Чу бе вуҷӯди худовандгори осоиш

چو بی وجود خداوندگار آسایش

Ҳарам буд бихараду бузурги ин кишвар

حرم بود بخرد و بزرگ این کشور

Дубораи номаи нбштнди муфтёни маин

دوباره نامه نبشتند مفتیان مهین

Бимири фаррухи донишпажӯҳ донишвар

بمیر فرخ دانش پژوه دانشور

Ки эй брўшнӣу фаррухӣ шудаи машҳур

که ای بروشنی و فرخی شده مشهور

Фурӯғи теғи туу тоби меҳру нури қамар

فروغ تیغ تو و تاب مهر و نور قمر

Биё ки фитна барафрӯхт оташӣ ва бсухт

بیا که فتنه برافروخت آتشی و بسوخت

Равони хосон ҳамчун сапанд дар миҷмар

روان خاصان همچون سپند در مجمر

Биё ки ҷон хилоиқ бсухт зини оташ

بیا که جان خلایق بسوخت زین آتش

Сипас ббод фано рафт ҷумлаи хокистар

سپس بباد فنا رفت جمله خاکستر

Биё ки моءи муайянмони зи бас кудурат ёфт

بیا که مآء معینمان ز بس کدورت یافت

Азин билоди ҳамеи бркними обишхур

ازین بلاد همی برکنیم آبشخور

Биёу хонимон аз тундбоди ғами бурҳон

بیا و خانمان از تندباد غم برهان

Биёу ҷонмон аз трктози фитнаи бихар

بیا و جانمان از ترکتاز فتنه بخر

Биё ки битў харобаст давлату дайн

بیا که بیتو خراب است دولت و دین

Биё ки битў ҳаромаст хобу роҳату хур

بیا که بیتو حرامست خواب و راحت و خور

Бурузи ҳодисаи чашми ҷаҳони бҳзрт ту аст

بروز حادثه چشم جهان بحضرت تو است

Ту низ мейрои икраҳи басӯии мо бнкр

تو نیز میرا یکره بسوی ما بنکر

Чу мейри гашти азин қиссаи шигифти огоҳ

چو میر گشت ازین قصه شگفت آگاه

Чу хоҷаи гашти азин воқеъоти мустаҳзар

چو خواجه گشت ازین واقعات مستحضر

Бахшами буришад ва бинвишт комдм инак

بخشم برشد و بنوشت کامدم اینک

зи ҷои дршд ва фармуд мерасм эдар

ز جای درشد و فرمود میرسم ایدر

Бхўостм ки набошад дилии зи ман маҷрӯҳ

بخواستم که نباشد دلی ز من مجروح

БгФтмӣ ки нагардад тании зи ман музтар

بگفتمی که نگردد تنی ز من مضطر

Лҷоҷ карданд ин сифлагони бедонаш

لجاج کردند این سفلگان بیدانش

Хилофи ҷустанди ин ҷоҳилони дун парвар

خلاف جستند این جاهلان دون پرور

Фиреб девон кардааст ақлашони мухтал

فریب دیوان کرده است عقلشان مختل

Ғурур шайтон бинмуда феълашони мункир

غرور شیطان بنموده فعلشان منکر

Биёмадам ҳон бо тӯбҳои оташбор

بیامدم هان با توپهای آتشبار

Расидам инак бо теғҳои хородр

رسیدم اینک با تیغهای خارادر

Ҳамон кунам ки бъбосёни ҳлокўхон

همان کنم که بعباسیان هلاکوخان

Ҳамон кунам ки бмрўонёни Абуҷаъфар

همان کنم که بمروانیان ابوجعفر

Дигар навишт бФрмондҳони маснади шаръ

دگر نوشت بفرماندهان مسند شرع

Ки май ббошиди имрӯзи маликро ёвар

که می بباشید امروز ملک را یاور

Нигоҳ доред ин чанд рӯзаи кишвар ро

نگاه دارید این چند روزه کشور را

Буруни нмоӣиди ошӯбро аз ин кишвар

برون نمائید آشوب را از این کشور

Сипас бабора ӣ ки пайкарӣ нишаст ки барад

سپس بباره ی که پیکری نشست که برد

Бгоҳ пўиаҳи сабақ аз саҳоб ва аз сарсар

بگاه پویه سبق از سحاب و از صرصر

Бсръти барқи он бод поруон шуд ва буд

بسرعت برق آن باد پاروان شد و بود

Хдоигони бФрозш чу ганҷи бодоўр

خدایگان بفرازش چو گنج بادآور

Ҳаме битохт зи биҷор то бқрмисин

همی بتاخت ز بیجار تا بقرمیسین

Чунонкии тохти алӣ аз Мадина то хайбар

چنانکه تاخت علی از مدینه تا خیبر

Битундӣ омад ҳамчун дами шимолу сабо

بتندی آمد همچون دم شمال و صبا

Бчобкӣ шуд монандаи саҳобу мтр

بچابکی شد ماننده سحاب و مطر

Чунонкии сайли зи болой ки фурӯд ояд

چنانکه سیل ز بالای که فرود آید

Фурӯд омад аз он хораи кӯб ки пайкар

فرود آمد از آن خاره کوب که پیکر

Нишаст дар сафи айвон ва боръом бидод

نشست در صف ایوان و بارعام بداد

Нишаста гирд ва нёсуда тани зи ранҷи сафар

نشسته گرد و نیاسوده تن ز رنج سفر

Бихонад яксараи мейрону номдорон ро

بخواند یکسره میران و نامداران را

Абои фақиҳон ваон фозилони донишвар

ابا فقیهان وان فاضلان دانشور

Бензад мейр нишастанд ҷумлаи сӯрати вор

بنزد میر نشستند جمله صورت وار

Ки мейри бдҳмаҳи маънӣ ва дигарон чу сувар

که میر بدهمه معنی و دیگران چو صور

Пас аз нишастан фармуд ҷумла майдонед

پس از نشستن فرمود جمله میدانید

Ки ман накардаам аз кори малики сарфи назар

که من نکرده ام از کار ملک صرف نظر

Бароаи давлат чун тўтё бидида кашам

براه دولت چون توتیا بدیده کشم

Агар бакоранд андари раҳам ҳаме нашутур

اگر بکارند اندر رهم همی نشتر

з даст надаҳум осоиши раият ро

ز دست ندهم آسایش رعیت را

Вагар баборанд андари серуми ҳамеи ханҷар

وگر ببارند اندر سرم همی خنجر

Надида будаму пиндоштам ки ин мардум

ندیده بودم و پنداشتم که این مردم

Бзҳду сидқ чу бен ёсиранд ё бўзр

بزهد و صدق چو بن یاسرند یا بوذر

Кунун бидидам ва донистам ман бад-ӣни сФҳоء

کنون بدیدم و دانستم من بدین سفهاء

Ки носутӯда фаъоланду нохуҷастаи сар

که ناستوده فعالند و ناخجسته سر

Ҳазор мартаба гуфтам ки аз итоби мулӯк

هزار مرتبه گفتم که از عتاب ملوک

Ҳазар кунед ва бигирӣд аз гузаштаи ъбр

حذر کنید و بگیرید از گذشته عبر

Чаро бибояд дар бӯстон дарахтӣ кошт

چرا بباید در بوستان درختی کاشت

Ки хашми шоҳ ҷаҳон бошадаш бшохи самар

که خشم شاه جهان باشدش بشاخ ثمر

Ксикаҳи неъмати шаҳ роҳмӣ кунад куфрон

کسیکه نعمت شه راهمی کند کفران

Равои ибошдши алои бтиғи кини кайфар

روا یباشدش الا بتیغ کین کیفر

Ксикаҳи чашмаи инсоф бо гул олоед

کسیکه چشمه انصاف با گل آلاید

Ҳаром бошадаш алои баҷоами хӯни ҷигар

حرام باشدش الا بجام خون جگر

Бар он серум ки мароин ҷумларо Фрохўркор

بر آن سرم که مراین جمله را فراخورکار

Сазои даҳум ки баҳр кор шуд сазо дар хур

سزا دهم که بهر کار شد سزا در خور

Сазои маърӯф эдар ҳаме буд маърӯф

سزای معروف ایدر همی بود معروف

Ҷазои мункир эдар ҳаме буд мункир

جزای منکر ایدر همی بود منکر

эй онкии ҳанзал киштӣ бабўсатон амл

ای آنکه حنظل کشتی ببوستان امل

Туро нишоед шукри дуруд ранҷ мабар

ترا نشاید شکر درود رنج مبر

эй онкии тухм шукр коштӣ ббоғи мурод

ای آنکه تخم شکر کاشتی بباغ مراد

Насиби ту ҳамаи шаҳд омадааст ғусса махӯр

نصیب تو همه شهد آمده است غصه مخور

Ман ин ҳадиси зи асҳоб мейр башнавадам

من این حدیث ز اصحاب میر بشنودم

Ки хеш будам бихўиши хуфта дар бистар

که خویش بودم بیخویش خفته در بستر

Ки он амири маин доми зиллаи алъолӣ

که آن امیر مهین دام ظله العالی

Чу барграфт зи кирдори ин гуруҳи шимур

چو برگرفت ز کردار این گروه شمر

Ба пешвоён фармуд к-эии вуҷӯди шумо

به پیشوایان فرمود کای وجود شما

зи фазли зинати миҳробу зевари минбар

ز فضل زینت محراب و زیور منبر

Чу бар вазифа худ бӯдаед роҳнамо

چو بر وظیفه خود بوده اید راهنما

Чу бар тариқа ҳақ гаштаед роҳи сипар

چو بر طریقه حق گشته اید راه سپر

Дили малики зи шумо шоду ҷон мо хурсанд

دل ملک ز شما شاد و جان ما خرسند

Худои розӣу хуррами равони пайғамбар

خدای راضی و خرم روان پیغمبر

Дигар бхўости мари он мейри панҷаро ва бихонад

دگر بخواست مر آن میر پنجه را و بخواند

з рӯй лутф бар ӯ офарини биҳду мар

ز روی لطف بر او آفرین بیحد و مر

Чаҳ гуфт ? гуфт бузургат кунам бидида халқ

چه گفت؟ گفت بزرگت کنم بدیده خلق

Чунонкии дерӣ афканда будамат зи назар

چنانکه دیری افکنده بودمت ز نظر

Амири панҷаи бадӣ токунӯн вале зини пас

امیر پنجه بدی تاکنون ولی زین پس

Амир тӯмон бошӣ ҳамора бар лашкар

امیر تومان باشی هماره بر لشکر

Биҷой онкӣ гирифтӣ зимоми сабри бкФ

بجای آنکه گرفتی زمام صبر بکف

Биҷои онкии гузаштии зи аҳлу молу писар

بجای آنکه گذشتی ز اهل و مال و پسر

зи ъзу фахри бпўшонмти яке дебо

ز عز و فخر بپوشانمت یکی دیبا

зи лутфу фазли бнўшонмти яке соғар

ز لطف و فضل بنوشانمت یکی ساغر

Аз он либос бароне ҳаросро аз дил

از آن لباس برانی هراس را از دل

Аз он шароб бигирӣ шабобро аз сар

از آن شراب بگیری شباب را از سر

Сипас бабораш бо даст баста овараданд

سپس ببارش با دست بسته آوردند

Касон ки буданд асли фасоду мубдиъи шар

کسان که بودند اصل فساد و مبدع شر

Нижанди ҳол чу дар рӯзи вопасини мушрик

نژند حال چو در روز واپسین مشرک

Сиёҳи чеҳра чу дар арсаи ҷазои кофар

سیاه چهره چو در عرصه جزا کافر

Амири аъзам лухтӣ биравишон нагирист

امیر اعظم لختی برویشان نگریست

Ки то намояди мухбир аз манзар

که تا نماید مخبر از منظر

Бики назора бар ӯ кашф шуд ҳақиқати амр

بیک نظاره بر او کشف شد حقیقت امر

Ки мейри кашф ҳақоиқ кунад бенем назар

که میر کشف حقایق کند بنیم نظر

Забонаи ғазаби мейри боз боинаҳ гуфт

زبانه غضب میر باز باینه گفت

Ки ин хасонро бар ҷони ҳамеи занеди шарар

که این خسان را بر جان همی زنید شرر

Фурухт бояд дар норшон чу ҳизуми хушк

فروخت باید در نارشان چو هیزم خشک

Ки бар бузургони бФрўхтнди ҳизум тар

که بر بزرگان بفروختند هیزم تر

Чу ин бигуфт зи пай дар шуданд дижхимон

چو این بگفت ز پی در شدند دژخیمان

Кашони кашони брбўдндшони зи пеши андар

کشان کشان بربودندشان ز پیش اندر

Бком тӯб бибастанд пушташону онгоҳ

بکام توپ ببستند پشتشان و آنگاه

Яке наҳифи баромади маҳиб чун тундар

یکی نهیب برآمد مهیب چون تندر

Нъўзболлаҳи пиндоштӣ ки пелӣ ро

نعوذبالله پنداشتی که پیلی را

Ҳамеи бхоид ва берун кунад зи коми аждар

همی بخاید و بیرون کند ز کام اژدر

Ва ё зи боло абрӣ дамид соъиқаи бор

و یا ز بالا ابری دمید صاعقه بار

Фароз хок баборед дасту гардану сар

فراز خاک ببارید دست و گردن و سر

Хурӯши ончўи зи сари ҳади малики рӯми гузашт

خروش آنچو ز سر حد ملک روم گذشت

Билраза дршд ва афтод бар замини қайсар

بلرزه درشد و افتاد بر زمین قیصر

зи бими мейри ҳамеи зард чеҳра шуд ошӯб

ز بیم میر همی زرد چهره شد آشوب

зи бос ӯ бадан фитна шуд басии лоғар

ز باس او بدن فتنه شد بسی لاغر

Ҳаме рамед дар ин вақъаи модар аз фарзанд

همی رمید در این وقعه مادر از فرزند

Ҳаме гурехт дар ин моҷарои падари зи писар

همی گریخت در این ماجرا پدر ز پسر

Канора кард зи андешаи кӯдак аз пистон

کناره کرد ز اندیشه کودک از پستان

Каронаи ҷусти бикбораҳи ошиқ аз дилбар

کرانه جست بیکباره عاشق از دلبر

Бқтраҳи хӯни табдили гашт ва кард фирор

بقطره خون تبدیل گشت و کرد فرار

Ҷанин ба пушти падар аз мшимаҳи модар

جنین به پشت پدر از مشیمه مادر

Бидод баҳроми он рӯзи тоҷи кайвон ро

بداد بهرام آن روز تاج کیوان را

Бзҳраҳ то бъўз бахшадаш яке мъҷр

بزهره تا بعوض بخشدش یکی معجر

Ниҳон шуданд ҳамаи шавҳарони брхти занон

نهان شدند همه شوهران برخت زنان

Занон шаҳр буриданд умед аз шавҳар

زنان شهر بریدند امید از شوهر

Хабар расед бадаргоҳи мейр каз бимат

خبر رسید بدرگاه میر کز بیمت

Танӣ намонад ки монад рӯонаш дар пайкар

تنی نماند که ماند روانش در پیکر

Ҳамаи зи бими ту қолаби тиҳии нмўдстнд

همه ز بیم تو قالب تهی نمودستند

Агар амон надаишон тиҳӣ шавад кишвар

اگر امان ندهیشان تهی شود کشور

Амиру фиқҳи аллоҳи лксби мрзотаҳ

امیر و فقه الله لکسب مرضاته

Чу аз ҳақиқати ин достон гирифт хабар

چو از حقیقت این داستان گرفت خبر

Дилаш бсухт бар аҳволи сокинони диёр

دلش بسوخت بر احوال ساکنان دیار

зи баси раҳими длстӣу мардумӣ парвар

ز بس رحیم دلستی و مردمی پرور

Гирифт хомаи мишкӣни бадасти гавҳарбор

گرفت خامه مشکین بدست گوهربار

Ҳаме фишонд бсимин паранд анбар тар

همی فشاند بسیمین پرند عنبر تر

Рақам зад аз паии тҳмиди кирдигор ки ҳон

رقم زد از پی تحمید کردگار که هان

Қабоӣ афв намудем зеби пайкар ва бар

قبای عفو نمودیم زیب پیکر و بر

Ҳамаи гуноҳи гнҳкоргони ббхшўдим

همه گناه گنهکارگان ببخشودیم

з ҷурмҳошон шуд ғмзи айну сарфиназар

ز جرمهاشان شد غمض عین و صرفنظر

Бзинҳори шҳстнди ин гунаҳкорон

بزینهار شهستند این گنهکاران

На музтариб бизӣанд аз ҳарос ва на музтар

نه مضطرب بزیند از هراس و نه مضطر

Дуо кунанд зи ҷон бар хдоигони мулӯк

دعا کنند ز جان بر خدایگان ملوک

Ки подшоҳ Каримасту муъаддилати густар

که پادشاه کریم است و معدلت گستر

Чу ин рқимаҳ рақам зад бенон фаррухи мейр

چو این رقیمه رقم زد بنان فرخ میر

Хатиби барад ва бҷомъ бихонад дар минбар

خطیب برد و بجامع بخواند در منبر

Ҳамаи бдўлти шоҳи ҷаҳон дуо карданд

همه بدولت شاه جهان دعا کردند

Сипас бимир ки аз ҷурмашон намӯд гузар

سپس بمیر که از جرمشان نمود گذر

Шабии бҳзрти мейр аҷал нишаста бидам

شبی بحضرت میر اجل نشسته بدم

Ки ходимӣ бадар омад чу офтоб аз дар

که خادمی بدر آمد چو آفتاب از در

Суҷуд кард бар он осмони фазлу карам

سجود کرد بر آن آسمان فضل و کرم

Намози барад бар он остони ҷоҳу хатар

نماز برد بر آن آستان جاه و خطر

Бадасташи андари фармони шоҳу пиндорӣ

بدستش اندر فرمان شاه و پنداری

Гирифта буд сҳо офтобро дар бар

گرفته بود سها آفتاب را در بر

Ва ё ту гуфтӣ ҷбрил буд ва аз боло

و یا تو گفتی جبریل بود و از بالا

Фурӯд омад ва оварад номаи довар

فرود آمد و آورد نامه داور

зи ҷои ҷусти худованд ва хам шуд аз таъзим

ز جای جست خداوند و خم شد از تعظیم

Ниҳоди сари бхти шоҳи офтоби афсар

نهاد سر بخط شاه آفتاب افسر

Сипас бидида ҳамеи суд ва бар гирифташ меҳр

سپس بدیده همی سود و بر گرفتش مهر

Яке саҳифа назар кард пари лӣолу дрр

یکی صحیفه نظر کرد پر لئال و درر

набишта буд дар он шаҳриёри малики ситон

نبشته بود در آن شهریار ملک ستان

Ки эй амири ҳримни каши Фриштаҳи фар

که ای امیر هریمن کش فریشته فر

БлтФи мо ҳама авқот бош хуррами дил

بلطف ما همه اوقات باش خرم دل

БФзли мо ҳама айём бош мстзҳр

بفضل ما همه ایام باش مستظهر

Шунидаем ки аз маркази ҳукӯмати хеш

شنیده ایم که از مرکز حکومت خویش

Шудӣ бдидни ёрону дӯстони ҳзр

شدی بدیدن یاران و دوستان حضر

Сафар гузидӣ чанде басӯии мӯтини худ

سفر گزیدی چندی بسوی موطن خود

Чунон ки шуд басӯии бешаи шери шарзаи нар

چنان که شد بسوی بیشه شیر شرزه نر

Бхўостӣ ки дар онҷои дамии бёсоӣӣ

بخواستی که در آنجا دمی بیاسائی

з кед гунбади гардуну торами ахзар

ز کید گنبد گردون و طارم اخضر

зи васли ёрони ёбии бзўқи лиззату ком

ز وصل یاران یابی بذوق لذت و کام

з рӯй хуишонгирӣ бшўқи баҳра ва бар

ز روی خویشان گیری بشوق بهره و بر

Ҳануз рӯй азизони бкоми нодида

هنوز روی عزیزان بکام نادیده

Начида наваз зи гулзори амну айши самар

نچیده نوز ز گلزار امن و عیش ثمر

Хабар раседат кошўб муштаал гардид

خبر رسیدت کاشوب مشتعل گردید

зи фитна дар саф крмоншҳон фитод шарар

ز فتنه در صف کرمانشهان فتاد شرر

зи айши рстӣ ва афрохтӣ бару купол

ز عیش رستی و افراختی بر و کوپال

зи ҷои ҷустӣ ва нашинохтӣ ту пой аз сар

ز جای جستی و نشناختی تو پای از سر

Каронаи ҷустӣ ва моил шудӣ зи айшу нишот

کرانه جستی و مایل شدی ز عیش و نشاط

Канора кардӣ ва ғофил шудӣ зи роҳату хур

کناره کردی و غافل شدی ز راحت و خور

Бсди шитоби зи биҷори сӯии қрмисин

بصد شتاب ز بیجار سوی قرمیسین

Ҳаме равона шудӣ аз тариқи диноўр

همی روانه شدی از طریق دیناور

Брўзгор шудӣ ҳамраҳи шитобу аҷҷал

بروزگار شدی همره شتاب و عجل

Бшоми тори бадии ҳамсари сҳоду сҳр

بشام تار بدی همسر سهاد و سهر

Ба пеши пояти он кӯҳсорҳо чу ҳарир

به پیش پایت آن کوهسارها چو حریر

Ба пеши чашмати он рӯдборҳо чу шимур

به پیش چشمت آن رودبارها چو شمر

Лдии алўрўди чунон кони вазифа буд туро

لدی الورود چنان کان وظیفه بود ترا

Дуруст кардӣ авзоъи маликро яксар

درست کردی اوضاع ملک را یکسر

На ҳеҷ ҳаштӣ ном аз дадону аҳриманон

نه هیچ هشتی نام از ددان و اهرمنان

На ҳеҷ монадӣ расм аз батон ва аз бутгар

نه هیچ ماندی رسم از بتان و از بتگر

зи новаки ту ҳамеи чашм фитна омад кӯр

ز ناوک تو همی چشم فتنه آمد کور

зи силии ту ҳамеи гӯш шӯриш омад кар

ز سیلی تو همی گوش شورش آمد کر

Ба ошкорои гўӣими ин сухан ки ҳаргиз

به آشکارا گوئیم این سخن که هرگز

Наҳуфтаи не бар мо қадари он маин чокар

نهفته نی بر ما قدر آن مهین چاکر

Дурусти корӣу ҷаҳди турои бтоъти хеш

درست کاری و جهد ترا بطاعت خویش

Шунидаем ва намудем ҷумлагии бовар

شنیده ایم و نمودیم جملگی باور

Сазои тоъату ихлосати онкӣ дар подош

سزای طاعت و اخلاصت آنکه در پاداش

Карам кунему басар бар наҳемат афсари зар

کرم کنیم و بسر بر نهیمت افسر زر

Ки бо вуҷӯди заъифӣу перӣу куҳанӣ

که با وجود ضعیفی و پیری و کهنی

Фзўнтрии зи ҷавонони бмоиаҳу беҳтар

فزونتری ز جوانان بمایه و بهتر

Ду сад сипос ки дар навбаҳори амну амон

دو صد سپاس که در نوبهار امن و امان

Ҳазор шукр ки дар бӯстони фатҳу зафар

هزار شکر که در بوستان فتح و ظفر

Ҳануз сарви чамани барг сабз дораду хуш

هنوز سرو چمن برگ سبز دارد و خوش

Ҳануз шохи куҳани мива тоза дорад ва тар

هنوز شاخ کهن میوه تازه دارد و تر

Ҳазор ганҷи гуҳари бхшмт ки давлат ро

هزار گنج گهر بخشمت که دولت را

Нкўтрии зи ҳазорон ҳазор ганҷи гуҳар

نکوتری ز هزاران هزار گنج گهر

Ҳамаи раият ва малик турост арзонӣ

همه رعیت و ملک تراست ارزانی

Бсрўрони ту срстӣ ва аз маони меҳтар

بسروران تو سرستی و از مهان مهتر

Агар биксраҳи он малик ва он раият ро

اگر بیکسره آن ملک و آن رعیت را

Дар об ғарқа кунӣ ё бисӯзӣ аз озар

در آب غرقه کنی یا بسوزی از آذر

Мؤохзт наравад варна бовараст туро

مؤاخذت نرود ورنه باور است ترا

Бикӯб хок ва бикаш мардум ва бикаш лашкар

بکوب خاک و بکش مردم و بکش لشکر

Чу хок мо шудӣ он малики хоки худ пиндор

چو خاک ما شدی آن ملک خاک خود پندار

Чу зи он моӣии кишвар аз он худ бшмр

چو ز آن مائی کشور از آن خود بشمر

Бачарх бандаи моро баровар ва бинавоз

بچرخ بنده ما را برآور و بنواز

Бхоки душмани моро бияфкану бшкр

بخاک دشمن ما را بیفکن و بشکر

Касе ки саҷдаи бтмсол мо накарда зи малик

کسی که سجده بتمثال ما نکرده ز ملک

Барон чу девӣ каз амри ҳақи абӣу куфр

بران چو دیوی کز امر حق ابی و کفر

Ҳаром бошадашон оби он диёр чунонк

حرام باشدشان آب آن دیار چنانک

Бноспос ҳаромаст ҷуръаи кавсар

بناسپاس حرام است جرعه کوثر

Бнъмти мо чун кофаранд ин дунон

بنعمت ما چون کافرند این دونان

Савоб нест ки дар хулди по наад кофар

صواب نیست که در خلد پا نهد کافر

Касон ки рӯй бигардонадаанд аз фармон

کسان که روی بگردانده اند از فرمان

Касон ки ҳалқ бтобидаҳанд аз чанбар

کسان که حلق بتابیده اند از چنبر

Брмҳ ва гурз бирав китфашони бснбу басоӣ

برمح و گرز برو کتفشان بسنب و بسای

Бтиру теғи дилу сина шан бидӯзу бадар

بتیر و تیغ دل و سینه شان بدوز و بدر

Бикаш мухолифи моро дар он диёр чунонк

بکش مخالف ما را در آن دیار چنانک

Дар он диёр бикушт он қроҷаҳро санҷар

در آن دیار بکشت آن قراجه را سنجر

Бъомаҳи дастхати афв ва мағфират бинагор

بعامه دستخط عفو و مغفرت بنگار

Бсўқаҳ бо назари фазл ва мкрмт бингар

بسوقه با نظر فضل و مکرمت بنگر

Чу мо нҷстими озорашони ту низ мҷўӣ

چو ما نجستیم آزارشان تو نیز مجوی

Чу мо гузаштем аз ҷурмашони ту ҳам бигузар

چو ما گذشتیم از جرمشان تو هم بگذر

Ишораи рафта ки ирлиғи мейри тӯмон ро

اشاره رفته که یرلیغ میر تومان را

Чунончӣ шояд содир кунанд аз масдар

چنانچه شاید صادر کنند از مصدر

Чаҳ қадари хоҷагии мо накӯ ҳаме донад

چه قدر خواجگی ما نکو همی داند

Фурӯи з каф нагузорем қадари он чокар

فرو ز کف نگذاریم قدر آن چاکر

Амир хонд чу маншури шоҳро бадараст

امیر خواند چو منشور شاه را بدرست

зи ноз сар зад бар на сипеҳр ва ҳафт ахтар

ز ناز سر زد بر نه سپهر و هفت اختر

Бавижа онкии бФрмони шаҳ мутобиқ ёфт

بویژه آنکه بفرمان شه مطابق یافت

Ҳар ончии райш имзо намӯд сартосар

هر آنچه رایش امضا نمود سرتاسر

эй он хуҷастаи амӣрӣ ки офтоби баланд

ای آن خجسته امیری که آفتاب بلند

зи акси теғ ту омад падед дар ховар

ز عکس تیغ تو آمد پدید در خاور

Куҷост фаррухии он Авестоади фаррухи фол

کجاست فرخی آن اوستاد فرخ فال

Ҳаким бо ҳунару нуктаи санҷи донишвар

حکیم با هنر و نکته سنج دانشور

Ки ин ҳадис бисанҷаду зи он сипас гуяд

که این حدیث بسنجد و ز آن سپس گوید

Фасонаи гашт ва куҳан шуд ҳадиси Искандар

فسانه گشت و کهن شد حدیث اسکندر