Шҳо бибин амали олами макрам ро

شها ببین عمل عالم مکرم را

Бибин ҷаноби шриътмдори аъзам ро

ببین جناب شریعتمدار اعظم را

Раво буд ки босалом гуяд алмслм

روا بود که باسلام گوید المسلم

Ҳар онкӣ бингарад ин муфтии мусаллам ро

هر آنکه بنگرد این مفتی مسلم را

Агар набӯд худ ин пешвои брсисо

اگر نبود خود این پیشوای برصیصا

Ки буд зинда кунад устихони балъам ро

که بود زنده کند استخوان بلعم را

Рисолае ки навиштааст дӯши михўондм

رساله ای که نوشته است دوش میخواندم

Магар ки ахз кунам ҳукмҳои муҳкам ро

مگر که اخذ کنم حکمهای محکم را

Баҳр хатяш бидидам ҳазор гӯнаи хато

بهر خطیش بدیدم هزار گونه خطا

Дарун ҳар рақамии сад ҳазор арқм ро

درون هر رقمی صد هزار ارقم را

Яке ба сафҳаи аввали навиштаи бад ки ҳаром

یکی به صفحه اول نوشته بد که حرام

Мубоҳ шуд ба мурӣдон агар чаҳ шaлғaм ро

مباح شد به مریدان اگر چه شلغم را

Дигари навишта ки моли ятем агар бинӣ

دیگر نوشته که مال یتیم اگر بینی

Бибалъ ва ҳеҷ Маяфкан бар абрувони хам ро

ببلع و هیچ میفکن بر ابروان خم را

Рубудани бузу мяш аз миёни миҳробод

ربودن بز و میش از میان مهرآباد

Ғаниматаст кунун чаҳ зиёд ва чаҳ кам ро

غنیمت است کنون چه زیاد و چه کم را

Дигар навишта ки гаштааст тозаи захми дилам

دگر نوشته که گشته است تازه زخم دلم

Табиб гуфта алоҷаши чаҳор марҳам ро

طبیب گفته علاجش چهار مرهم را

Яке зхони ҳасани обу малики миҳробод

یکی زخان حسن آب و ملک مهرآباد

Чунон барам ки гирифтам ҳисори ҳотам ро

چنان برم که گرفتم حصار حاتم را

Дувум ба ташти тиллои хӯни ҳалқи яҳё ро

دوم به طشت طلا خون حلق یحیی را

Бирезам ва наҳаросам туфи ҷаҳаннам ро

بریزم و نهراسم تف جهنم را

Сеюм ба фарқи алии зарбат ончунон бизанам

سوم به فرق علی ضربت آنچنان بزنم

Ки ошкор кунам кори ибни мулҷам ро

که آشکار کنم کار ابن ملجم را

Чаҳоруми онкӣ чу аҳком фалсафӣ хондам

چهارم آنکه چو احکام فلسفی خواندم

Бибояд онкӣ мкзб шавам писар ъам ро

بباید آنکه مکذب شوم پسر عم را

Шунидам ин ҳукмии дӯш бо мурӣдон гуфт

شنیدم این حکمی دوش با مریدان گفت

Чаро суҷуд кунед ин худои мубҳам ро

چرا سجود کنید این خدای مبهم را

Худоиро зи аносири ҳаме қиёс кунед

خدای را ز عناصر همی قیاس کنید

Ки унсураст муассири ҷамеъи олам ро

که عنصر است مؤثر جمیع عالم را

Бирав ба хизмати монкҷӣ маҷус барис

برو به خدمت مانکجی مجوس برس

Агар бихоҳӣ тақлиди ҳии аълам ро

اگر بخواهی تقلید حی اعلم را

Шҳо магар ба сарир ту дод хеши орм

شها مگر به سریر تو داد خویش آرم

Ба савлати ту намоями алоҷи ин ғам ро

به صولت تو نمایم علاج این غم را

Магари ту дида Исфандиёряш бикунӣ

مگر تو دیده اسفندیاریش بکنی

Вагарнаи бишиканади ин садҳазори рустам ро

وگرنه بشکند این صدهزار رستم را

Худоиро маликои ҷурми хонаи зод чаҳ буд

خدای را ملکا جرم خانه زاد چه بود

Ки рехти соқии гардун ба ҷомаши ин сам ро

که ریخت ساقی گردون به جامش این سم را

Слил шер худоем чаҳ кардаам ки чу сайд

سلیل شیر خدایم چه کرده ام که چو صید

Бмн гумошта қаҳри ту ин муаллим ро

بمن گماشته قهر تو این معلم را

зи Аштҳои фузӯнӣ ки дорад ин мулҳид

ز اشتهای فزونی که دارد این ملحد

Чу аждаҳо ба нафас хушк мекунад ӣам ро

چو اژدها به نفس خشک میکند یم را

Шунида будам аҳрӣман аз тариқи ҳасад

شنیده بودم اهریمن از طریق حسد

Ба хулд рафту фарибандаи гашти одам ро

به خلد رفت و فریبنده گشت آدم را

Кунун бидидам Бифрефт ин маи талъат

کنون بدیدم بفریفت این مه طلعت

Маин ҷаноби ҷалолати моби сорм ро

مهین جناب جلالت مآب صارم را

Ба иштибоҳ ба даргоҳи сорми аддавла

به اشتباه به درگاه صارم الدوله

зи пеши баради басии ботили муҷассам ро

ز پیش برد بسی باطل مجسم را

Аё шаҳӣ ки назирати надидаи дидаи даҳр

ایا شهی که نظیرت ندیده دیده دهر

Магар ба чархи чаҳоруми Масеҳи Марям ро

مگر به چرخ چهارم مسیح مریم را

Ба қаҳр хеш бигӯ то зи меҳр зинда кунад

به قهر خویش بگو تا ز مهر زنده کند

Паии навиштани ин қиссаи ибни аъсм ро

پی نوشتن این قصه ابن اعثم را

Туро ба тоҷ ва ба тахту нигини шаҳи савганд

ترا به تاج و به تخت و نگین شه سوگند

Ки башикананд фурӯи ҳишмат кӣу ҷам ро

که بشکنند فرو حشمت کی و جم را

Каз оташи дами шамшери тези худ эй шаҳ

کز آتش دم شمشیر تیز خود ای شه

Ба хонадони ваии афкани бисоти мотам ро

به خاندان وی افکن بساط ماتم را

Фурӯи каш аз дили сахташи дарахти нихват ро

فرو کش از دل سختش درخت نخوت را

Бурун кун аз сару мағзаши ғурури дарҳам ро

برون کن از سر و مغزش غرور درهم را

Бшкри онкӣ худо дод бар ту афсар ва гуфт

بشکر آنکه خدا داد بر تو افسر و گفت

Ҳимоятӣ кун шаръи расӯли хотам ро

حمایتی کن شرع رسول خاتم را

Агар мухарриби дайнро раҳо кунӣ фардо

اگر مخرب دین را رها کنی فردا

Чаҳ узри дории пайғамбари макрам ро

چه عذر داری پیغمبر مکرم را

Манам вакили зи шоҳони шаръи пайғамбар

منم وکیل ز شاهان شرع پیغمبر

Ки розӣанд зи шохааш фурӯкашии нам ро

که راضیند ز شاخه اش فروکشی نم را

Ба эътиқоди ман аз адли шаҳ наме тарсад

به اعتقاد من از عدل شه نمی ترسد

Касе ки хавф надорад худои олам ро

کسی که خوف ندارد خدای عالم را

Гар аз сумуми ҳисоми ту будаш андеша

گر از سموم حسام تو بودش اندیشه

Наме шикаст ба ҳам шохаҳои хуррам ро

نمی شکست به هم شاخه های خرم را

намефузуд ба ман молиёти мулкии худ

نمی فزود به من مالیات ملکی خود

Наме рабӯди зи нохуни шикори зиғм ро

نمی ربود ز ناخن شکار ضیغم را

намегушӯд ба сарбози шаҳи тариқи фирор

نمی گشود به سرباز شه طریق فرار

наменамӯд чунин корҳои аъзам ро

نمی نمود چنین کارهای اعظم را

Касе нмишди бастии басӯии доролкнз

کسی نمیشد بستی بسوی دارالکنز

Касе намедид атришии муъаммам ро

کسی نمی دید اطریشی معمم را