Дай дар ҳавои суҳбати ёрони ғмгсор
دی در هوای صحبت یاران غمگسار
Зӣ бӯстон шудам бтмошои лолаи зор
زی بوستان شدم بتماشای لاله زار
Дидам гулу бунафшау насрину ёсуман
دیدم گل و بنفشه و نسرین و یاسمن
Пажмурдау нигуну парешону сӯгвор
پژمرده و نگون و پریشان و سوگوار
Боди хазони ббоғи шитобону саҳмгин
باد خزان بباغ شتابان و سهمگین
Абри сияҳи бдшти хурушону ашгбор
ابر سیه بدشت خروشان و اشگبار
Озари фитода дар дили бутҳои озрӣ
آذر فتاده در دل بتهای آزری
Дӯди сияҳи баромада аз мағзи ҷӯйбор
دود سیه برآمده از مغز جویبار
Ории зи дибаҳи соҳату атрофи бӯстон
عاری ز دیبه ساحت و اطراف بوستان
Урёни зи ҷомаи пайкару андоми кӯҳсор
عریان ز جامه پیکر و اندام کوهسار
Бастаи забони булбул ва багушӯда пои ҷғд
بسته زبان بلبل و بگشوده پای جغد
Ҷӯшидаи оби равшану хўшидаҳи обшор
جوشیده آب روشن و خوشیده آبشار
Дар чанги мутрибони сухангӯи шикастаи чанг
در چنگ مطربان سخنگو شکسته چنگ
Вази гӯши шоҳидони чамани рафтаи гӯшвор
وز گوش شاهدان چمن رفته گوشوار
Фарши замини навиштаи зи паҳнои дарозно
فرش زمین نوشته ز پهنا درازنا
Рахти дарахти кандау бигусастаи пуду тор
رخت درخت کنده و بگسسته پود و تار
Танҳо на боғи тира ки то дидаи бнгрист
تنها نه باغ تیره که تا دیده بنگریست
Дар дашту кӯҳу роғи фазои тира буду тор
در دشت و کوه و راغ فضا تیره بود و تار
Ахгари дамида аз дил раваду канори дашт
اخگر دمیده از دل رود و کنار دشت
Оташи гирифтаи домани саҳроу кӯҳсор
آتش گرفته دامن صحرا و کوهسار
Мондам шигифту хира аз ин кори булъаҷаб
ماندم شگفت و خیره از این کار بوالعجب
Комади падед аз асари чархи кжмдор
کامد پدید از اثر چرخ کژمدار
Ёрон ва ҳамРаҳону рафиқони роҳ низ
یاران و همرهان و رفیقان راه نیز
Чун ман дарин қазияи бҳирт шудаи дучор
چون من درین قضیه بحیرت شده دچار
Кин бӯстони рашки биҳишт аз чаҳ рӯ шуда аст
کاین بوستان رشک بهشت از چه رو شده است
Афрӯхта чу кӯраи дӯзахи зи туфи нор
افروخته چو کوره دوزخ ز تف نار
Венаи марғзори хурраму дилкаш чаро буд
وین مرغزار خرم و دلکش چرا بود
Чун мрғзни харобу нигунсору хоксор
چون مرغزن خراب و نگونسار و خاکسار
Ногуҳи бгўшми андар аз он сӯ Нидо расед
ناگه بگوشم اندر از آن سو ندا رسید
К-эии бихбри зи гардиши авзоъи рӯзгор
کای بیخبر ز گردش اوضاع روزگار
Ҳайрати ман зи тирагии боғу бӯстон
حیرت من ز تیرگی باغ و بوستان
Хира машав з сӯхтани дашту марғзор
خیره مشو ز سوختن دشت و مرغزار
Зеро асоси нузҳати боғ аз баҳор шуд
زیرا اساس نزهت باغ از بهار شد
Чун мояи нишоти равон аз висоли ёр
چون مایه نشاط روان از وصال یار
Аз навбаҳори шох дарахтаст пургуҳар
از نوبهار شاخ درخت است پرگهر
Аз навбаҳори боғ баҳораст пари баҳор
از نوبهار باغ بهار است پر بهار
Аз навбаҳор лола барояд ҳамеи бдшт
از نوبهار لاله برآید همی بدشت
Аз навбаҳор нағма сарояд ҳамеи ҳазор
از نوبهار نغمه سراید همی هزار
Бенавбаҳор сабза наравед ҳамеи зи хок
بی نوبهار سبزه نروید همی ز خاک
Бенавбаҳор ғунча наёяд ҳамеи бабор
بی نوبهار غنچه نیاید همی ببار
Онҷо ки навбаҳор набошад ҳамаи хазон
آنجا که نوبهار نباشد همه خزان
Онҷо ки об нест ҷаҳд аз замини шарор
آنجا که آب نیست جهد از زمین شرار
Гуфтам бнўбҳори магар офатӣ расед
گفتم بنوبهار مگر آفتی رسید
ё хотираши нижанд шуда пайкараш назор
یا خاطرش نژند شده پیکرش نزار
Гуфтои бнўбҳор на аммо банома Эй
گفتا بنوبهار نه اما بنامه ای
Кин номро бхўиш ҳаме карда мустаъор
کاین نام را بخویش همی کرده مستعار
Бе меҳри гашти шоҳу баҳор хуҷаста дид
بی مهر گشت شاه و بهار خجسته دید
Ҳамноми хеши даври зи алтофи шаҳриёр
همنام خویش دور ز الطاف شهریار
Шуд лоҷарам занда ҳамноми хештан
شد لاجرم ز انده همنام خویشتن
Чун сунбулу шақоӣқи печону доғдор
چون سنبل و شقایق پیچان و داغدار
Вижа ки он ҷарида чу боғи баҳор буд
ویژه که آن جریده چو باغ بهار بود
Аз рангу буиу равшанӣу равнақ ва нигор
از رنگ و بوی و روشنی و رونق و نگار
Андари варақи маъонӣу алфози он бадӣ
اندر ورق معانی و الفاظ آن بدی
Рухшандаи ҳамчуи лؤлؤу ёқӯти шоҳвор
رخشنده همچو لؤلؤ و یاقوت شاهوار
Шеъраш харида гавҳари шеърии бики шъир
شعرش خریده گوهر شعری بیک شعیر
Насраши з насра карда бар авҷи фалаки нисор
نثرش ز نثره کرده بر اوج فلک نثار
Хондаи забони миллаташи устоди ҳақи нюаш
خوانده زبان ملتش استاد حق نیوش
Яъне лисони сидқи ҳарифони ҳақи гузор
یعنی لسان صدق حریفان حق گذار
Гуфтам хдоигони мулӯк аз чаҳ рўбр ӯ
گفتم خدایگان ملوک از چه روبر او
Бе меҳри гашту хости мар ӯро нижанду хор
بی مهر گشت و خواست مر او را نژند و خوار
Гуфто гуноҳ карду шаҳаш аз назар фиканд
گفتا گناه کرد و شهش از نظر فکند
Хашм малик нагирад ҷуз бар гуноҳкор
خشم ملک نگیرد جز بر گناهکار
Гуфтам гунаҳ чаҳ буд ва чаро иртикоб кард
گفتم گنه چه بود و چرا ارتکاب کرد
Ҷурмии чунон ки баста шавад роҳи аътзор
جرمی چنان که بسته شود راه اعتذار
Гуфтои гуноҳаши онкии бомзои хаста Эй
گفتا گناهش آنکه بامضای خسته ای
Сатрии ду брнгошти биҳанҷори ногувор
سطری دو برنگاشت بهنجار ناگوار
Масъӯл бе хабари бад аз ин кор ва он ҳадис
مسئول بی خبر بد از این کار و آن حدیث
Дар нома сабт кард наснҷидаи пешкор
در نامه ثبت کرد نسنجیده پیشکار
На вай иҷоза дод ва на имзои нигошт лек
نه وی اجازه داد و نه امضا نگاشت لیک
Масъӯлияти бгрдн ӯ гашта устувор
مسئولیت بگردن او گشته استوار
Чун номаи гашти мунташири огоҳи гашту бас
چون نامه گشت منتشر آگاه گشت و بس
Афсӯс хӯрд аз пас тавзеъу интишор
افسوس خورد از پس توزیع و انتشار
Инак бҷрми хеш мақарасту мӯътариф
اینک بجرم خویش مقر است و معترف
Вази ончии рафтаи сахти пушаймону шармсор
وز آنچه رفته سخت پشیمان و شرمسار
Дигари чунин хато наравад зи онкии бегмон
دیگر چنین خطا نرود ز آنکه بیگمان
Аз ресмони пешаи гурезади гузидаи мор
از ریسمان پیشه گریزد گزیده مار
Ангушти муъмин аз бен сӯрохи ҷонвар
انگشت مؤمن از بن سوراخ جانور
Андари ҷаҳон гузида нахоҳад шудани дубор
اندر جهان گزیده نخواهد شدن دوبار
Гуфтам дар ин қазияи мукофоти он чаҳ шуд
گفتم در این قضیه مکافات آن چه شد
Дар пешгоҳи ақдаси шоҳи бузургвор
در پیشگاه اقدس شاه بزرگوار
Гуфтои ту донеи онкии шаҳаншоҳи мо бтбъ
گفتا تو دانی آنکه شهنشاه ما بطبع
Бахшандау Карим ва ҳалимасту бурдбор
بخشنده و کریم و حلیم است و بردبار
Ҷон касе нагашта зи хашмаши дўчори ранҷ
جان کسی نگشته ز خشمش دوچار رنج
Қалб касе наёфта аз қаҳраши инкисор
قلب کسی نیافته از قهرش انکسار
Маҳбӯб миллатасту азизи ҷаҳонён
محبوب ملت است و عزیز جهانیان
Баҳри камолу кони карами зилли кирдигор
بحر کمال و کان کرم ظل کردگار
Моро бхок рафтан аз он ба ки андакӣ
ما را بخاک رفتن از آن به که اندکی
Бар хотири хатири ҳумоюни шаҳи ғубор
بر خاطر خطیر همایون شه غبار
Бархонад он ҷаридау абрӯ турш накард
برخواند آن جریده و ابرو ترش نکرد
Бо он ҳамаи ҷалолату неруу иқтидор
با آن همه جلالت و نیرو و اقتدار
Аммо ба номи шоҳ ба тавқифи навбаҳор
اما به نام شاه به توقیف نوبهار
Икчнд раъй дода шуд аз маҷлиси кбор
یکچند رأی داده شد از مجلس کبار
Яъне зи маҳзари взроӣии зи бори шаҳ
یعنی ز محضر وزرائی ز بار شه
Ин ҳукм рафт ва баста шуд абвоби ихтиёр
این حکم رفت و بسته شد ابواب اختیار
Ҳар чанд ҳукми шоҳ на чун шуд баноми шаҳ
هر چند حکم شاه نه چون شد بنام شه
Бо номи шоҳ кас натавон кард чорчор
با نام شاه کس نتوان کرد چارچار
Гуфтам гуноҳ агар чаҳ бузургасту сахт лек
گفتم گناه اگر چه بزرگ است و سخت لیک
Бояд бФзли шоҳ ҷаҳон шуд умедвор
باید بفضل شاه جهان شد امیدوار
Ин ҳукм агар зи шоҳи ҷаҳон буд гуфтамӣ
این حکم اگر ز شاه جهان بود گفتمی
Бишк ҳукӯматӣаст ки лои имкни алФрор
بیشک حکومتی است که لا یمکن الفرار
Аммо чу нест амри ҳумоюн тавон кашид
اما چو نیست امر همایون توان کشید
Аз фазли шаҳриёри яке оҳанӣни ҳисор
از فضل شهریار یکی آهنین حصار
Ҳснии чунон ки бар накушояд варои бзўр
حصنی چنان که بر نگشاید ورا بزور
Афросйобу рустаму золу спндёр
افراسیاب و رستم و زال و سپندیار
Муҷрим агар баростӣ огаҳ шавад ки чист
مجرم اگر براستی آگه شود که چیست
Мизони афву бахшиши ин шоҳи тоҷдор
میزان عفو و بخشش این شاه تاجدار
Рӯзии ҳазор бори гунаҳ брнҳд бадуш
روزی هزار بار گنه برنهد بدوش
То афв шоҳ бинад рӯзии ҳазор бор
تا عفو شاه بیند روزی هزار بار
Шоҳои бшкри онкии худо дар ҳамаи ҷаҳон
شاها بشکر آنکه خدا در همه جهان
Аз хусравони даҳр туро карда ихтиёр
از خسروان دهر ترا کرده اختیار
Аз ҷурми навбаҳор гузар кун ки омада аст
از جرم نوبهار گذر کن که آمده است
Андари паноҳи раҳмати омати бзинҳор
اندر پناه رحمت عامت بزینهار
Гарчи на зу гуноҳ ва на бодоФраҳ аз ту шуд
گرچه نه زو گناه و نه بادافره از تو شد
Саҳарии шигарфи рафтаи дарин моҷарои бакор
سحری شگرف رفته درین ماجرا بکار
Ин саҳарро бмъҷзаҳ башикан ки дар кафат
این سحر را بمعجزه بشکن که در کفت
Бошад Асои сомрии аўбори саҳари хор
باشد عصای سامری اوبار سحر خوار
Зинҳорёни даргаи худро ки дайргоҳ
زنهاریان درگه خود را که دیرگاه
Доранд аз ту афву худовандии интизор
دارند از تو عفو و خداوندی انتظار
Маъюсу ноумеди зи алтоф худ махоҳ
مأیوس و ناامید ز الطاف خود مخواه
Маҳрӯм ва бе насиби зи эҳсони худ мадор
محروم و بی نصیب ز احسان خود مدار
Бар душманони малик ҳарифаст ин далер
بر دشمنان ملک حریف است این دلیر
Ва андари каманди шоҳ заъифаст ин шикор
و اندر کمند شاه ضعیف است این شکار
Бо сорм забон бигушоед ҳазор ҳсн
با صارم زبان بگشاید هزار حصن
Бо тири хома дар шаканд пушти сад савор
با تیر خامه در شکند پشت صد سوار
То рӯй шаҳ битобад чун бадар дар злом
تا روی شه بتابد چون بدر در ظلام
То афсараш дурахшад чун шамс дар наҳор
تا افسرش درخشد چون شمس در نهار
Хеш чу дар фазои чамани боди фарвардин
خویش چو در فضای چمن باد فروردین
Рӯйиш чу бар сипеҳри барин моҳи даҳ чаҳор
رویش چو بر سپهر برین ماه ده چهار
Фардоаш ба зи имрӯзи имрӯз ба зи дай
فرداش به ز امروز امروز به ز دی
Оянда ба зи имсоли имсол ба зи пор
آینده به ز امسال امسال به ز پار
Давлати ғулому айши мудому ҷаҳони бком
دولت غلام و عیش مدام و جهان بکام
Гардунаши рому толеъи пидрому бахти ёр
گردونش رام و طالع پدرام و بخت یار
Хасм ар боътрози кушояди бмни забон
خصم ار باعتراض گشاید بمن زبان
Кандар хазон чаро сухани ореи зи навбаҳор
کاندر خزان چرا سخن آری ز نوبهار
Гӯям бзири сояи шаҳи рӯзгори мост
گویم بزیر سایه شه روزگار ماست
Доим чу боғи хлху бустони Қандаҳор
دایم چو باغ خلخ و بستان قندهار
Димоҳони багӯнаи ардии биҳишти сабз
دیماهان بگونه اردی بهشت سبز
Урдӣбиҳиштмон чу биҳиштаст мшкбор
اردیبهشتمان چو بهشت است مشکبار