Гӯйанд Фаридун чу шудаш кори ҷаҳони рост

گویند فریدون چو شدش کار جهان راست

Оҳанг тараб карду бкФи соғар май хост

آهنگ طرب کرد و به کف ساغر می خواست

Бо ноз бкох омад ва бар тахти фаррошад

با ناز به کاخ آمد و بر تخت فراشُد

Бо кибр дар айвон шуд ва бар маснади бншост

با کبر در ایوان شد و بر مسند بنشاست

Бархонад амиронро ҳар ҷои з киу ма

برخواند امیران را هر جا ز که و مه

Бинишонад вазиронро ҳар сӯи зи чапу рост

بنشاند وزیران را هر سو ز چپ و راست

Он расм каз ӯ мондаи бҷоўид бпо дошт

آن رسم کز او مانده به جاوید به پا داشت

Вони ҷашн ки онро сада хонанд биёрост

وآن جشن که آن را سده خوانند بیاراست

Ойин барафрӯхтан оташ биниҳод

آیین برافروختن آتش بنهاد

Венаи нағзи хуши ойини ҳам аз онрўзи абрҷост

وین نغز خوش آیین هم از آن روز ابرجاست

Инҳо ҳама хондем баҳри номаи зи онҷок

این‌ها همه خواندیم به هر نامه ز آنجاک

Дар ҳомшу матни сайри ин роз ҳувайдост

در هامش و متن سیر این راز هویداست

Вонгоаҳ бофасона шимурдем саросар

وآنگاه به افسانه شمردیم سراسر

Конро ки бигӯаш омада дар чашм на пайдост

کآن را که به گوش آمده در چشم نه پیداست

Донои надиҳади гӯши бофасонау таърих

دانا ندهد گوش به افسانه و تاریخ

КоФсонаҳ лғз бошад ва таърих муаммост

کافسانه لغز باشد و تاریخ معماست

Гар шоҳи Фаридуни бҷҳон буд ва ҳаме дид

گر شاه فریدون به جهان بود و همی دید

Ин ҷашни фурӯзанда бадингуна ки барпост

این جشن فروزنده بدین گونه که برپاست

Ҷашн сада нагирифтӣу нФрўхтии озар

جشن سده نگرفتی و نفروختی آذر

КоФрўхтни шамъ , бар меҳр на зебост

کافروختن شمع، برِ مهر نه زیباست

Ҷашни садаро ҳқои доне ки бад-ӣни ҷашн

جشن سده را حقا دانی که بدین جشن

Фарқӣаст ки пайдои зи срӣ то бсрёст

فرقی است که پیدا ز ثری تا به ثریاست

Кони ҷашни зи бунёди Фаридуни маин буд

کان جشن ز بنیاد فریدون مهین بود

Венаи ҷашни бмилоди малики Носир дайн хост

وین جشن به میلاد ملک ناصر دین خاست

Худ як тааммул кун ва ин нуктаи нкўснҷ

خود یک تامل کن و این نکته نکو سنج

Дар ҳошит ва матнаш бингар зи чапу рост

در حاشیت و متنش بنگر ز چپ و راست

Ҷашни садау шоҳи Фаридун бар ин ҷашн

جشن سده و شاه فریدون بر این جشن

Ва ин шоҳи ҳумоюн чу яке ҷӯ бар дарёст

و این شاه همایون چو یکی جو بر دریاست

КоФридўни парвардаи деҳқони бачагон буд

کافریدون پروردهٔ دهقان بچگان بود

Венаи шоҳи биҳамдиллоҳ парварда обост

وین شاه بحمدالله پروردهٔ آباست

Покиза ниҳодаст ва ҳам аз покии фитрат

پاکیزه‌نهاد است و هم از پاکی فطرت

Фархундаи нажоди омада то одам ва ҳаввост

فرخنده‌نژاد آمده تا آدم و حواست

Он муъҷизаи шаръи Муҳамад ки бадасташ

آن معجزهٔ شرع محمد که به دستش

Аз хомау шамшери Асо ва яд Байзост

از خامه و شمشیر عصا و ید بیضاست

Гӯшаши сухани шаръи ниўшд на чу парвиз

گوشش سخن شرع نیوشد نه چو پرویز

Гарми ғазали борбаду чанги нкисост

گرم غزل باربد و چنگ نکیساست

Ҳар ҷо ки каманд рӯй қлоўрзи сипоҳаш

هر جا که کمند روی قلاووز سپاهش

Таъйиди худованди таборак ва таъолӣ аст

تایید خداوند تبارک و تعالی است

Бо оризи рухшандау болои тноўр

با عارض رخشنده و بالای تناور

Бо дасти қавии панҷа ва бозуӣ тавоност

با دست قوی‌پنجه و بازوی تواناست

Ду бандаи даргоҳаши ҷамшеду Фаридун

دو بندهٔ درگاهش جمشید و فریدون

Ду ходими харгоҳаши Искандар ва дорост

دو خادم خرگاهش اسکندر و داراست

То рояти инсофи фурӯи кӯфти зи бедод

تا رایت انصاف فرو کوفت ز بیداد

Дар малик нишонеаст ки дар қоф з анқост

در ملک نشانی است که در قاف ز عنقاست

На дӯст аз ӯ ранҷа на бадхоҳ ки фазлаш

نه دوست از او رنجه نه بدخواه که فضلش

Бо ин бмрўт шуд ва бо он бмдорост

با این به مروت شد و با آن به مداراست

Сад шукр ки бурност шаҳаншоҳу бикбор

صد شکر که برناست شهنشاه و به یک بار

Гетии ҳама аз фар шаҳаншоҳӣ бурност

گیتی همه از فر شهنشاهی برناست

Дар давлат ӯ оташ ҳар фитна хамӯшад

در دولت او آتش هر فتنه خموشد

Вари худ бмсли воқеаи доҳсу ғброст

ور خود به مثل واقعهٔ داحس و غبراست

Ҳақи оби гувороаши чшоноди бҷоўид

حق آب گواراش چشاناد به جاوید

Зирокаҳи бкоми ҳама зу об гуворост

زیرا که به کام همه زو آب گواراست

То ин шаҳи басар кишварён аст

تا این شه به سر کشوریان است

Ҳам айши муҳайёашони ҳам нақли мҳност

هم عیش مهیاشان هم نقل مهناست

Венаи кишварён шоҳ парастанд киу ма

وین کشوریان شاه‌پرستند که و مه

Каз партави шаҳи чашми ҷаҳон байнашон биност

کز پرتو شه چشم جهان‌بینْشان بیناست

Ин шукр бетонҳо натавонанд ки ин малик

این شکر به تنها نتوانند که این ملک

Фазли малик аз тарбият хоҷа биёрост

فضل ملک از تربیت خواجه بیاراست

Солори адуи банду худованди ҳунарманд

سالار عدوبند و خداوند هنرمند

Кандар ҳамаи фан бо ҳунару зирак ва доност

کاندر همه فن با هنر و زیرک و داناست

Мардони ҳамаи ҳамсанги хзФ ӯ ҳамаи гавҳар

مردان همه همسنگ خزف او همه گوهر

Мейрони ҳамаи ҳамранги пилос ӯ ҳама дебост

میران همه همرنگ پلاس او همه دیباست

Чун об шавад аз дами лутфаши туфи дӯзах

چون آب شود از دم لطفش تف دوزخ

Чун муми ҳаме дар дами теғаш дил хорост

چون موم همی در دم تیغش دل خاراست

Аз стўт ӯ хушад агар қулзуми зхор

از سطوت او خوشد اگر قلزم زخار

Вази ҳайбат ӯ тўФд агар сахраи смост

وز هیبت او توفد اگر صخرهٔ صماست

Дарёст ҳамеи дасту дилаши рости валикин

دریاست همی دست و دلش راست ولیکن

Аз дасту дилаши шӯру фиғон дар дил дарёст

از دست و دلش شور و فغان در دل دریاست

Парво кунад аз бурдани моли дгарон лек

پروا کند از بردن مال دگران لیک

Аз додани молаши бксони ҳеҷ на парвост

از دادن مالش به کسان هیچ نه پرواست

Дар ҳар фан ва ҳар кор ҳамонанд сипеҳраст

در هر فن و هر کار همانند سپهر است

Ҷуз онкӣ нафармоеду нниўшди ҷузи рост

جز آنکه نفرماید و ننیوشد جز راست

Чун ӯ бҷҳони мейр ки дид ва ки шунида аст

چون او به جهان میر که دید و که شنیده است

Чун ӯ бҳнри марди куҷои зод ва куҷо хост

چون او به هنر مرد کجا زاد و کجا خاست

Мейро чу зи иқболи ту имрӯз ба аздӣ

میرا چو ز اقبال تو امروز به از دی

Ҳам бар ту зи имрӯзи ҳамйон тар фардост

هم بر تو ز امروز همیون‌تر فرداست

Хоҳам ту Бамонеи бҷҳони хурраму ҷовид

خواهم تو بمانی به جهان خرم و جاوید

Пояндаи ҳаме то ки ҷаҳони доим бар пост

پاینده همی تا که جهان دایم بر پاست