Эмоми асри чрогаҳ ба чоҳи гоҳ ба ғор
امام عصر چراگه به چاه گاه به غار
Шавад чу Юсуфи садиқу Аҳмади мухтор
شود چو یوسف صدیق و احمد مختار
Чаро чу ганҷ ба вайрона ҳо кашонад рахт
چرا چو گنج به ویرانه ها کشاند رخت
Чаро чу абр ба биғўлҳои кушояди бор
چرا چو ابر به بیغولها گشاید بار
Чаро чу моҳ бмғрб гароед аз машриқ
چرا چو ماه بمغرب گراید از مشرق
Чаро чу сайли бдрёи шитобад аз кҳсор
چرا چو سیل بدریا شتابد از کهسار
Чаро фирор кунад зи одамии бкўаҳу бдшт
چرا فرار کند ز آدمی بکوه و بدشت
Чаро канора кунад аз башари бшҳру дидор
چرا کناره کند از بشر بشهر و دیدار
з чист менакунад ҷой дар билоду қрӣ
ز چیست می نکند جای در بلاد و قری
Чаро ҳаме наздӣ дар диёр ва дар амсор
چرا همی نزدی در دیار و در امصار
Эмом ҷон ҷаҳонаст ва дар ҷаҳон чун ҷон
امام جان جهانست و در جهان چون جان
Қарор дораду ҷони рост ва зу давому қарор
قرار دارد و جان راست و زو دوام و قرار
Эмоми шамъ тариқасту раҳнамои Фриқ
امام شمع طریق است و رهنمای فریق
Насири адлу сироти наҷоти охзсор
نصیر عدل و صراط نجات آخذثار
Чаро чароғ бар ин корвон найафурӯзад
چرا چراغ بر این کاروان نیفروزد
Ки баста дар каф дузданду хаста дар шбтор
که بسته در کف دزدند و خسته در شبتار
Чаро гузидаи зи ихвони хеши азлату баъд
چرا گزیده ز اخوان خویش عزلت و بعد
Чаро гирифтаи зи айвони хеши роҳи фирор
چرا گرفته ز ایوان خویش راه فرار
зи хона худ бошад малул ва инат аҷаб
ز خانه خود باشد ملول و اینت عجب
Ки зинда нест дар ин дори ғайри азуи диёр
که زنده نیست در این دار غیر ازو دیار
Агар ндонӣ эй нури дида аз ман пресс
اگر ندانی ای نور دیده از من پرس
Ки чун ндонӣ тафсир бояд астФсор
که چون ندانی تفسیر باید استفسار
Ҳазор мартабаи афзӯни ман ин ҳадиси балиғ
هزار مرتبه افزون من این حدیث بلیغ
Шунидаам зи бузургон ва хондаам зи ахбор
شنیده ام ز بزرگان و خوانده ام ز اخبار
Расӯл гуфт дар охир замон шавад ислом
رسول گفت در آخر زمان شود اسلام
Ғарибу хори бдонсон ки аз нахустин бор
غریب و خوار بدانسان که از نخستین بار
Кунун ғарибаст ислому пешвои ҷаҳон
کنون غریبست اسلام و پیشوای جهان
Надорад аз ситаму ҷаври мулҳидони зинҳор
ندارد از ستم و جور ملحدان زنهار
Эмом хӯн хӯрд аз ғусса ҳар замон нигарад
امام خون خورد از غصه هر زمان نگرد
Ки дайни Аҳмади мурсал ғариб гаштау хор
که دین احمد مرسل غریب گشته و خوار
Эмом гиря кунад зор бар шариъат ва ту
امام گریه کند زار بر شریعت و تو
Сазад кигаре бар ҳоли он шҳншаҳи зор
سزد که گریی بر حال آن شهنشه زار
Ки ҳаст бимаши зи аҳбоби хеши нзоъдо
که هست بیمش ز احباب خویش نزاعدا
з мусулмонаш бошад хатар на аз куффор
ز مسلمانش باشد خطر نه از کفار
Чунонкии шери худоро шунидае бҷгр
چنانکه شیر خدا را شنیده ای بجگر
Чаҳ захмҳо ки расед аз муҳоҷиру ансор
چه زخمها که رسید از مهاجر و انصار
Эмомро зини ғосибони маснади шаръ
امام را زین غاصبان مسند شرع
Баҳри дақиқаи хатарҳо буд фузуни зи ҳазор
بهر دقیقه خطرها بود فزون ز هزار
На зеби мондаи бмсҷд на зят дар қандил
نه زیب مانده بمسجد نه زیت در قندیل
На нури ҳашта бмҳробу равшании бмнор
نه نور هشته بمحراب و روشنی بمنار
Шикастаи гардани тақвои бзхмгар зи тамаъ
شکسته گردن تقوی بزخم گر ز طمع
Кашида теғи ҳўӣ бар гулӯии истиғфор
کشیده تیغ هوی بر گلوی استغفار
Шунидае ту ки асли дувуми з дай додост
شنیده ای تو که اصل دوم ز دی داداست
з дод ном худо гашта дар ҷаҳони додар
ز داد نام خدا گشته در جهان دادار
Ксикаҳи асли дувумро бъмд мункир шуд
کسیکه اصل دوم را بعمد منکر شد
Куҷои босли нахустин ҳаме кунад иқрор
کجا باصل نخستین همی کند اقرار
Гар инаст ҳуҷҷати исломёну ояти ҳақ
گر اینست حجت اسلامیان و آیت حق
Сазост бӯсаи бноқўсу саҷда бар зуннор
سزاست بوسه بناقوس و سجده بر زنار
Салом кардан бояд бмъбди ҳиндӯ
سلام کردن باید بمعبد هندو
Намози бурдан шояд бқблаҳи тотор
نماز بردن شاید بقبله تاتار
Худоиро магар эй бехирад ту намайдонӣ
خدای را مگر ای بی خرد تو نمیدانی
Ки ҳуҷҷати ҳақ бояд сутӯдау стўор
که حجت حق باید ستوده و ستوار
Ту носутӯдау сусту палиду кажи табъӣ
تو ناستوده و سست و پلید و کژ طبعی
зи фарти ҷаҳли шиновар шудаи блҷаҳи ор
ز فرط جهل شناور شده بلجه عار
Ду рӯзи калаку забонат гушӯда шуд ки бирафт
دو روز کلک و زبانت گشوده شد که برفت
зи дасти калаку забонати ҳазор сар бар дор
ز دست کلک و زبانت هزار سر بر دار
Ҳзо фатво додӣ хилофи шаръу хирад
هزا فتوی دادی خلاف شرع و خرد
Барои онкӣ тиҷорат кунӣ дар ин бозор
برای آنکه تجارت کنی در این بازار
Тиҷорати туу боли ту гашт ва дар подош
تجارت تو و بال تو گشت و در پاداش
Шӯии зи миваи бустони хеши бархӯрдор
شوی ز میوه بستان خویش برخوردار
Насиба ту шавад хори хушку ҳанзали талх
نصیبه تو شود خار خشک و حنظل تلخ
Чаро ки ҳеҷ накиштӣ бғири ҳанзалу хор
چرا که هیچ نکشتی بغیر حنظل و خار
Чунонкии заҳри бком ҷаҳонён кардӣ
چنانکه زهر بکام جهانیان کردی
Алии алсбоҳи зи з қавм башиканӣ ноҳор
علی الصباح ز ز قوم بشکنی ناهار
Ту томъи дағали дуздро чаҳ афтода аст
تو طامع دغل دزد را چه افتاده است
Ки номи ҳуҷҷат бар худ наҳй босткбор
که نام حجت بر خود نهی باستکبار
?данитар аз ту касе кин хдиъаҳ аз ту харид
دنی تر از تو کسی کاین خدیعه از تو خرید
Ту ҷуфти лошаи хари мурдае ва ӯ кафтор
تو جفت لاشه خر مرده ای و او کفتار
Даҳони кафтор аз лошаи бўинок тар аст
دهان کفتار از لاشه بویناک تر است
Даруни мурдаи хури олӯда тар шуд аз мурдор
درون مرده خور آلوده تر شد از مردار
зи обрӯии шариъати бкостии он рӯз
ز آبروی شریعت بکاستی آن روز
Ки ходимати бшриът изофа кард хумор
که خادمت بشریعت اضافه کرد خمار
Магари шариъати Аҳмади шриъаҳ . . . тест
مگر شریعت احمد شریعه . . . تست
Ки гуҳ пиёда бидон дар шӯйу гоҳи савор
که گه پیاده بدان در شوی و گاه سوار
ТФў бар он тамаъу ҳирсу кизбу ҷаҳлу риё
تفو بر آن طمع و حرص و کذب و جهل و ریا
ТФў барон сарваряшу дроъаҳу дастор
تفو بران سروریش و دراعه و دستار
Лўошаҳ бояду доғу калофа то ин хар
لواشه باید و داغ و کلافه تا این خر
Дубора ром шавад тан диҳад ббрдни бор
دوباره رام شود تن دهد ببردن بار
Гар ин лўошаҳи зи машрӯтият бадаст ояд
گر این لواشه ز مشروطیت بدست آید
Бзири бори кашами зи ин харони ҳаме бисёр
بزیر بار کشم ز این خران همی بسیار
Чунон зи намашон бар сари Фсору бркўни доғ
چنان ز نمشان بر سر فسار و برکون داغ
Ки офарин расад аз нълбнд ва аз байтор
که آفرین رسد از نعلبند و از بیطار
Хари лгдзну бағали чмўшро бояд
خر لگدزن و بغل چموش را باید
Улӯфа додани якбору бори як харвор
علوفه دادن یکبار و بار یک خروار
Улӯфа бар хари саркаши фузуни мада зеро
علوفه بر خر سرکش فزون مده زیرا
Чу сайр шуд шикамаш саркашӣ кунад ночор
چو سیر شد شکمش سرکشی کند ناچار
Басони куҳнаи вазирони мамлакат ки ҳаме
بسان کهنه وزیران مملکت که همی
Лагад зананд чу бенанд аз малики тимор
لگد زنند چو بینند از ملک تیمار
Фузун аз ончӣ расад зон хасон бе тақво
فزون از آنچه رسد زان خسان بی تقوی
Зиёни бкшўр ва хазён бад-ӣну уқдаи бакор
زیان بکشور و خزیان بدین و عقده بکار
Аз ин вазирон байнем дарду ранҷу зиён
از این وزیران بینیم درد و رنج و زیان
Ки бадтар аз саг ва гурганд мардуми сгсор
که بدتر از سگ و گرگند مردم سگسار
Саги дарандаи бхўн касон шавад қонеъ
سگ درنده بخون کسان شود قانع
Бар ину тира буд низ гурги мардуми хор
بر این و تیره بود نیز گرگ مردم خوار
Ҳазор офат аз ин хрмзи варон дар малик
هزار آفت از این خرمز وران در ملک
Расад ки нест фузуни идда шан зада бишумор
رسد که نیست فزون عده شان زده بشمار
Яке азон даҳ азолт шавад чу аз маснад
یکی ازان ده ازالت شود چو از مسند
Биҷои он дгарӣ мебиёбад истиқрор
بجای آن دگری می بیابد استقرار
Тамом мазҳар якдигаранду пиндорӣ
تمام مظهر یکدیگرند و پنداری
Ҳама яканд ва биравӣу бхўӣу буи ва нигор
همه یکند و بروی و بخوی و بوی و نگار
Басон муҳра нараду пиёдаи штрнг
بسان مهره نرد و پیاده شترنگ
Ҳама мувофиқ ранганду мухталифи рафтор
همه موافق رنگند و مختلف رفتار
Яке бшоаҳи баради ҳамла ва яке бўзир
یکی بشاه برد حمله و یکی بوزیر
Яке ба панҷ кунад ҷунбиш ва яке бчҳор
یکی به پنج کند جنبش و یکی بچهار
Саг аз минорау уштури зи бораи ҳамлаи барад
سگ از مناره و اشتر ز باره حمله برد
Чу посбонхру хари сусти кӯи тўоли ҳисор
چو پاسبانخر و خر سست کو توال حصار
Оё мқомри дун каз барои суду штл
آیا مقامر دون کز برای سود و شتل
Матоъи дайни худоро кунӣ ҷҳизи қимор
متاع دین خدا را کنی جهیز قمار
Бикдўи захми ҳарифони бдстхўни бозӣ
بیکدو زخم حریفان بدستخون بازی
Ҳаёти хешу бмрги андаруни Фтии зи хумор
حیات خویش و بمرگ اندرون فتی ز خمار
Ҳмори ҳомили асфор дидаем вале
حمار حامل اسفار دیده ایم ولی
Надида ем шавад гови омил ӯ зор
ندیده ایم شود گاو عامل او زار
Ту он хари хрФу гови риши гоўстӣ
تو آن خر خرف و گاو ریش گاوستی
Ки гашта омили аўзору ҳомили асфор
که گشته عامل اوزار و حامل اسفار
Бғири дбаҳу бидинӣу шарорати табъ
بغیر دبه و بیدینی و شرارت طبع
На ҳеҷ донеи шуғл ва на ҳеҷ донеи кор
نه هیچ دانی شغل و نه هیچ دانی کار
Хароб кардӣ масҷиди бсохтии хнўт
خراب کردی مسجد بساختی خنوت
Банно наҳодӣ гулхан бсухтӣ гулзор
بنا نهادی گلخن بسوختی گلزار
зи шавқи ваъда бгрмобаҳ рафт ва берун кард
ز شوق وعده بگرمابه رفت و بیرون کرد
зи тани қмису зи сари мъҷру зи пои шалвор
ز تن قمیص و ز سر معجر و ز پا شلوار
Сипас бибаст ҳино бар зҳору нураи бзлФ
سپس ببست حنا بر زهار و نوره بزلف
Бикунади мӯии сар ва шона зад бмўии зҳор
بکند موی سر و شانه زد بموی زهار
Кунун чу пайчаки печидаи бсрўу саман
کنون چو پیچک پیچیده بسرو و سمن
Вале чу бод хазоне вазади ббоғи баҳор
ولی چو باد خزانی وزد بباغ بهار
Ба пжмрӣ ва беафтӣ зи боду гндбрўт
به پژمری و بیفتی ز باد و گندبروت
Чунонкии огаҳӣ аз қиссаи кадуу чанор
چنانکه آگهی از قصه کدو و چنار
Ба майл шаҳ нашавад кори фосидати ислоҳ
به میل شه نشود کار فاسدت اصلاح
Фасоди даҳри куҷо чора ёбад аз аттор
فساد دهر کجا چاره یابد از عطار
Куҷои тавон бтўи тафвизи ҳалу ақди умӯр
کجا توان بتو تفویض حل و عقد امور
Ки мендонӣ худ ҳалу ақди банди азор
که می ندانی خود حل و عقد بند ازار
Аз остини ту кӣ сар занад масолеҳи малик
از آستین تو کی سر زند مصالح ملک
Ки аз масолеҳи риндони ҳамяздии оҳор
که از مصالح رندان همیزدی آهار
Баромадаи шикамат чун занони обистан
برآمده شکمت چون زنان آبستن
зи бскаҳи хӯрдае аслоқу бардаи идрор
ز بسکه خورده ای اصلاق و برده ادرار
Чаро буқати лиқоҳ аз мҳоз нандешӣ
چرا بوقت لقاح از محاض نندیشی
Ки ҳаст годнти осон ва зоданати душвор
که هست گادنت آسان و زادنت دشوار
Дар он бисот ки бошад мушири слтнаҳи садр
در آن بساط که باشد مشیر سلطنه صدر
Дар он сипаҳ ки Баҳодур амир шуд солор
در آن سپه که بهادر امیر شد سالار
Аз он бисот назояд бғири накбату ранҷ
از آن بساط نزاید بغیر نکبت و رنج
Вази он сипаҳ нарасад ҷуз наҳвасту идбор
وز آن سپه نرسد جز نحوست و ادبار
Шунидаам ки Баҳодури амири худро хонд
شنیده ام که بهادر امیر خود را خواند
зи нозукӣу таровати гул ҳамеша баҳор
ز نازکی و طراوت گل همیشه بهار
Куҷо ҳамеша баҳораст онкӣ чун дами дай
کجا همیشه بهار است آنکه چون دم دی
Хазони баради бглстони ҳайдари каррор
خزان برد بگلستان حیدر کرار
зи нағмаи дам ӯ рӯҳ адл шуд масмӯм
ز نغمه دم او روح عدل شد مسموم
Ки заҳри мор буд дар даҳонаш чун саги ҳор
که زهر مار بود در دهانش چون سگ هار
зи иттифоқи муҷаллали чунон дилаши мағрур
ز اتفاق مجلل چنان دلش مغرور
Ки ғофили омада аз ихтилофи лайл ва наҳор
که غافل آمده از اختلاف لیل و نهار
з ҳар тариқу з ҳар дар ки қиссаи оғозам
ز هر طریق و ز هر در که قصه آغازم
Дубора рӯй сухани зӣ ту ояд эй ғаддор
دوباره روی سخن زی تو آید ای غدار
Тўӣӣ ки олати иҷрои қасд ғайр шудӣ
توئی که آلت اجرای قصد غیر شدی
Чу гови кӯр ки басташ бар Асияи ассор
چو گاو کور که بستش بر آسیا عصار
Баҳр ки санги занами каллаи ту дар назар аст
بهر که سنگ زنم کله تو در نظر است
Бнси аънии аёки Фосмъии ёҷор
بنص اعنی ایاک فاسمعی یاجار
Манам азоби туу зи ин азоби неи тахфиф
منم عذاب تو و ز این عذاب نی تخفیف
Манам балои ту вази ин балои мҷуи зинҳор
منم بلای تو وز این بلا مجو زنهار
Мабош сахт ки ту гандумӣ ва ман тҳон
مباش سخت که تو گندمی و من طحان
Макун ситеза ки ту уштурӣ ва ман ҷзор
مکن ستیزه که تو اشتری و من جزار
Куҷо тавонад гандуми босёбони ҷанг
کجا تواند گندم بآسیابان جنگ
Чигуна ёради уштури бсорбони пайкор
چگونه یارد اشتر بساربان پیکار
зи танат пӯст кунам чун зи мишҳои қассоб
ز تنت پوست کنم چون ز میشها قصاب
Кднг бар ту занам чун бхишҳои қасор
کدنگ بر تو زنم چون بخیشها قصار
Бадасти хеши диҳии марги хўишрои сомон
بدست خویش دهی مرگ خویشرا سامان
Чу гӯсфандӣ дар гарданаши зиноаду шФор
چو گوسفندی در گردنش زناد و شفار
Ҳаме бихоҳад воҳиди имўти саркаши ман
همی بخواهد واحد یموت سرکش من
Ки бо кадуии ту мушт озмӯн кунад якбор
که با کدوی تو مشت آزمون کند یکبار
Буд битозӣ воҳиди имўти он икзхм
بود بتازی واحد یموت آن یکزخم
Ки ҳаст дастааш аз чӯбу каллааш аз қор
که هست دسته اش از چوب و کله اش از قار
Аз он сабаб ки з қӣраст каллаи сар ӯ
از آن سبب که ز قیر است کله سر او
Араб бихонад онро блФзи худ мқўор
عرب بخواند آن را بلفظ خود مقوار
Агар надидяш инак бибин ки ъзроӣил
اگر ندیدیش اینک ببین که عزرائیل
Дар футуҳи кушояди турои бад-ӣн афзор
در فتوح گشاید ترا بدین افزار
Чу ин ншодри маъваҷи бмстқим ту шуд
چو این نشادر معوج بمستقیم تو شد
Бурун равад зи сарати скскии шӯии раҳвор
برون رود ز سرت سکسکی شوی رهوار
зи ъру ър ва ҷаҳидан ба тези тези уфтӣ
ز عر و عر و جهیدن به تیز تیز افتی
Чунонкӣ Фоътбрўо манеҳ ё аввалии алобсор
چنانکه فاعتبروا منه یا اولی الابصار
з шавамӣ ту бар исломи он балӣа расед
ز شومی تو بر اسلام آن بلیه رسید
Ки бикри рози бсўсу самудро зи қдор
که بکر راز بسوس و ثمود را ز قدار
Занад зи дасти ту фарёди мараи бен луӣ
زند ز دست تو فریاد مره بن لوی
Кунад бҷони ту нафрини рабеъа бен назор
کند بجان تو نفرین ربیعه بن نزار
Чунон зи нафха шайтон бихоб марги дарӣ
چنان ز نفخه شیطان بخواب مرگ دری
Ки банки сувар қиёмат намекунад бедор
که بانک صور قیامت نمی کند بیدار
Вале эмоми замони решаи ?ути барандозад
ولی امام زمان ریشه ات براندازد
Бзўри панҷаи хунину теғи оташбор
بزور پنجه خونین و تیغ آتشبار
Биҷои онкӣ мақдам шудӣ чу пеши оҳнк
بجای آنکه مقدم شدی چو پیش آهنک
Расад ки тӯшаи каши уштурони шӯии бқтор
رسد که توشه کش اشتران شوی بقطار
Ҳамон ъамома ки доми залолати ту шуда аст
همان عمامه که دام ضلالت تو شده است
Кашад эмоми бхртўмти андарун чу маҳор
کشد امام بخرطومت اندرون چو مهار
Халили ҳақи баҳмони тешаи бут ҳаме шаканд
خلیل حق بهمان تیشه بت همی شکند
Ки бут бидон бтрошидии озрнҷор
که بت بدان بتراشیدی آزرنجار
Балӣ чу хонаи худои по наад бахонаи хеш
بلی چو خانه خدا پا نهد بخانه خویش
Якеаст омадани ёр ва рафтани ағёр
یکی است آمدن یار و رفتن اغیار
На гург дар гила ояд на зоғ дар бустон
نه گرگ در گله آید نه زاغ در بستان
На хари бихар ман монад на мӯш дар анбор
نه خر بخر من ماند نه موش در انبار
Дарахти бдро аз реша барканд деҳқон
درخت بدرا از ریشه برکند دهقان
Баннои кажро аз бен барафканад меъмор
بنای کژ را از بن برافکند معمار
Чу дев хаста шуд оташ занад ба пайкари дев
چو دیو خسته شد آتش زند به پیکر دیو
Чу мор кушта шуд ахгари дамади бахонаи мор
چو مار کشته شد اخگر دمد بخانه مار
Чу шасти домани дайнро аз ин плидиҳо
چو شست دامن دین را از این پلیدیها
Ҳамеи бсўздшони хонимону зоду табор
همی بسوزدشان خانمان و زاد و تبار
Эмом аз раг ва аз решаи шан хабар дорад
امام از رگ و از ریشه شان خبر دارد
Хилофи мо ки ндонем худ яке зи ҳазор
خلاف ما که ندانیم خود یکی ز هزار
Ҳавола кардам малики ҷаҳон ва ҳар чаҳ дар ӯст
حواله کردم ملک جهان و هر چه در اوست
Бхондонш ҳатто алҷдору алмсмор
بخاندانش حتی الجدار و المسمار