Бибол эй тахт аФридўн биноз эй тоҷи нўшрўон

ببال ای تخت افریدون بناز ای تاج نوشروان

Ки омад шаҳи даруни коху тобади маи бшодрўон

که آمد شه درون کاخ و تابد مه به شادروان

Бгшт андар шавад деҳқону оради оби андари ҷӯ

به گشت اندر شود دهقان و آرد آب اندر جو

Ббоғ андар шавад рзбону корди сарв дар бустон

به باغ اندر شود رزبان و کارد سرو در بستان

Сипеҳри пер бар шоҳи ҷавони зўдо ки бисипорад

سپهر پیر بر شاه جوان زودا که بسپارد

Нигину рояти шопӯру тахту афсари сосон

نگین و رایت شاپور و تخت و افسر ساسان

Саҳар дар нома « шурӣ » чунин хондам бтўқиъӣ

سحر در نامهٔ «شوری» چنین خواندم به توقیعی

Ки воло ҳазраташ фармуд бар фармондиҳони эълон

که والا حضرتش فرمود بر فرماندهان اعلان

Ки дар соли ҳазор ва сесад ва сӣ ва ду аз ҳиҷрат

که در سال هزار و سیصد و سی و دو از هجرت

Се шанбеи дувуми мурдод ва бисту ҳафтуми шаъбон

سه شنبه دوم مرداد و بیست و هفتم شعبان

Зуҳал дар бурҷи ҷавзои Зуҳрау баҳром дар хӯша

زحل در برج جوزا زهره و بهرام در خوشه

Уторид бо мау хуршеди моўии ҷуста дар саратон

عطارد با مه و خورشید ماوی جسته در سرطان

БФолии неку солии хубу рӯзии саъду моҳии хуш

به فالی نیک و سالی خوب و روزی سعد و ماهی خوش

Ки гул бо шохи ҳам пайванд ва май бо ҷоми ҳам паймон

که گل با شاخ هم‌پیوند و می با جام هم‌پیمان

Хдиўи шарқ « Аҳмадшоҳ » бо иқболи рӯзи афзӯн

خدیو شرق «احمدشاه» با اقبال روزافزون

Гузорад тоҷ бар тораки фарозади тахт дар айвон

گذارد تاج بر تارک فرازد تخت در ایوان

Сипеҳрам гуфт ё башарии казин пас дар ҳамаи гетӣ

سپهرم گفت یا بشری کزین پس در همه گیتی

Набинӣ малик бесоҳиб наёбӣ гила бе чӯпон

نبینی ملک بی‌صاحب نیابی گله بی‌چوپان

Бигуфтам лотқли башарӣу локини башарён зеро

بگفتم لاتقل بشری و لکن بشریان زیرا

Ду шодии даст барҳам дод тавъами гашт дар як он

دو شادی دست بر هم داد توأم گشت در یک آن

Яке ташрифи тоҷ аз тораки шаҳи дувум он бошад

یکی تشریف تاج از تارک شه دوم آن باشد

Ки малики озод аз фитнаасту баҳри осӯда аз тӯфон

که ملک آزاد از فتنه است و بحر آسوده از طوفان

Баҳор умр шуд шодобу боғи давлаташи эмин

بهار عمر شد شاداب و باغ دولتش ایمن

зи сармоӣ зимистонаст ва аз гармои тобистон

ز سرمای زمستان است و از گرمای تابستان

зи волои ҳазрат айдун шукрҳо бояд ки дар кишвар

ز والا حضرت ایدون شکرها باید که در کشور

Аноят ронад бар мардум ниёбат кард аз султон

عنایت راند بر مردم نیابت کرد از سلطان

Чу Мӯсои рӯзу шаби ин гўсФндонрои чронидӣ

چو موسی روز و شب این گوسفندان را چرانیدی

Канори чашмаи сдоءу гирди равзаи саъдон

کنار چشمهٔ صداء و گرد روضهٔ سعدان

Маро бошад шигифт аз мӯъҷизаш зеро маҳол ояд

مرا باشد شگفت از معجزش زیرا محال آید

Ду кори андари яке панҷаи ду гӯии андари яке чавгон

دو کار اندر یکی پنجه دو گوی اندر یکی چوگان

Вале ин хоҷа бо якдасти ҳам гӯии замин дар каф

ولی این خواجه با یک دست هم گوی زمین در کف

Гирифтаи ҳам рабӯдаи гӯии фазлу дониш аз ақрон

گرفته هم ربوده گوی فضل و دانش از اقران

зи дасту панҷаи мшгли гшои он уқда бигушоед

ز دست و پنجهٔ مشکل‌گشا آن عقده بگشاید

Босонӣ ки кас натавонадаш багушӯд бо дандон

به آسانی که کس نتواندش بگشود با دندان

Бадастӣ кард хомаши Фтнҳои хориҷ аз сӯзиш

به دستی کرد خامش فتنه‌های خارج از سوزش

Бадастӣ кард сокини инқилоби дохил аз туғён

به دستی کرد ساکن انقلاب داخل از طغیان

Ҳасудаши хештанро ҳамчу ӯ пиндоштааст аммо

حسودش خویشتن را همچو او پنداشته است اما

Куҷои қоф тҳҷӣ ҳаст ҳамчун қу алқуръон

کجا قاف تهجی هست همچون ق و القرآن

Чуну бисёр дидстм ба сӯрат ё баном аммо

چنو بسیار دیدستم به صورت یا به نام اما

Надидам ҳамчу ӯ иктни бмънӣ дар ҳамаи кайҳон

ندیدم همچو او یک تن به معنی در همه کیهان

Ҳамеи синҷиди ашёро бсқлу ҷуссау пайкар

همی سنجد اشیا را به ثقل و جثه و پیکر

Хилофи марди кўрои донишу ҳикмат буд мизон

خلاف مرد کو را دانش و حکمت بود میزان

Ду дасти эзад бмо додаст бо ҳам ҷуфт чун бинӣ

دو دست ایزد به ما داد است با هم جفت چون بینی

зи дасти рост онч ояд падед аз даст чап натавон

ز دست راست آنچ آید پدید از دست چپ نتوان

Бародар буд бо салмони Абӯзар лек кӣ шояд

برادر بود با سلمان ابوذر لیک کی شاید

Ки гунҷад дар дили сад бўзри андаки рози як салмон

که گنجد در دل صد بوذر اندک راز یک سلمان

Сафинаи малики комади музтариби зи амвоҷи пай дар пай

سفینه ملک کامد مضطرب ز امواج پی در پی

Дар ин гирдоб бепоён ва ин дарёӣ бе поён

در این گرداب بی پایان و این دریای بی پایان

Аннани ин сафина буд андари даст ӯ гуфтӣ

عنان این سفینه بود اندر دست او گفتی

Аннани Рахши худро дошт дар кафи рустами дастон

عنان رخش خود را داشت در کف رستم دستان

Ҳар онкас дид ин қудрати сурӯд аз гуфта саъдӣ

هر آن کس دید این قدرت سرود از گفتهٔ سعدی

Чаҳ бок аз мавҷи баҳри онро ки бошад Нӯҳи кштибон

چه باک از موج بحر آن را که باشد نوح کشتیبان

Спрдндши калиди мамлакати пеш аз малик зеро

سپردندش کلید مملکت پیش از ملک زیرا

Нахуст оранд кунят онгаҳе номаст дар унвон

نخست آرند کنیت آنگهی نامست در عنوان

Басӯрат кунӣа пеш аз ном бошад лек дар маънӣ

به صورت کنیه پیش از نام باشد لیک در معنی

Бақои шахс аз номаст ва зу шуд зиндаи ҷовидон

بقای شخص از نام است و زو شد زنده جاویدان

Шнидстм ки андари даври истибдоди шайтонӣ

شنیدستم که اندر دور استبداد شیطانی

Хитоб мъшролҷн хонд андари сӯраи рҳмн

خطاب معشرالجن خواند اندر سوره رحمن

Дар онҷо кард истидлол кандар сафҳаи гетӣ

در آنجا کرد استدلال کاندر صفحه گیتی

Набояд мамлакат бешаҳ нишоед халқ бе султон

نباید مملکت بی شه نشاید خلق بی سلطان

Бадв гӯям ки эй нохонда аз қуръони биҷузи ҳарфӣ

بدو گویم که ای ناخوانده از قرآن به جز حرفی

Баряш хештан хандиданат боист азин бурҳон

به ریش خویشتن خندیدنت بایست ازین برهان

Надидӣ хоҷаи чандини сол бе шаҳи малику давлат ро

ندیدی خواجه چندین سال بی شه ملک و دولت را

Боиин шаҳӣ бахшед обу равнақу сомон

به آیین شهی بخشید آب و رونق و سامان

Худовандо тани ин малик маҷрӯҳасту дили хаста

خداوندا تن این ملک مجروح است و دل خسته

Табибони оҷиз аз тадбиру таб дар охирин буҳрон

طبیبان عاجز از تدبیر و تب در آخرین بحران

На хосият диҳад маъҷун на беҳбӯдӣ расад зи афсун

نه خاصیت دهد معجون نه بهبودی رسد ز افسون

На суд аз ъўзаҳи хотуну ҳрзи модари сбён

نه سود از عوذه خاتون و حرز مادر صبیان

Ту ғмхўории табибии кимиёи донеи равони бахше

تو غمخواری طبیبی کیمیا دانی روان بخشی

Лабат чун исои Марями кафат чун Мӯсои умрон

لبت چون عیسی مریم کفت چون موسی عمران

Бибин авзоъро дарҳами асоси маликро барҳам

ببین اوضاع را درهم اساس ملک را برهم

Бунаи ин захмро марҳами бабори ин дардро дармон

بنه این زخم را مرهم ببار این درد را درمان

Бибин бар мизбон тангаст манзили бас фурӯд ояд

ببین بر میزبان تنگ است منزل بس فرود آید

Бноҳнгому нохондаи бихаргоҳи андараши меҳмон

به ناهنگام و ناخوانده به خرگاه اندرش مهمان

Бавижа андарин хона ки аз ғавғои бегона

به ویژه اندرین خانه که از غوغای بیگانه

Наёрад ҳашт холӣгари бғир аз хӯн дил бархон

نیارد هشت خالیگر به غیر از خون دل برخوان

Худоро бо калид фикр бигушо қуфли ин мушкил

خدا را با کلید فکر بگشا قفل این مشکل

Ки рой мард бошад чира бар шамшер ва бар савҳон

که رای مرد باشد چیره بر شمشیر و بر سوهان