Ҳаме бидод зару ганҷи сим вай бихаред

همی بداد زر و گنج سیم وی بخرید

Ки сими содаи гарон буду зари ноби арзон

که سیم ساده گران بود و زر ناب ارزان

Басони рӯҳ рӯонаш кашид андар бар

بسان روح روانش کشید اندر بر

зи малик рӯм шуд андари сафи ҳиҷози равон

ز ملک روم شد اندر صف حجاز روان

Нахусти хост ки оҳан дилӣ кунад лекин

نخست خواست که آهن دلی کند لیکن

Бикуфт бо зар , он , сими сода бар санадон

بکوفت با زر، آن، سیم ساده بر سندان

зи бими онкии маломат ҳаме кунанд Қурайш

ز بیم آنکه ملامت همی کنند قریش

Варои бхўиш писар хонду барад дар айвон

ورا بخویش پسر خواند و برد در ایوان

Бхлўти андари зани гашту бармалои фарзанд

بخلوت اندر زن گشت و برملا فرزند

Ки зшткораҳ надорад ҳазари зи таъни касон

که زشتکاره ندارد حذر ز طعن کسان

Чу абди шамси з дунё бирафт он мудаббир

چو عبد شمس ز دنیا برفت آن مدبر

Чу бум шавам з вайрон бимонад дар бустон

چو بوم شوم ز ویران بماند در بستان

Шарики қисмати авлод вай шуд андари ирс

شریک قسمت اولاد وی شد اندر ارث

Ки ҳамчуну ҳама буданд зи адъёи ихвон

که همچنو همه بودند ز ادعیا اخوان

зи хеш ҷаъл накардам ман ин ки бен Майсам

ز خویش جعل نکردم من این که بن میثم

Бшрҳи наҳҷи балоғат ҳаме кунад табён

بشرح نهج بلاغت همی کند تبیان

Китобатӣ ки рақам кардааст шери худоӣ

کتابتی که رقم کرده است شیر خدای

Абри Муъовияи к-эии зишти аблаҳи нодон

ابر معاویه کای زشت ابله نادان

Тлиқи не чу муҳоҷири кҳиқи не чу лсиқ

طلیق نی چو مهاجر کحیق نی چو لصیق

Бихираи худро аз мардум Қурайш махон

بخیره خود را از مردم قریش مخوان

зи пой то сар агар хондаеу огоҳӣ

ز پای تا سر اگر خوانده ای و آگاهی

зи ман нҷўӣии дигар дар ин сухани бурҳон

ز من نجوئی دیگر در این سخن برهان

Аз ӯ бзоди мар , он ҳарби нобакори палид

از او بزاد مر، آن حرب نابکار پلید

Вазони бзоди мар , он зшткори бўсФён

وزان بزاد مر، آن زشتکار بوسفیان

Яке заниро оварад дар сарой ки буд

یکی زنی را آورد در سرای که بود

зи сулб Утба шавамаш нажоду ному нишон

ز صلب عتبه شومش نژاد و نام و نشان

Баноми ҳинду зи фарти шбқи ду садроят

بنام هند و ز فرط شبق دو صدرایت

Бдошти насби ҳаме дар буруни шодравон

بداشت نصب همی در برون شادروان

Ҳаммомаи модари ваии сад ҳазор роят дошт

حمامه مادر وی صد هزار رایت داشت

Ба ошкори фузун зончаҳ дошт дар пинҳон

به آشکار فزون زانچه داشت در پنهان

На ҳеҷ лангар дар ваии бқър об расед

نه هیچ لنگر در وی بقعر آب رسید

На ҳеҷ киштӣ омад ғариқ дар тӯфон

نه هیچ کشتی آمد غریق در طوفان

Шунидаам сухании неи бтнз балки шуда аст

شنیده ام سخنی نی بطنز بلکه شده است

Даруни номаи перони бостони унвон

درون نامه پیران باستان عنوان

Ки шуд ҷавонии рӯзии бакори муздурӣ

که شد جوانی روزی بکار مزدوری

Бкох ҳиндӯ бишуд ҳинд шефта биҷӯон

بکاخ هندو بشد هند شیفته بجوان

Мари он ҷавонро сабоҳи ном буду бабрад

مر آن جوان را صباح نام بود و ببرد

Сбоҳтши зи дили ваии шикебу тоб ва тавон

صباحتش ز دل وی شکیب و تاب و توان

Бкўаҳи аҷёди андар ҳаме шудӣ шабу рӯз

بکوه اجیاد اندر همی شدی شب و روز

Ки даст дар камар орад бидон бути хандон

که دست در کمر آرد بدان بت خندان

Фиканд дар ивази схри сахра дар бен чоҳ

فکند در عوض صخر صخره در بن چاه

Ниҳод аз қабл фахри ҳалқа бар ҳамдон

نهاد از قبل فخر حلقه بر حمدان

Чехияанд Қатарони андари танур ва дар баробари он

چکاند قطران اندر تنور و در برابر آن

зи лиФи ҳинд ҷалб дӯхт ҷомаи Қатарон

ز لیف هند جلب دوخت جامه قطران

Пас аз замонӣ аз сқбаҳи асоФли вай

پس از زمانی از ثقبه اسافل وی

Дар он Муъовия чун ъоўёти гашти аён

در آن معاویه چون عاویات گشت عیان

Вагар бихоҳӣ ин достон кунӣ собит

وگر بخواهی این داستان کنی ثابت

Яке назораи дроФкни баномаи ҳисон

یکی نظاره درافکن بنامه حسان

Замахшарии бктобш рақам намӯда чунин

زمخشری بکتابش رقم نموده چنین

Вагар абўолФрҷи андари варақи навиштаи чунон

وگر ابوالفرج اندر ورق نوشته چنان

Ки чортни пдрстии мрони Муъовия ро

که چارتن پدرستی مرآن معاویه را

зи ростии биҷузи он қлтбони Абусуфён

ز راستی بجز آن قلتبان ابوسفیان

МсоФрбни абии умр ва дуюмин сабоҳ

مسافربن ابی عمر و دویمین صباح

Ки номи барадам ва гуфтам чаҳ кард ва дар чаҳ макон

که نام بردم و گفتم چه کرد و در چه مکان