Чу шоҳ доно дорад вазири донишманд
چو شاه دانا دارد وزیر دانشمند
Сари ситора ва моҳ оядаш бахами каманд
سر ستاره و ماه آیدش بخم کمند
Чу тғрлисти малик , каши вазири болу параст
چو طغرلیست ملک، کش وزیر بال و پرست
Ҳаме бипардоз ин пар бар осмони баланд
همی بپرداز این پر بر آسمان بلند
Ман аинкломи бтҳқиқу тҷрбти ронам
من اینکلام بتحقیق و تجربت رانم
Вагар надории бовари бтоҷи шаҳи савганд
وگر نداری باور بتاج شه سوگند
Ки чори чизи маликро бмлк чира кунад
که چار چیز ملک را بملک چیره کند
Ҳамаш бидорад давр аз ҳазор гӯнаи газанд
همش بدارد دور از هزار گونه گزند
Яке саховати табъу дувуми исолати рой
یکی سخاوت طبع و دوم اصالت رای
Сеюм адолату чаҳоруми вазири донишманд
سوم عدالت و چهارم وزیر دانشمند
зи Фршоаҳи ҷавон эй дарахти малики бибол
ز فرشاه جوان ای درخت ملک ببال
Биравӣ садри аҷали аиърўси бахти биханд
بروی صدر اجل ایعروس بخت بخند
Чунин вазир бгитӣ наомадаст каз ӯ
چنین وزیر بگیتی نیامدست کز او
Дили раият шодасту ҷон шаҳ хурсанд
دل رعیت شاد است و جان شه خرسند
На бо млкшаҳ буд инчунин низоми алмалик
نه با ملکشه بود اینچنین نظام الملک
На ёфт Маҳмӯди ин фирз хоҷа меманд
نه یافت محمود این فرز خواجه میمند
Ҷаҳонёни ҳамаи фарзанду Подшаҳ падар аст
جهانیان همه فرزند و پادشه پدر است
Атобаки роди устоди ӣнҳамаи фарзанд
اتابک راد استاد اینهمه فرزند
Замонаи панди ниўшди зи рои фаррухи вай
زمانه پند نیوشد ز رای فرخ وی
Чунонкии шогирд аз Авестоад гирад панд
چنانکه شاگرد از اوستاد گیرد پند
Худоӣ донад каз баҳри роҳати дили шаҳ
خدای داند کز بهر راحت دل شه
зи роҳати тану трўиҳи рӯҳ дил барканд
ز راحت تن و ترویح روح دل برکند
Аз он замон ки қазои фалаки амну роҳат ро
از آن زمان که قضا فلک امن و راحت را
Бчори муваҷҷаҳи тӯфону изтироби афканд
بچار موجه طوفان و اضطراب افکند
Хдоигони паии ислоҳи кори малики шитофт
خدایگان پی اصلاح کار ملک شتافت
Агарчӣ дошт дилӣ аз ғами замонаи нижанд
اگرچه داشت دلی از غم زمانه نژند
Дар ин ҳаводиси ҳафтод ваанд рӯз буд
در این حوادث هفتاد و اند روز بود
Ки дидаи бастаи зи дидори хонау фарзанд
که دیده بسته ز دیدار خانه و فرزند
Ҳаме нагаштӣ осоишаши бадали матлӯб
همی نگشتی آسایشش بدل مطلوب
Ҳаме набӯдӣ оромишаши бтбъи писанд
همی نبودی آرامشش بطبع پسند
Шикасти қалбаш бо роҳату фараҳи паймон
شکست قلبش با راحت و فرح پیمان
Гусаст ҷонаш аз лиззату тараби пайванд
گسست جانش از لذت و طرب پیوند
Гирифт ҳанзал дар соғараши мақоми шукр
گرفت حنظل در ساغرش مقام شکر
Намӯд хоро дар бистараш басон паранд
نمود خارا در بسترش بسان پرند
Гуҳии зи лаъли гуҳарбор дар ғалатони бехат
گهی ز لعل گهربار در غلطان بیخت
Гуҳии зи хомаи бкоФўр машк бипароканад
گهی ز خامه بکافور مشک بپراکند
зи божў сов бакоҳед ва дар муқобили он
ز باژو ساو بکاهید و در مقابل آن
Дили раият бо меҳри шаҳриёри окнд
دل رعیت با مهر شهریار آکند
Чунон зи лавҳи ҷаҳони шасти нақши фикрати бад
چنان ز لوح جهان شست نقش فکرت بد
Ки шасти ояти фарқони саҳифаи познд
که شست آیت فرقان صحیفه پازند
зи азм ӯ бхрўшнди рӯзгору қадар
ز عزم او بخروشند روزگار و قدر
зи ҳалам ӯ бстўҳнди Қорану алванд
ز حلم او بستوهند قارن و الوند
Сазад ки бар Рахш аз баҳри дафъи айни камол
سزد که بر رخش از بهر دفع عین کمال
зи меҳри сӯзад дар миҷмари сипеҳри сапанд
ز مهر سوزد در مجمر سپهر سپند
Мосрши ҳама алҳақ чу мъҷзотстӣ
مآثرش همه الحق چو معجزاتستی
Валек райши мар , ваҳйро буд монанд
ولیک رایش مر، وحی را بود مانند
Хдоигонои сайдӣ чу ман залилу забун
خدایگانا صیدی چو من ذلیل و زبون
Куҷо равад ки науфтад турои бахами каманд
کجا رود که نیفتد ترا بخم کمند
Бар остонат монанди хок паст шудам
بر آستانت مانند خاک پست شدم
Бдоми умед ки гирдами қарини бахти баланд
بدام امید که گردم قرین بخت بلند
Бнъмти ту ки аз хизматати напушами чашм
بنعمت تو که از خدمتت نپوشم چشم
Варами бабрӣ бо теғи тези банд аз банд
ورم ببری با تیغ تیز بند از بند
Ало чу аз паии хурдоди моҳ тир ояд
الا چو از پی خرداد ماه تیر آید
Чунонкӣ аз паии баҳмани ҳаме буд Исфанд
چنانکه از پی بهمن همی بود اسفند
Ситора саҷда кунад мари турои бхоки қадам
ستاره سجده کند مر ترا بخاک قدم
Ҳилол бӯса занад мари турои бнъли саманд
هلال بوسه زند مر ترا بنعل سمند