з омадан фурӯдин ва рафтани Исфанд

ز آمدن فرودین و رفتن اسفند

Дилҳо хуррам шуд ва равонҳо хурсанд

دلها خرم شد و روانها خرسند

Гулҳо афрӯхтанд оташи зардушт

گلها افروختند آتش زردشت

Мурғон омухтанд тарҷума занад

مرغان آموختند ترجمه زند

Абри бболои хоки лؤлؤи трбихт

ابر ببالای خاک لؤلؤ تربیخت

Боди фарози замин абир пароканд

باد فراز زمین عبیر پراکند

Сабзатар фарши нави бхоки бгстрд

سبزه تر فرش نو بخاک بگسترد

Лолаи ҳамаи нофи худ бноФаҳи бёкнд

لاله همه ناف خود بنافه بیاکند

Туркӣ аз шоҳидони хиттаи Бобул

ترکی از شاهدان خطه بابل

Хубтар аз лаъибатони чину Самарқанд

خوبتر از لعبتان چین و سمرقند

Туркии тозии забон вале ҳабашии мӯӣ

ترکی تازی زبان ولی حبشی موی

Зодаи зи пушти мулӯки миллати познд

زاده ز پشت ملوک ملت پازند

Бастаи бҷонҳои зори меҳраши паймон

بسته بجانهای زار مهرش پیمان

Ҷустаи бадалҳои хастаи зулфаши пайванд

جسته بدلهای خسته زلفش پیوند

Ғунчаи саҳаргоҳ агар даҳон бигушоед

غنچه سحرگاه اگر دهان بگشاید

Хӯни ҷигари нӯшад аз лабаши бшкрхнд

خون جگر نوشد از لبش بشکرخند

Омад дар бӯстон чу сарвии озод

آمد در بوستان چو سروی آزاد

Шуд бсФи боғи ҳамчуи нахли барӯманд

شد بصف باغ همچو نخل برومند

Роҳ дилам зад сипас бирафт ва барошуфт

راه دلم زد سپس برفت و برآشفت

Ин дили девона бо равони хирадманд

این دل دیوانه با روان خردمند

Барадами дилро бар ҳаким ки шояд

بردم دل را بر حکیم که شاید

Пандаш гуяд накард суд бар ӯ панд

پندش گوید نکرد سود بر او پند

Лоҷарам аз дили ҳамеи бикунадами дил зонк

لاجرم از دل همی بکندم دل زانک

Дандон чун дард кард бояд барканд

دندان چون درد کرد باید برکند

Њорут аз онгаҳ монад дар чаҳ Бобул

هاروت از آنگه ماند در چه بابل

Тани дижаму сарнигӯни ду бозу дар банд

تن دژم و سرنگون دو بازو در بند

Наргиси ҷодӯгарии зи чоҳи занхдон

نرگس جادوگری ز چاه زنخدان

Њорути осои бчоаҳи Бобулами афканд

هاروت آسا بچاه بابلم افکند

Гиря кунам бар дилии фурӯ шуда дар чоҳ

گریه کنم بر دلی فرو شده در چاه

Бош чу ёқӯби баҳри гум шудаи фарзанд

باش چو یعقوب بهر گم شده فرزند

Лек баҳри варта зон хушам ки бФрқм

لیک بهر ورطه زان خوشم که بفرقم

Соя фиканда яке дарахти барӯманд

سایه فکنده یکی درخت برومند

Сарвӣ каз қирвони бсоҳти Кашмӣр

سروی کز قیروان بساحت کشمیر

Сояи бгстрдаҳи паии Фсону тарфанд

سایه بگسترده پی فسان و ترفند

Ҳар нафас аз ҷӯйбори ҳиммати фазлаш

هر نفس از جویبار همت فضلش

Шох бирӯяд фузуни зи ҳаштсад ва анд

شاخ بروید فزون ز هشتصد و اند

Мерай кандар фунуни донишу мардӣ

میری کاندر فنون دانش و مردی

Несташ андари ҳамаи замонаи ҳамонанд

نیستش اندر همه زمانه همانند

Сорму дръш буд зи ҳайбату тадбир

صارم و درعش بود ز هیبت و تدبیر

Наздам шамшеру тиру рахти кажи окнд

نزدم شمشیر و تیر و رخت کژ آکند

Асбаш чун рух наад ба пурҳи душман

اسبش چون رخ نهد به پره دشمن

Пел дмонаст чун пиёдаи ованд

پیل دمان است چون پیاده آوند

Рмҳши душмани шикорад ар ҳамаи гардун

رمحش دشمن شکارد ار همه گردون

Теғаши хорои шикофад ар ҳамаи алванд

تیغش خارا شکافد ار همه الوند

Мейрон бисёр бӯдаанд аз ин пеш

میران بسیار بوده اند از این پیش

Низ биёянди мардумони ҳунарманд

نیز بیایند مردمان هنرمند

Лек чунуи чашми рӯзгор на бинад

لیک چنو چشم روزگار نه بیند

зи онкии чунуи моам даҳри норади фарзанд

ز آنکه چنو مام دهر نارد فرزند

Хезед эй ходимони бору бикбор

خیزید ای خادمان بار و بیکبار

Бар рухи ин мейр мебисӯзед аспанд

بر رخ این میر می بسوزید اسپند

Ман ҳамагии хоки остони вистм

من همگی خاک آستان ویستم

Давр фитодам зи остонаш ҳар чанд

دور فتادم ز آستانش هر چند

Хӯн хӯрам аз ҳиҷри остонашу ҳаргиз

خون خورم از هجر آستانش و هرگز

наменахӯрам ҷуз ба остонаши савганд

می نخورم جز به آستانش سوگند

Фарёд эй мейри дарди ҳиҷрон то кӣ

فریاد ای میر درد هجران تا کی

Алғўс эй хоҷаи сӯзи ҳурмон то чанд

الغوث ای خواجه سوز حرمان تا چند

Аз каф бе дувалатони давлати Эрон

از کف بی دولتان دولت ایران

Чанд банушам шрнг ва хасм хӯрд қанд

چند بنوشم شرنگ و خصم خورد قند

Гар нарасм бар дарат замонаи ғаддор

گر نرسم بر درت زمانه غدار

Пӯст бихоҳад з устихонем барканд

پوست بخواهد ز استخوانیم برکند

Бар тани ранҷури ман шамотати душман

بر تن رنجور من شماتت دشمن

Чархи писандидае амир ту мапаснд

چرخ پسندیده ای امیر تو مپسند

Бар ту фаровони дуруд бояд хондан

بر تو فراوان درود باید خواندن

Аммо ҳар чомаро намонад бсоўнд

اما هر چامه را نماند بساوند

То ки расад навбаҳори баъди зимистон

تا که رسد نوبهار بعد زمستان

То ки буд фарвардини ма аз паии Исфанд

تا که بود فروردین مه از پی اسفند

Ҷашни Фаридуну фарвардини ҳамйон

جشن فریدون و فروردین همیون

Хуррами бодо ба рӯзгори худованд

خرم بادا به روزگار خداوند