Ин қасидаро нигорандаи авроқи Муҳаммадсодиқи алҳусайнӣ алФрҳонӣ дар Крети Дуюмин ки дар табриз шурӯ бинагораш авроқ адаб карду қазоро вақте буд ки яке аз мунаҷҷимони Олмонӣ ҳукм карда буд ки бавоситаи убӯри зўзнбӣ ки аз замин меҳтараст ва бо караи хок тасодуф хоҳад намӯд караи хок муталошӣ хоҳад шуд . Дар шаби се шанбеи нуҳуми шаҳри раҷаби якҳазор ва сесаду ҳафдаҳ дар шумораи нахустин адаби табризи иншо ва дарҷ намудем .

این قصیده را نگارنده اوراق محمدصادق الحسینی الفرهانی در کرت دومین که در تبریز شروع بنگارش اوراق ادب کرد و قضا را وقتی بود که یکی از منجمان آلمانی حکم کرده بود که بواسطه عبور ذوذنبی که از زمین مهتر است و با کره خاک تصادف خواهد نمود کره خاک متلاشی خواهد شد. در شب سه شنبه نهم شهر رجب یکهزار و سیصد و هفده در شماره نخستین ادب تبریز انشا و درج نمودم.

Имрӯзи дили ҳавои нишот ва тараб кунад

امروز دل هوای نشاط و طرب کند

Ҷашнӣ шигарф гираду корӣ аҷаб кунад

جشنی شگرف گیرد و کاری عجب کند

Ҷаври маи муҳарраму даври маи сифр

جور مه محرم و دور مه صفر

Хоҳад талофӣ аз шаъбон ва раҷаб кунад

خواهد تلافی از شعبان و رجب کند

Дарбори пўршоаҳи аҷами ҷони хеш ро

دربار پورشاه عجم جان خویش را

Тақдими ҷашни муваллиди шоҳ араб кунад

تقدیم جشن مولد شاه عرب کند

Бозуу дасти ҳақ ки ҳамаи кори малику дайн

بازو و دست حق که همه کار ملک و دین

Стўор бо машйату фармон раб кунад

ستوار با مشیت و فرمان رب کند

Мақбули довари онкии мар ӯро кунад қабул

مقبول داور آنکه مر او را کند قبول

Мағзуби эзади онкии мар ӯро ғазаб кунад

مغضوب ایزد آنکه مر او را غضب کند

Ин бандаро чаҳ ҳад ки ситояд бшъри хеш

این بنده را چه حد که ستاید بشعر خویش

Онро ки эзад аз ду ҷаҳон мунтахаб кунад

آنرا که ایزد از دو جهان منتخب کند

Он ба ки тӯли умри валиаҳди шоҳ ро

آن به که طول عمر ولیعهد شاه را

Дар ин хуҷастаи рӯзи зи яздон талаб кунад

در این خجسته روز ز یزدان طلب کند

Шукраш ки нури сина буд ҳрз ҷон шавад

شکرش که نور سینه بود حرز جان شود

Мадҳаш ки шамъи дида буд вирд лаб кунад

مدحش که شمع دیده بود ورد لب کند

эй доварӣ ки халқи ҷаҳонро баростӣ

ای داوری که خلق جهان را براستی

Меҳри ту ҷой дар устихон ва асаб кунад

مهر تو جای در استخوان و عصب کند

Ахтаршинос гуфта шунидам ки зўи занб

اخترشناس گفته شنیدم که ذو ذنب

Бо хоки мо мнозътӣ булъаҷаб кунад

با خاک ما منازعتی بوالعجب کند

Ва андари шаби се шанбеи нуҳум аз маи раҷаб

و اندر شب سه شنبه نهم از مه رجب

Пайванди рӯзи ҳашари бторик шаб кунад

پیوند روز حشر بتاریک شب کند

Зин гуфта сокинони заминро гирифтаи таб

زین گفته ساکنان زمین را گرفته تب

Ореи зи бими марги тани кӯҳ таб кунад

آری ز بیم مرگ تن کوه تب کند

Ман гуфтам ин ҳадис аз он срзнд ки хуй

من گفتم این حدیث از آن سرزند که خوی

Бо шери кӯи канору ъсир ънб кунад

با شیر کو کنار و عصیر عنب کند

Кайҳони худоиро базмин корҳо басӣ аст

کیهان خدای را بزمین کارها بسی است

Чунаш харобу пасту нигун бесабаб кунад

چونش خراب و پست و نگون بی سبب کند

Сатҳи замини сипеҳри нуҷум вилоят аст

سطح زمین سپهر نجوم ولایت است

Хуршеди азин шмўси зё мктсб кунад

خورشید ازین شموس ضیا مکتسب کند

Бовар макун ки мзҷъи оли расӯл ро

باور مکن که مضجع آل رسول را

Донои ҳакими дастхуш зўзнб кунад

دانا حکیم دستخوش ذوذنب کند

Ин хоки тахтгоҳи худовандгори мост

این خاک تختگاه خداوندگار ماست

Шамшери шоҳ беадабонро адаб кунад

شمشیر شاه بی ادبان را ادب کند

Бо зўзнб ҳамон расад аз теғи шаҳриёр

با ذوذنب همان رسد از تیغ شهریار

Конаш ба пунба созаду ма бо қсб кунад

کانش به پنبه سازد و مه با قصب کند

эй онкии номи поки турои марди ҳӯшманд

ای آنکه نام پاک ترا مرد هوشمند

Перояи дафотиру зеб хтб кунад

پیرایه دفاتر و زیب خطب کند

Калаки шикаста Зуҳра надорад ки дар сухан

کلک شکسته زهره ندارد که در سخن

Зоти турои хитоби баном ва лақаб кунад

ذات ترا خطاب بنام و لقب کند

Аз давлати ту малик замин монад барқарор

از دولت تو ملک زمین ماند برقرار

То бар ту офарину бхсми ту сб кунад

تا بر تو آفرین و بخصم تو سب کند

Хоҳам зи кирдигор ки то рӯзи растхез

خواهم ز کردگار که تا روز رستخیز

Тоҷати зи лаъли нобу сарир аз зҳб кунад

تاجت ز لعل ناب و سریر از ذهب کند

Венаи банда бо иҷоза ӣ амри муқаддасат

وین بنده با اجازه ی امر مقدست

Бор дигар шурӯи бншр адаб кунад

بار دگر شروع بنشر ادب کند