Хароб карданд ин қавми малики Эрон ро
خراب کردند این قوم ملک ایران را
Ба бод доданд ойину дайну имон ро
به باد دادند آیین و دین و ایمان را
Куҷо расад ба муроди онкӣ боз гардонид
کجا رسد به مراد آنکه باز گردانید
зи каъба рӯйу бадал пушт кард қуръон ро
ز کعبه روی و بدل پشت کرد قرآن را
Дар сафо чу зании роҳи рост чун пурсӣ
در صفا چو زنی راه راست چون پرسی
зи мардумӣ ки ндонанд роҳи яздон ро
ز مردمی که ندانند راه یزدان را
Расӯл гуфт кигар бўзр огаҳӣ ёбад
رسول گفت که گر بوذر آگهی یابد
зи роз салмон хоҳад бикушт салмон ро
ز راز سلمان خواهد بکشت سلمان را
Шунидам ину шигифтам ки ношнўдаҳи румуз
شنیدم این و شگفتم که ناشنوده رموز
Чаро ба амд мусулмон кашад мусулмон ро
چرا به عمد مسلمان کشد مسلمان را
Намаки ҳаромии он шӯхи чашм бе мазаи байн
نمک حرامی آن شوخ چشم بی مزه بین
Ки бишиканад ба намаки хўоргии намакдон ро
که بشکند به نمک خوارگی نمکدان را
Вҳли нҷозии алоолкФўр дар фарқон
وهل نجازی الاالکفور در فرقان
Бихону манша ҳар бдшмори куфрон ро
بخوان و منشاء هر بدشمار کفران را
КФўр агар набадӣ кофарӣ набад зин аст
کفور اگر نبدی کافری نبد زین است
Ки аҳл куфрон давранд афву ғуфрон ро
که اهل کفران دورند عفو و غفران را
На одамӣаст касе кӯи басони гургу паланг
نه آدمی است کسی کو بسان گرگ و پلنگ
Бхўн бегунаҳон тез карда дандон ро
بخون بی گنهان تیز کرده دندان را
Махонаш инсони кӯи хуй ҷонвар дорад
مخوانش انسان کو خوی جانور دارد
Ки ҳақи зи инс ҷудо карда номи инсон ро
که حق ز انس جدا کرده نام انسان را
Чаро ба шайтон лаънат кунад ксикаҳ ба амд
چرا به شیطان لعنت کند کسیکه به عمد
Наҳуфта дар бен ҳар мӯи ҳазор шайтон ро
نهفته در بن هر مو هزار شیطان را
Ба теғ қаҳр буриданд ақди суҳбат ро
به تیغ قهر بریدند عقد صحبت را
Бснги ғдри шикастанди аҳду паймон ро
بسنگ غدر شکستند عهد و پیمان را
Ба пеш хасм ниҳоданд хон неъмату ноз
به پیش خصم نهادند خوان نعمت و ناز
Биҷой бода кашиданд хӯни ихвон ро
بجای باده کشیدند خون اخوان را
Бсухт домани пероҳани остини қабоӣ
بسوخت دامن پیراهن آستین قبای
зи бас бар оташ адуон заданд домон ро
ز بس بر آتش عدوان زدند دامان را
Куҷост оқилаи даври меҳру ма ки кунад
کجاست عاقله دور مهر و مه که کند
Ба тозӣонаи адаби офтобу кайвон ро
به تازیانه ادب آفتاب و کیوان را
Куҷост фотиҳаи хайру мкрмт ки диҳад
کجاست فاتحه خیر و مکرمت که دهد
Хӯриши зи моидаи фазли оли умрон ро
خورش ز مائده فضل آل عمران را
Куҷост Меҳдии соҳиби замон ки мелодаш
کجاست مهدی صاحب زمان که میلادش
Рабиъ аввал кардааст моҳи шаъбон ро
ربیع اول کرده است ماه شعبان را
Аё шаҳӣ ки бадасти ту бар ниҳодаи худоӣ
ایا شهی که بدست تو بر نهاده خدای
зи адл ва дод Фрстўни зи қисти мизон ро
ز عدل و داد فرستون ز قسط میزان را
зи зяти дӯдаи ҳошими ҷамоли афзӯда
ز زیت دوده هاشم جمال افزوده
Чароғи қайсару қандили кохи сосон ро
چراغ قیصر و قندیل کاخ ساسان را
Хари Масеҳи лагади зан шудааст ва аз мастӣ
خر مسیح لگد زن شده است و از مستی
Фсори кандау бигусастаи банди полон ро
فسار کنده و بگسسته بند پالان را
Фирор карда зи истаблу ҷуста дар бен боғ
فرار کرده ز اصطبل و جسته در بن باغ
Бсўдаҳи сабзау фарсӯдаи шохи бустон ро
بسوده سبزه و فرسوده شاخ بستان را
Ба нълбндти гӯ то кунад лўошаҳи ҳмор
به نعلبندت گو تا کند لواشه حمار
Ба кафшгари гӯ бар фарқи саги зани анбонро
به کفشگر گو بر فرق سگ زن انبانرا
Дар ин мФозаҳи замонӣ раҳо кун аз кафи хеш
در این مفازه زمانی رها کن از کف خویش
Зимоми он шутури саъби кӯҳи кӯҳон ро
زمام آن شتر صعب کوه کوهان را
Бибин зи соъиқаи тӯбу дӯди фитнаи хасм
ببین ز صاعقه توپ و دود فتنه خصم
Харобу тираи равоқи шаҳи хуросон ро
خراب و تیره رواق شه خراسان را
Бибин зи зилзилаи куфри мунҳадими арқон
ببین ز زلزله کفر منهدم ارکان
Иморатӣ ки сутунаст чори арқон ро
عمارتی که ستونست چار ارکان را
Биҷои масҷиду минбари кунишату майкадаи байн
بجای مسجد و منبر کنشت و میکده بین
Биҷои қозӣу муфтии кишӣшу мтрон ро
بجای قاضی و مفتی کشیش و مطران را
Мўолёни ту онгуна дар мзиқстнд
موالیان تو آنگونه در مضیقستند
Ки аз Аннан бглстон харанд зиндон ро
که از عنان بگلستان خرند زندان را
Агар ситора шавад абру осмони дарё
اگر ستاره شود ابر و آسمان دریا
Хамӯш кӣ кунад ин кӯҳи оташи афшон ро
خموش کی کند این کوه آتش افشان را