Худои ъзўҷл бар ҷаҳонёни бхшўд
خدای عزوجل بر جهانیان بخشود
Дарии зи равза ӣ ризвон ба рӯй халқ гушӯд
دری ز روضهٔ رضوان به روی خلق گشود
Сафина ӣ Нӯҳ осӯда шуд зи мавҷи хатар
سفینهٔ نوح آسوده شد ز موج خطر
Тани халили раҳои гашт аз оташи намруд
تن خلیل رها گشت از آتش نمرود
Наҷот ёфт кулем аз азоби фиръавнӣ
نجات یافت کلیم از عذاب فرعونی
Халос ёфт Масеҳ аз шиканҷи дори ҷуҳуд
خلاص یافت مسیح از شکنج دار جهود
Анояти аҳадӣ бо саодати абадӣ
عنایت احدی با سعادت ابدی
Раседу зи оинаи дили ғубор ғусса задуд
رسید و ز آینه دل غبار غصه زدود
Бқлби шоҳ ки шуд махзани ҷавоҳири қудс
به قلب شاه که شد مخزن جواهر قدس
Сурӯши ғайби болҳоми ин латифаи сурӯд
سروش غیب به الهام این لطیفه سرود
Ки эй ту сояи яздону офтоби замин
که ای تو سایه یزدان و آفتاب زمین
Аз осмони брхи фаррухи ту боди дуруд
از آسمان به رخ فرخ تو باد درود
Худои додгари ин тоҷи хусравӣ бтў дод
خدای دادگر این تاج خسروی به تو داد
Расӯли ҳошимии ин тахти мари турои бхшўд
رسول هاشمی این تخت مر ترا بخشود
Дарахти адл дар айвони давлат ту бараст
درخت عدل در ایوان دولت تو برُست
Ҷамол дод дар ойӣнаи рух ту намӯд
جمال داد در آیینهٔ رخ تو نمود
Бшорсони ҷам аз саҳар ҷодӯон дерӣаст
به شارسان جم از سحر جادوان دیریست
Ки фитна бршдаҳ нак сӯии чораи бгрои зуд
که فتنه برشده نک سوی چاره به گرا زود
Бибин ки кохи турои сайл ногаҳон барканд
ببین که کاخ ترا سیل ناگهان برکند
Биё ки мяши турои гурги нобакори рабӯд
بیا که میش ترا گرگ نابکار ربود
Балоӣ тира баборед бар замини сияҳ
بلای تیره ببارید بر زمین سیه
Шарори фитнаи баромад бар осмони кабӯд
شرار فتنه برآمد بر آسمان کبود
Баборгоҳи адолат на сақфи монда ва на дар
به بارگاه عدالت نه سقف مانده و نه در
Бакоргоҳи шариъат на тор монад ва на пуд
به کارگاه شریعت نه تار ماند و نه پود
Чу Тӯси рояти Кайхусравии броФрозд
چو طوس رایت کیخسروی برافرازد
Мусалламаст ки вайрон шавад сарои фурӯд
مسلم است که ویران شود سرای فرود
Шунидае ту ки дар достон нааҷ ва наоҷ
شنیدهای تو که در داستان نعج و نعاج
Фариштагони худоро чаҳ рафт бо Довӯд
فرشتگان خدا را چه رفت با داود
Шунидае ту ки ҳлФи алФзўл дар каъба
شنیدهای تو که حلف الفضول در کعبه
Бхондони набии тиму Зуҳраи баҳр чаҳ буд
به خاندان نبی تیم و زهره بهر چه بود
Расӯли қиссаи ҳлФи алмтибин бар халқ
رسول قصه حلف المطیبین بر خلق
Чаҳ месурӯд чаро хӯни з дидагон полуд
چه میسرود چرا خون ز دیدگان پالود
Барои онкии ситамгар чу қасд кӣна кунад
برای آنکه ستمگر چو قصد کینه کند
зи чашм хаста наборад сиришк хӯн олуд
ز چشم خسته نبارد سرشک خون آلود
Барои онкӣ чу донои бакори дармонд
برای آنکه چو دانا به کار درماند
Бадасти дӯсти зи савдоӣ хеш ёбад суд
به دست دوست ز سودای خویش یابد سود
Чу рой чанд тани андари амал шарик шавад
چو رای چند تن اندر عمل شریک شود
Ҳаме биёбад бемори маслиҳати беҳбуд
همی بیابد بیمار مصلحت بهبود
Чунон ки аз зибри кӯҳсори чандини ҷӯй
چنان که از زبر کوهسار چندین جوی
Ҷудои зи якдигари андар равон шавад бФрўд
جدا ز یکدیگر اندر روان شود به فرود
Чу ҷӯйҳо ҳама бо якдигари бпиўстнд
چو جویها همه با یکدیگر بپیوستند
Биравӣ саҳро ҷорӣ шавад ҳазорон равад
به روی صحرا جاری شود هزاران رود
Чу дод халқ дар айвон дод дода шавад
چو داد خلق در ایوان داد داده شود
Барои хасм намонад маҷол гуфту шунӯд
برای خصم نماند مجال گفت و شنود
Хулоса чун бадали шаҳи зи ҳақ сурӯш омад
خلاصه چون به دل شه ز حق سروش آمد
Бакӯшаш аз нафас ошно расед сурӯд
به کوشش از نفس آشنا رسید سرود
Дилаши з ҷой биҷунбеду қалби хуррами шаҳ
دلش ز جای بجنبید و قلب خرم شه
Ки ҳаст манбаи алтофи эзадии Фрсўд
که هست منبع الطاف ایزدی فرسود
Дареғ хӯрд бакори гузаштау зи сари лутф
دریغ خورد به کار گذشته وز سر لطف
Яке бчораҳи дарди гарон , ду дида гушӯд
یکی به چاره درد گران، دو دیده گشود
Чаҳ гуфт гуфт бдонсон ки гуфтаанд маро
چه گفت گفت بدانسان که گفتهاند مرا
Вазири боидмлки ҳазор сола чаҳ суд
وزیر باید ملک هزار ساله چه سود
Сазад ки дасти вазорати даҳуми бадаст касе
سزد که دست وزارت دهم به دست کسی
Каз ӯ худои ҷаҳони шоду бандагони хушнӯд
کز او خدای جهان شاد و بندگان خشنود
Дубораи хусрави одили бчокрони куҳан
دوباره خسرو عادل به چاکران کهن
Гушӯд чашму паии озмӯн назора намӯд
گشود چشم و پی آزمون نظاره نمود
Чу ёфт аз ҳамаи беҳтари мушири давлат ро
چو یافت از همه بهتر مشیر دولت را
Баростӣу дурустӣу покяши бстўд
به راستی و درستی و پاکیش بستود
Бадв супурд мақолед малику хотири шаҳ
بدو سپرد مقالید ملک و خاطر شه
зи кори кишварӣу лашкарӣ ҳама осуд
ز کار کشوری و لشکری همه آسود
Гушӯд садри гиронмоя даст дод ва сипас
گشود صدر گرانمایه دست داد و سپس
Бибаст панҷаи бедод ва рӯй ғами бшхўд
ببست پنجه بیداد و روی غم بشخود
Дубораи шаҳи зании шаккарини бсФҳаҳи сим
دوباره شه زنی شکرین به صفحه سیم
Абир ва ғолия ифшоанду авду анбари суд
عبیر و غالیه افشاند و عود و عنبر سود
Нигошти нома ки ман нестам чу он маликон
نگاشت نامه که من نیستم چو آن ملکان
Ки аз раият ришват сетанду мояи рабӯд
که از رعیت رشوت ستاند و مایه ربود
Ҳикояти шаҳ бидодгар бидон монад
حکایت شه بیدادگر بدان ماند
Ки дар хазони бен девор кунаду бом андӯд
که در خزان بن دیوار کند و بام اندود
Марои хдоитъолӣ барои доду диҳиш
مرا خدای تعالی برای داد و دهش
Фаррошати рояти давлат бар осмони кабӯд
فراشت رایت دولت بر آسمان کبود
Ҷамоли адли бчшмми накӯтар аз рухи ҳур
جمال عدل به چشمم نکوتر از رخ حور
Сурӯд дод бгўшм ба аз тарона равад
سرود داد به گوشم به از ترانه رود
Гирифтам онкии зи тмғоу нақсу касри ҳуқуқ
گرفتم آنکه ز تمغا و نقص و کسر حقوق
Марои ҳазор ва ду сад гӯна суд хоҳад буд
مرا هزار و دو صد گونه سود خواهد بود
Наярзад он ки дамии дидае баборади ашк
نیرزد آن که دمی دیدهای ببارد اشک
Наярзад онкии шабӣ аз дилӣ барояд дӯд
نیرزد آنکه شبی از دلی برآید دود
Нахоҳам аз зуъафои кор ва аз фақирони мол
نخواهم از ضعفا کار و از فقیران مال
Нагирам аз ғрбои боҷ ва аз гадоёни суд
نگیرم از غربا باج و از گدایان سود
Чунонкӣ сидқ наравед зи бӯстони хилоф
چنانکه صدق نروید ز بوستان خلاف
Бидонам онкӣ наёрад дарахти беди амрўд
بدانم آنکه نیارد درخت بید امرود
Кунун бибояд орост кохи байти алъдл
کنون بباید آراست کاخ بیت العدل
Кашид силсилаи адл ва дод чун Довӯд
کشید سلسله عدل و داد چون داود
Чу ин каромати шоҳона фош шуд бҷҳон
چو این کرامت شاهانه فاش شد به جهان
Ливои адли сари андари сипеҳри ҳафтуми суд
لوای عدل سر اندر سپهر هفتم سود
Нигор бахт дар айвон давлат оромед
نگار بخت در ایوان دولت آرامید
Арӯси малик бар авранг иқтидор ғунуд
عروس ملک بر اورنگ اقتدار غنود
Кунун бмлти ғрои зи фазли шаҳи табрик
کنون به ملت غرا ز فضل شه تبریک
Ҳаме сароем ва хонам бшҳрёри дуруд
همی سرایم و خوانم به شهریار درود
Сипас сипос кунам бар судӯри маснади шаръ
سپس سپاس کنم بر صدور مسند شرع
Каз офарӣда фарозанд ва аз худои фурӯд
کز آفریده فرازند و از خدای فرود
Агар на ҳикматашони маърифати бибандади рахт
اگر نه حکمتشان معرفت ببندد رخت
Агар на ҳимматашон муъаддилат кунад бад равад
اگر نه همتشان معدلت کند بدرود
Вагарнаи шаҳди суханашон ҳаме шудӣ позҳр
وگرنه شهد سخنشان همی شدی پازهر
Яке намонад баҷои зини шароби заҳролӯд
یکی نماند به جا زین شراب زهرآلود
На адли ҷузи сӯии эшон сӯй дигар пардохт
نه عدل جز سوی ایشان سوی دگر پرداخت
На ақли ҷузи раҳи эшон раҳ дигар паймӯд
نه عقل جز ره ایشان ره دگر پیمود
Умедвори чунонам ки хусрав аз хуршед
امیدوار چنانم که خسرو از خورشید
Ҳисом гирад ва аз маи спрзи кайвони худ
حسام گیرد و از مه سپر ز کیوان خود
зи барқи лаъли сами боди пои шаҳи оташ
ز برق لعل سم باد پای شه آتش
Фитодаи байнам дар хоки чини боби кабӯд
فتاده بینم در خاک چین به آب کبود
Бакори шохи муроди малики ббоғ аз онк
بکار شاخ مراد ملک به باغ از آنک
Дарахти мқл на хурмо диҳад на шафтолуад
درخت مُقِل نه خرما دهد نه شفتالود
Мабош муътақиди он лӣими сифлаи хом
مباش معتقد آن لئیم سفله خام
Ки риши хеш ҳаме кунад ва бар сболи афзуд
که ریش خویش همی کند و بر سبال افزود