Нигор ман тани симини худ брхти сиёҳ

نگار من تن سیمین خود برخت سیاه

Чунон наҳуфта ки дар тираи шаби чаҳордаҳи моҳ

چنان نهفته که در تیره شب چهارده ماه

Сиёҳи пӯшеди он глъдозу рӯзи маро

سیاه پوشید آن گلعداز و روز مرا

зи сӯгворӣ худ кард ҳамчуи шоми сиёҳ

ز سوگواری خود کرد همچو شام سیاه

Бирафт чашмаи ҳайвони даруни торикӣ

برفت چشمه حیوان درون تاریکی

Ниҳоди лолаи нӯъмони зи машки судаи кулоҳ

نهاد لاله نعمان ز مشک سوده کلاه

Шхўди чеҳра бнохн гушӯд хӯни зи ду чашм

شخود چهره بناخن گشود خون ز دو چشم

Гусаст мӯӣ ва парешон намӯд зулфи ду тоа

گسست موی و پریشان نمود زلف دو تاه

Ҳамеи пароканда аз ҳар ду ҷазаъи марворид

همی پراکنده از هر دو جزع مروارید

Ҳаме дамид брхсори ҳамчуи оинаи оҳ

همی دمید برخسار همچو آینه آه

Аё гузидатарин духти шаҳриёри аҷам

ایا گزیده ترین دخت شهریار عجم

Ки шуд нажоди ту аз хусравони волои ҷоҳ

که شد نژاد تو از خسروان والا جاه

Тўӣии набераи Таҳмосби шоҳи кайвони қадар

توئی نبیره طهماسب شاه کیوان قدر

Тўӣии наводаи хоқону сибти нодири шоҳ

توئی نواده خاقان و سبط نادر شاه

Ту шоди дории хуррами равони поки ниё

تو شاد داری خرم روان پاک نیا

Ту зинда кардӣ номи падарати тоби сроаҳ

تو زنده کردی نام پدرت طاب ثراه

Нишони ҳишмати ту зоҳираст дар офоқ

نشان حشمت تو ظاهر است در آفاق

Ҳадиси исмати ту соираст дар афвоҳ

حدیث عصمت تو سایر است در افواه

Сахоу ҷӯад ба абри кафи ту бастаи умед

سخا و جود به ابر کف تو بسته امید

Камолу фазли бхок дар ту ҷустаи паноҳ

کمال و فضل بخاک در تو جسته پناه

Баборгоҳи ту баҳрому тири бастаи миён

ببارگاه تو بهرام و تیر بسته میان

Бхоки роҳи ту брҷису меҳри судаи ҷбоаҳ

بخاک راه تو برجیس و مهر سوده جباه

Ба пеши қасри камолат фалак наёрад пой

به پیش قصر کمالت فلک نیارد پای

Даруни кохи ифофати малики наёбади роҳ

درون کاخ عفافت ملک نیابد راه

зи ҳушу фазлу фурӯғу фару камол ту тофт

ز هوش و فضل و فروغ و فر و کمال تو تافت

Бачарх муштарӣу тиру меҳру Зуҳрау моҳ

بچرخ مشتری و تیر و مهر و زهره و ماه

Бидон масоба баландаст доманат ки мудом

بدان مثابه بلند است دامنت که مدام

зи домани ту буд дасти осмони кӯтоҳ

ز دامن تو بود دست آسمان کوتاه

Аз онкии чархи нуҳуми бартарин мақом вай аст

از آنکه چرخ نهم برترین مقام وی است

Ки чокарони туро шуд фурӯтарин харгоҳ

که چاکران تو را شد فروترین خرگاه

Гар офтоб шавад фӣ алмисл бачарх нуҳум

گر آفتاب شود فی المثل بچرخ نهم

Куҷо тавонад кардани бсоиаҳи ту нигоҳ

کجا تواند کردن بسایه تو نگاه

зи ту биболади бурқаъи бароят ва ба нигин

ز تو ببالد برقع برایت و به نگین

з ту бинозад мъҷри боФср ва ба кулоҳ

ز تو بنازد معجر بافسر و به کلاه

Бҳзрти ту ҳадисии фаро барам ки буд

بحضرت تو حدیثی فرا برم که بود

Худои ъзи вҷли мрмрои бсдқи гувоҳ

خدای عز وجل مرمرا بصدق گواه

Ба пеш чун ту ҳакимӣ ки роз дил донад

به پیش چون تو حکیمی که راز دل داند

Мунофиқӣ накунам лои илоҳи алои аллоҳ

منافقی نکنم لا اله الا الله

Бидон расӯл ки омад сутӯда дар гетӣ

بدان رسول که آمد ستوده در گیتی

Бидон худоӣ ки бошад муназзаҳ аз ашбоаҳ

بدان خدای که باشد منزه از اشباه

Бидон ирода ки бар салбу нафии ман қодир

بدان اراده که بر سلب و نفی من قادر

Бидон замир ки аз ҳаст ва буд ман огоҳ

بدان ضمیر که از هست و بود من آگاه

Каз ин мусӣбати азмӣ ки дастбурди қазо

کز این مصیبت عظمی که دستبرد قضا

Бдўстон ту оварда аз ситам ногоҳ

بدوستان تو آورده از ستم ناگاه

Басони соғари мисатони дилами пар аз хӯн аст

بسان ساغر مستان دلم پر از خون است

Чу турраи санамон қоматам шудаст ду тоа

چو طره صنمان قامتم شدست دو تاه

Чу абри хӯни зи басари борӣ ва намайдонӣ

چو ابر خون ز بصر باری و نمیدانی

Ки ҷони моро дар баҳр қулзумаст шбоаҳ

که جان ما را در بحر قلزم است شباه

Вале чаҳ чора ки ин бодаро аз ин соқӣ

ولی چه چاره که این باده را از این ساقی

Бтўъ агар нстонӣ диҳанд бо икроҳ

بطوع اگر نستانی دهند با اکراه

На каси бибандади ин рахнаро бадасти ҳунар

نه کس ببندد این رخنه را بدست هنر

На каси кушояди ин қалъаро бзўри сипоҳ

نه کس گشاید این قلعه را بزور سپاه

Нгўимт ки дар ин ғам мапуаш рахти сияҳ

نگویمت که در این غم مپوش رخت سیه

Ки каъбае туу зебади бкъбаҳи рахти сиёҳ

که کعبه ای تو و زیبد بکعبه رخت سیاه

Худоиро мФшони хӯни дида бар домон

خدای را مفشان خون دیده بر دامان

Ки домани ту нёлўдаҳ бар бҳичи гуноҳ

که دامن تو نیالوده بر بهیچ گناه

Марези ашк ва махӯр ғам дар ин мусӣбати сахт

مریز اشک و مخور غم در این مصیبت سخت

Мадори тоб ва макун таб дар ин ғами ҷонкоҳ

مدار تاب و مکن تب در این غم جانکاه

Бтўъи хотири таслими шӯи бомари қазо

بطوع خاطر تسلیم شو بامر قضا

з рӯй сидқи ризои даҳ бидонча хости илоҳ

ز روی صدق رضا ده بدانچه خواست اله

Чу вақт дар гузар ояд чаҳ икнФс чаҳ ҳазор

چو وقت در گذر آید چه یکنفس چه هزار

Чу даври умр басар шуд чаҳ панҷ ва чаҳ панҷоҳ

چو دور عمر بسر شد چه پنج و چه پنجاه

Замона ёр нагардад бзўри бозуии ақл

زمانه یار نگردد بزور بازوی عقل

Гузашта боз наёяд бсўку нолау оҳ

گذشته باز نیاید بسوک و ناله و آه

Тани фусурдаи длхстгон нижанд макун

تن فسرده دلخستگان نژند مکن

Дили рамидаи вобастагон шикаста махоҳ

دل رمیده وابستگان شکسته مخواه

Гар ин каломи маро гӯш кардӣ аз сари меҳр

گر این کلام مرا گوش کردی از سر مهر

Яке ҳадис дигар орми андарин даргоҳ

یکی حدیث دگر آرم اندرین درگاه

Баҳамати ту ки бартар аз осмони баланд

بهمت تو که برتر از آسمان بلند

Бдомни ту ки шуд дасти чарх аз он кӯтоҳ

بدامن تو که شد دست چرخ از آن کوتاه

Кигар дар об кунӣ ғарқаи ҳозирами болтўъ

که گر در آب کنی غرقه حاضرم بالطوع

Вагар дар оташи гўӣии рӯми балои икроҳ

وگر در آتش گوئی روم بلا اکراه

Бхокпоӣ ту дорад тани фусурдаи ниёз

بخاکپای تو دارد تن فسرده نیاز

Бар остон ту дорад дили рамидаи паноҳ

بر آستان تو دارد دل رمیده پناه

Серуми бтўқи ту як гарданаст ва сад занҷир

سرم بطوق تو یک گردن است و صد زنجیر

Дилами бадасти ту як кушта ва ҳазор сипоҳ

دلم بدست تو یک کشته و هزار سپاه

Чу дар кафи ту буд кори дили ту худ доне

چو در کف تو بود کار دل تو خود دانی

Боўҷи моҳи расон ё бияфкан андари чоҳ

باوج ماه رسان یا بیفکن اندر چاه

Кунун бпоӣ худ омад бдомти ин нахҷӣр

کنون بپای خود آمد بدامت این نخجیر

Гараш туоне дар банд хеш дошт нигоҳ

گرش توانی در بند خویش داشت نگاه

Шикор шер кун эй ҷон агар чаҳ медонам

شکار شیر کن ای جان اگر چه میدانم

Ки дар каманди ту шер жён шавад рӯбоҳ

که در کمند تو شیر ژیان شود روباه

Ало чу гоҳ барояд зи моҳу моҳ аз сол

الا چو گاه برآید ز ماه و ماه از سال

Ало чу рӯз барояд зи ҳафтаи ҳафтаи зи моҳ

الا چو روز برآید ز هفته هفته ز ماه

Ҳамеша рӯзу шабати хуши ббомдоду ғуруб

همیشه روز و شبت خوش ببامداد و غروب

Ҳамораи солу маати неки даргау бегоҳ

هماره سال و مهت نیک درگه و بیگاه