Нигини хотам ҷам дошт лаъли фаррухи ту

نگین خاتم جم داشت لعل فرخ تو

Сазои дасти ҳумоюни шаҳи бади он гавҳар

سزای دست همایون شه بد آن گوهر

Азин қабл зи паии бӯса бар лаби ту ниҳод

ازین قبل ز پی بوسه بر لب تو نهاد

Баланди дасти худ он шаҳриёри ном овар

بلند دست خود آن شهریار نام آور

Шунидаам ки чу он лаъл гўҳрогин ёфт

شنیده ام که چو آن لعل گوهرآگین یافت

Даруни лаҷаи дарёии дасти шоҳи гузар

درون لجه دریای دست شاه گذر

Ду обшори зи чашми ту андарони дарё

دو آبشار ز چشم تو اندران دریا

Чу зинда равад равон шуд ҳамеи зи лؤлؤтр

چو زنده رود روان شد همی ز لؤلؤتر

Вази алтқои ду дарёии мўҷзни мардум

وز التقای دو دریای موجزن مردم

Заҳр карона намуданд оқилонаи ҳазар

زهر کرانه نمودند عاقلانه حذر

Яке ду дасти гуҳарбори шаҳриёри Карим

یکی دو دست گهربار شهریار کریم

Яке ду лаъли гуҳари бези марди донишвар

یکی دو لعل گهر بیز مرد دانشور

Кафи сутӯдаи волои Музаффариддӣни шоҳ

کف ستوده والا مظفرالدین شاه

Лаби муфарраҳи абдулмаҷиди дайн парвар

لب مفرح عبدالمجید دین پرور

Яке чу баҳрии маввоҷ аз талотуми ҷӯад

یکی چو بحری مواج از تلاطم جود

Яке муҳӣтии зхор аз мёءи ҳунар

یکی محیطی زخار از میاء هنر

Ту эй бФзлу маорифи дарин ҷаҳони маърӯф

تو ای بفضل و معارف درین جهان معروف

Ту эй бадонашу фарҳанг дар замонаи смр

تو ای بدانش و فرهنگ در زمانه سمر

Ҷаҳони худои чунонат бузург карда ки шоҳ

جهان خدای چنانت بزرگ کرده که شاه

Ҳамеи дуоӣ ту гуяд ба вақти шому саҳар

همی دعای تو گوید به وقت شام و سحر

Дуои шоҳ ба ҷони ту мстҷобстӣ

دعای شاه به جان تو مستجابستی

Чунон ки дар ҳақи уммати дуои пайғамбар

چنان که در حق امت دعای پیغمبر