Марои бурузи ғадири он париваши дилхоҳ

مرا به روز غدیر آن پریوش دلخواه

Чашонд шарбатӣ аз ҷоми воли ман волоа

چشاند شربتی از جام وال من والاه

зи нур май бадалами пуртӯии фурӯғи афканд

ز نور می به دلم پرتوی فروغ افکند

Каз ӯ набӯдаи биҷуз пер мефуруш огоҳ

کز او نبوده به جز پیر می‌فروش آگاه

Шунидам ончӣ кулем аз дарахт тавр шунид

شنیدم آنچه کلیم از درخت طور شنید

Ва ё блилаҳи асрии зи ҳақи расӯли аллоҳ

و یا بلیلهٔ اسری ز حق رسول الله

Ман аз кашӣдан май маст ва инат булъаҷабӣ

من از کشیدن می مست و اینت بوالعجبی

Ки буд соғари бода аз он ду чашми сиёҳ

که بود ساغر باده از آن دو چشم سیاه

Маро бенем нигоҳи ончунон парешон кард

مرا به نیم نگاه آن چنان پریشان کرد

Ки ҳуши хеши нёрстмии бдошти нигоҳ

که هوش خویش نیارستمی بداشت نگاه

Задам баҳамати пери Муғони бгрдўни пой

زدم به همت پیر مغان به گردون پای

Чу бандагони валиаҳди осмони харгоҳ

چو بندگان ولیعهد آسمان خرگاه

Баланди рутбаи Маҳмадалии шаҳ онкӣ гузид

بلند رتبه محمدعلی شه آنکه گزید

зи хусравонаши волои Музаффариддӣни шоҳ

ز خسروانش والا مظفرالدین شاه

Бадв биболад дияему тахту теғу нигин

بدو ببالد دیهیم و تخت و تیغ و نگین

Бадв бинозад иқболу бахту малику сипоҳ

بدو بنازد اقبال و بخت و ملک و سپاه

Ҳасуди гӯи гила кам кун ки нест ҳар дастӣ

حسود گو گله کم کن که نیست هر دستی

Сазои хотам ва на ҳар сиррии сазои кулоҳ

سزای خاتم و نه هر سری سزای کلاه

На ҳар дарахт ки раведи з хок бошад сарв

نه هر درخت که روید ز خاک باشد سرو

На ҳар ситора ки тобад бачарх бошад моҳ

نه هر ستاره که تابد به چرخ باشد ماه

Яке мақола сароем бсдқу митлбм

یکی مقاله سرایم به صدق و می‌طلبم

Худои ъзўҷлро дар ин мақолаи гувоҳ

خدای عزوجل را در این مقاله گواه

Ки гар набошад бо таъми ангабини ҳанзал

که گر نباشد با طعم انگبین حنظل

Вагар наёрад рухсори лолаи хушки гиёҳ

وگر نیارد رخسار لاله خشک گیاه

На лоларо буд Аслан дар ин амали тақсир

نه لاله را بود اصلا در این عمل تقصیر

На ангабинро бошад дар ин қазияи гуноҳ

نه انگبین را باشد در این قضیه گناه

Хдоигонои шоҳои тўӣӣ ки чархи баланд

خدایگانا شاها تویی که چرخ بلند

Бурузи ҳодисаи оради бсоиаҳи ту паноҳ

به روز حادثه آرد به سایهٔ تو پناه

Бдомнт нарасад дасти осмон зеро

به دامنت نرسد دست آسمان زیرا

Ки домани ту баландасту даст ӯ кӯтоҳ

که دامن تو بلند است و دست او کوتاه

Умедвори чунонам ки соли умрати бод

امیدوار چنانم که سال عمرت باد

Ҳазор ва сесад ва ҳаштод ва панҷ дар панҷоҳ

هزار و سیصد و هشتاد و پنج در پنجاه