماند
Рози ҳақи пеши аҳл ҳақ монад
راز حق پیش اهل حق ماند
То бҳўши андарӣ чу мардуми маст
تا بهوش اندری چو مردم مست
Соғарии даҳ гар оядат аз даст
ساغری ده گر آیدت از دست
То дарин хона май барии шабу рӯз
تا درین خانه می بری شب و روز
Рӯи чароғӣ дар он сарои афрӯз
رو چراغی در آن سرای افروز
Варна чун шамъи марду саҳбои рехт
ورنه چون شمع مرد و صهبا ریخت
Сақфи бигусасту банд хайма гусехт
سقف بگسست و بند خیمه گسیخت
Булбул аз боғ рафту гули пжмрд
بلبل از باغ رفت و گل پژمرد
Фурӯдин рахт аз гулистони барад
فرودین رخت از گلستان برد
Ту Бамонеу оҳу нолау дӯд
تو بمانی و آه و ناله و دود
На баҷои ном ва на зсўдои суд
نه بجا نام و نه زسودا سود
Гуфтам аҳсанти офарини бтўи бод
گفتم احسنت آفرین بتو باد
Наякум андарз кардӣ эй устод
نیکم اندرز کردی ای استاد
Хостами калак ва сохтам дафтар
خواستم کلک و ساختم دفتر
Самани анбоштами бноФаҳ тар
سمن انباشتم بنافه تر
Беш ё кам ду соъати ин абёт
بیش یا کم دو ساعت این ابیات
Ронадам аз хомаи ҳамчуи оби ҳаёт
راندم از خامه همچو آب حیات
Ҳадя кардам биор хоҷаи род
هدیه کردم بیار خواجه راد
Он ки шуд гавҳараш сиришта бидод
آن که شد گوهرش سرشته بداد
Соҳиби қадрдони соҳиби қадар
صاحب قدردان صاحب قدر
Бадари анҷуми маин сулолаи бадар
بدر انجم مهین سلاله بدر
Мейри дарвеши кеши ҳақ парвар
میر درویش کیش حق پرور
Фазлро сари камолро сарвар
فضل را سر کمال را سرور
Бӯстони карами ҳдиқаҳи хайр
بوستان کرم حدیقه خیر
Зодаи насру мунтасаби бнсир
زاده نصر و منتسب بنصیر
Гуфтам ойини ҳақи парастӣ ро
گفتم آئین حق پرستی را
Нуктаи нестӣ ва ҳастӣ ро
نکته نیستی و هستی را
То кунам армағони бдргоҳш
تا کنم ارمغان بدرگاهش
Чун дилу дидаи бархе роҳаш
چون دل و دیده برخی راهش
Гарчи ин гуфта гуфтанӣ набӯд
گرچه این گفته گفتنی نبود
Гавҳари роз сифтанӣ набӯд
گوهر راز سفتنی نبود
Андакӣ зон шудааст ҳадяи дӯст
اندکی زان شده است هدیه دوست
Мобақии мондаи ҳамчуи мағзи бпўст
مابقی مانده همچو مغز بپوست
Гарчи гуфтори ҳақ яке бошад
گرچه گفتار حق یکی باشد
Илм аз ин як андакӣ бошад
علم از این یک اندکی باشد
Чун тавонам Аннан хома гусехт
چون توانم عنان خامه گسیخت
ё тавонам бкўзаҳи дарёи рехт
یا توانم بکوزه دریا ریخت
эй насирӣ бапуш айби маро
ای نصیری بپوش عیب مرا
Хоҷагӣ кун шуҳуди ғайби маро
خواجگی کن شهود غیب مرا
Корам аз ҷаҳли гавҳари андари кон
کارم از جهل گوهر اندر کان
Нур бар чарху қатра дар Аммон
نور بر چرخ و قطره در عمان
Ҳадяамро зФзл худ бипазир
هدیه ام را زفضل خود بپذیر
Вар хтоӣӣ бирафт хурдаи мгир
ور خطائی برفت خرده مگیر
Бар ту чун бргшоими ин абвоб
بر تو چون برگشایم این ابواب
Ки фузӯнии зи сад ҳазор китоб
که فزونی ز صد هزار کتاب
Бастами ин наварӯсро зевар
بستم این نوعروس را زیور
Рӯзи ардии зи моҳи шаҳривар
روز اردی ز ماه شهریور
Солмоҳши збостони бишумор
سالماهش زباستان بشمار
Баъди ҳштодўики дивист ва ҳазор
بعد هشتادویک دویست و هزار
Дар сабу кардам ин шароб аз хам
در سبو کردم این شراب از خم
Рӯзи шанбе ки буд бисту дувум
روز شنبه که بود بیست و دوم
Аз муҳаррами ҳазор ва сесад ва сӣ
از محرم هزار و سیصد و سی
Инат соли ҳилолии он шамсӣ
اینت سال هلالی آن شمسی
Аз ҳисоби ҷамал ки рафт суроғ
از حساب جمل که رفت سراغ
Буд дар соли шуғлу соли фироқ
بود در سال شغل و سال فراغ
Ёр аз оғозу ёр дар анҷом
یار از آغاز و یار در انجام
Ҳукми хоўндгори хайри хтом
حکم خاوندگار خیر ختام