Сипедаи дам чу дар оғози солу моҳи араб
سپیده دم چو در آغاز سال و ماه عرب
Гирифт мори сияҳи муҳраи сипеди блб
گرفت مار سیه مهره سپید بلب
Яке сияҳ қсб дошт гетии андар бар
یکی سیه قصب داشت گیتی اندر بر
Даридаи гашти гиребони он сиёҳи қсб
دریده گشت گریبان آن سیاه قصب
Сипедаи хаймаи симини фаррошат бар кҳсор
سپیده خیمه سیمین فراشت بر کهسار
з ҳам гусаст таноби сиёҳи хаймаи шаб
ز هم گسست طناب سیاه خیمه شب
Тилоияи сипаҳ офтоб ронад аз пеш
طلایه سپه آفتاب راند از پیش
Ситорагон бигирифтанд ҷумлаи роҳи ҳрб
ستارگان بگرفتند جمله راه هرب
Кашид гуфтӣ бо гази оҳанӣни хуршед
کشید گفتی با گاز آهنین خورشید
зи тоқи гунбади пирӯзаи мехҳои зҳб
ز طاق گنبد پیروزه میخهای ذهب
Гирифт парвини роҳ аз фарози сӯии нишеб
گرفت پروین راه از فراز سوی نشیب
з ток гуфтӣ чиданд хушҳои ънб
ز تاک گفتی چیدند خوشهای عنب
Назора кардам он мрӣаҳи алмслслаҳ ро
نظاره کردم آن مرئة المسلسله را
Ки дошт дасти бзнҷиру тани асири тъб
که داشت دست بزنجیر و تن اسیر تعب
Чу зот курсӣ мерафт бар фарози сарир
چو ذات کرسی می رفت بر فراز سریر
Бадасти ёра ва аз сими тавқ дар ғабғаб
بدست یاره و از سیم طوق در غبغب
Бенот наъш ки дар гирд қутб будандӣ
بنات نعش که در گرد قطب بودندی
Нишаста чун бгаҳи ғазали духтарони араб
نشسته چون بگه غزل دختران عرب
Чунон шуданд парешон ки лашкари салҷуқ
چنان شدند پریشان که لشکر سلجوق
зи роят муғулон шуд пареши инат аҷаб
ز رایت مغولان شد پریش اینت عجب
Уфуқ чу баҳри муҳӣту мҷраҳи наҳри равон
افق چو بحر محیط و مجره نهر روان
Ки оби наҳри бдрё фурӯ шавад зи мсб
که آب نهر بدریا فرو شود ز مصب
Смоءи мабнӣ монанди сафҳаи симин
سمآء مبنی مانند صفحه سیمین
Бар он сутуру ҳуруфи сутури он муъарраб
بر آن سطور و حروف سطور آن معرب
Бишуст зи оби тиллои он сутурро хуршед
بشست ز آب طلا آن سطور را خورشید
Чу аўстодони алвоҳи Тифл дар мактаб
چو اوستادان الواح طفل در مکتب
Тамоми халқ дар ин рӯзи ранг шаб пӯшанд
تمام خلق در این روز رنگ شب پوشند
Чаҳ шуд ки ҷомаи бҳмрнги рӯзи пӯшади шаб
چه شد که جامه بهمرنگ روز پوشد شب
Ҳамаи сипеди салбро сияҳ пилос кунад
همه سپید سلب را سیه پلاس کند
Фалаки пилос сияҳро кунад сипедаи салб
فلک پلاس سیه را کند سپیده سلب
Бирафт каллаи анҷуми даруни сираҳи ғарб
برفت کله انجم درون صیره غرب
зи кӯҳсор чу ҷанбанд гурги хираи занб
ز کوهسار چو جنباند گرگ خیره ذنب
Ҳаме ту гуфтӣ ҷўқӣ кабӯтарон биппаред
همی تو گفتی جوقی کبوتران بپرید
зи бурҷи симин аз бозии оташини мхлб
ز برج سیمین از بازی آتشین مخلب
Фитод Зуҳраи зи авранги обнўш ба хок
فتاد زهره ز اورنگ آبنوش به خاک
Шикасти чангаш дар чангу нояши андари лаб
شکست چنگش در چنگ و نایش اندر لب
Ту гўӣӣ афтод андари қмўс аз сари тахт
تو گوئی افتاد اندر قموص از سر تخت
Сафӣаи завҷи набии духти ҳии бен ахтб
صفیه زوج نبی دخت حی بن اخطب
Бадасти чархи яке теғ оташин дидам
بدست چرخ یکی تیغ آتشین دیدم
Чу зулфиқори алии рӯзи куштани мрҷб
چو ذوالفقار علی روز کشتن مرجب
Чунина рӯзӣ каз бомдод то ба ғуруб
چنینه روزی کز بامداد تا به غروب
Бигӯаш халқи з гардун расед бонги тараб
بگوش خلق ز گردون رسید بانگ طرب
Маро расед бишорат з манеҳён сарой
مرا رسید بشارت ز منهیان سرای
Ки карда инак мейри хдоигонти талаб
که کرده اینک میر خدایگانت طلب
Сутӯдаи хислати фархундаи Фромири низом
ستوده خصلت فرخنده فرامیر نظام
Ҷаҳони фазлу ҳунари осмони ақлу адаб
جهان فضل و هنر آسمان عقل و ادب
Аз ин бишорат аз ҷои ҷстмӣ чунон
از این بشارت از جای جستمی چونان
Ки барқи бинӣ аз матлаъу сабои зи мҳб
که برق بینی از مطلع و صبا ز مهب
Ҳаме гирифтам дар дасти хомау дафтар
همی گرفتم در دست خامه و دفتر
Ҳаме кашидам дар пои музейу ҷўрб
همی کشیدم در پای موزه و جورب
Куҷо ки даргаи он офтоби рахшон буд
کجا که درگه آن آفتاب رخشان بود
Ҳамеи бсўдму бўсидмии ду рӯйу дўлб
همی بسودم و بوسیدمی دو روی و دولب
Амир аъзам фармуд мари марои борӣ
امیر اعظم فرمود مر مرا باری
Ки эй ту рокибу дониши турои баин мураккаб
که ای تو راکب و دانش ترا بهین مرکب
Миннат ҳмидўн хондам биор то гӯям
منت همیدون خواندم بیار تا گویم
Самоъро чаҳ мақому нишотро чаҳ сабаб
سماع را چه مقام و نشاط را چه سبب
Бурузи ғарраи соли араби дамидаи маӣ
بروز غره سال عرب دمیده مهی
На чун ҳилоли муҳаррам на чун маи Нахшаб
نه چون هلال محرم نه چون مه نخشب
зи шавқи иззат тобанда шуд яке хуршед
ز شوق عزت تابنده شد یکی خورشید
Ба чархи нусрат рухшанда шуд яке кавкаб
به چرخ نصرت رخشنده شد یکی کوکب
Баланди ахтарӣ аз осмони маҷду камол
بلند اختری از آسمان مجد و کمال
Тулӯъ кард зи таъӣду лутфи ҳазрати раб
طلوع کرد ز تأیید و لطف حضرت رب
Падараши волои наввоби нусрати аддавла
پدرش والا نواب نصرت الدوله
Ки аз нажоди шаҳонаш буд табору насаб
که از نژاد شهانش بود تبار و نسب
Хуҷастаи модар ӯ иззати алмулук буд
خجسته مادر او عزت الملوک بود
Яке Фриштаҳ аз дудмони ҷоҳу ҳасб
یکی فریشته از دودمان جاه و حسب
Чароғу чашми валиаҳди подшоҳи аҷам
چراغ و چشم ولیعهد پادشاه عجم
Малики Музаффари дайни меҳтар аз мулӯки араб
ملک مظفر دین مهتر از ملوک عرب
Кирима ӣ худ бар ин Карим дод аз онк
کریمه ی خود بر این کریم داد از آنک
Ҳамеша абъд мамнӯъ бошад аз ақрб
همیشه ابعد ممنوع باشد از اقرب
Аз он супурд ки ин гавҳари дарахшнда
از آن سپرد که این گوهر درخشنده
Падед ояд бо як ҷаҳони камолу адаб
پدید آید با یک جهان کمال و ادب
Чу лؤлؤӣӣ ки падедор гардад аз ду садаф
چو لؤلؤئی که پدیدار گردد از دو صدف
Чу Фзаҳ ки намӯдор ояд аз ду зҳб
چو فضه که نمودار آید از دو ذهب
Хуҷастаи зоди писар аз чунин падари модар
خجسته زاد پسر از چنین پدر مادر
Сутӯда ояд мавлуд аз чунинаму аб
ستوده آید مولود از چنین ام و اب
Бад-ӣни таровати хезади азин ду дарё дар
بدین طراوت خیزد ازین دو دریا در
Бад-ӣни ҳаловати резади азин ду нахлаи рутаб
بدین حلاوت ریزد ازین دو نخله رطب
Азин ду шохи бад-ӣн хуррамӣ барояд барг
ازین دو شاخ بدین خرمی برآید برگ
Азин ду боғи бад-ӣн тозагӣ бирӯяд ҳуб
ازین دو باغ بدین تازگی بروید حب
Хуҷастаи модараш аммо хуҷастатар падараш
خجسته مادرش اما خجسته تر پدرش
Падараши нек наҷибасту модараши анҷб
پدرش نیک نجیب است و مادرش انجب
з ҳар ду сӯии шарифу з ҳар ду сӯии азиз
ز هر دو سوی شریف و ز هر دو سوی عزیز
з ҳар ду сӯии Кариму з ҳар ду сӯи атиб
ز هر دو سوی کریم و ز هر دو سو اطیب
Чунин писар шуд дар хӯрд асбу теғу сипаҳ
چنین پسر شد در خورد اسب و تیغ و سپه
Чунин писар шуд шоёни исму расму лақаб
چنین پسر شد شایان اسم و رسم و لقب
Паии чироғон дар муваллиди чунин мавлуд
پی چراغان در مولد چنین مولود
Бурузи равшан обистанаст шаби ҳамаи шаб
بروز روشن آبستن است شب همه شب
Магар надидӣ он субҳдам ки зоди зимом
مگر ندیدی آن صبحدم که زاد زمام
Фурухт гардуни шамъии зи анбари ашҳб
فروخت گردون شمعی ز عنبر اشهب
Хдоигоно эй онкии теғи аҳдби ту
خدایگانا ای آنکه تیغ احدب تو
Намӯда пушти фалакро баростии аҳдб
نموده پشت فلک را براستی احدب
Муборизону далерони рӯзгори тамом
مبارزان و دلیران روزگار تمام
Баноми теғ ту хонанд дар хтўби хтб
بنام تیغ تو خوانند در خطوب خطب
Насими хуят озар битоза тръўд аст
نسیم خویت آذر بتازه ترعود است
Шарори хашмати оташ ба хушктар зи ҳтб
شرار خشمت آتش به خشکتر ز حطب
зи пой то сар агар лутфу раҳматӣ на шигифт
ز پای تا سر اگر لطف و رحمتی نه شگفت
Ки аз малики ҳама меҳр ояду зи деви ғазаб
که از ملک همه مهر آید و ز دیو غضب
Бадали раҳимати афви худои рости далел
بدل رحیمت عفو خدای راست دلیل
Кафи Каримати ризқи ибоди рости сабаб
کف کریمت رزق عباد راست سبب
зи ҳиммат ту шавад ҳирс буд ломаҳи тамом
ز همت تو شود حرص بود لامه تمام
зи неъмат ту шавад сайри дидаи ашъб
ز نعمت تو شود سیر دیده اشعب
Гуфт табибӣ дармон фиристу дарди шинос
گفت طبیبی درمان فرست و درد شناس
Ки шуд хазонаи воло бар ин табиби матаб
که شد خزانه والا بر این طبیب مطب
Адуии ту сари ангушт ончунон хоед
عدوی تو سر انگشت آنچنان خاید
Ки пушт ва паҳлу хоранд уштурони ҷрб
که پشت و پهلو خارند اشتران جرب
Ба лашкари ту з баспокдомананд тавон
به لشکر تو ز بس پاکدامنند توان
Супурди духтари дӯшиза бар ҷавони ъзб
سپرد دختر دوشیزه بر جوان عزب
Ту ҳукмронии мо байни аўс бо Хазраҷ
تو حکمرانی ما بین اوس با خزرج
Ту сулҳи доне бо ҷанги бикр бо тғлб
تو صلح دانی با جنگ بکر با تغلب
Хилофи рои ту мамнӯъ шуд баҳри миллат
خلاف رای تو ممنوع شد بهر ملت
Қабули амри ту маҳтум шуд баҳри мазҳаб
قبول امر تو محتوم شد بهر مذهب
Ҳазор сол бизӣ то ҳазор соли миннат
هزار سال بزی تا هزار سال منت
Ҳазор мадҳ сароем чу ҷири дили вқънб
هزار مدح سرایم چو جر دل وقعنب
Гуҳӣ бимол кунам таҳнияти гуҳ аз фарзанд
گهی بمال کنم تهنیت گه از فرزند
Гуҳӣ ба ҷоҳ кунам таҳнияти гуҳ аз мансаб
گهی به جاه کنم تهنیت گه از منصب
Бавижа рӯзи чунин таҳнияти бад-ӣни мавлуд
بویژه روز چنین تهنیت بدین مولود
Сроимт ба сарвару стоимт ба тараб
سرایمت به سرور و ستایمت به طرب
Табораки аллоҳи азин шоҳзодаи фаррух
تبارک الله ازین شاهزاده فرخ
Казу фитодаи бстҳи замонаи шӯру шуъаб
کزو فتاده بسطح زمانه شور و شعب
Мубин ба хирадяш эдар ки ҷзўаҳ эй зи оташ
مبین به خردیش ایدر که جذوه ای ز آتش
Бик дақиқа занад бар фарози чархи лҳб
بیک دقیقه زند بر فراز چرخ لهب
Чу кавкабӣаст ки дар чашми мо намояди хирад
چو کوکبی است که در چشم ما نماید خرد
Вале бгрдўн кӣ хирад бошадӣ кавкаб
ولی بگردون کی خرد باشدی کوکب
Ало чу ишқ ҷамиласт бар бсинаҳи ҳаме
الا چو عشق جمیل است بر بثینه همی
Ало чу бошад меҳри шриҳ бар зайнаб
الا چو باشد مهر شریح بر زینب
Чу зулфи маъшӯқи андари тани адуяти тоб
چو زلف معشوق اندر تن عدویت تاب
Чу ҷони ошиқ дар ҷисми дшмнонти таб
چو جان عاشق در جسم دشمنانت تب
Ҳаме ба ҷоми мўолити нӯш аз занбӯр
همی به جام موالیت نوش از زنبور
Ҳамеи бҷони аъодити неш аз ақраб
همی بجان اعادیت نیش از عقرب
Яке ҳамеша сазовори мадҳу наъту сипос
یکی همیشه سزاوار مدح و نعت و سپاس
Яке ҳамораи гирифтори шатму лаънату сб
یکی هماره گرفتار شتم و لعنت و سب