Рӯзӣ ки бисту чаҳоруми зии алҳҷаҳ аз соли ҳазор ва сесад ва ҳафт ҳиҷрӣ буд дар боғи шимол табриз рафтам он боғ битозагӣ чандон сафоу сФўти гирифта буд ки бар биҳишти барин минозид аз бскаҳи гулҳои рангоранг дошт нигорхонаи чиинонро ба ошкорои ҳмимонсти маро аз мушоҳидаи он боғи нузҳатӣ дар хотир падед омад ки бойени шеъри тозии мтмсл шуда гуфтам
روزی که بیست و چهارم ذی الحجه از سال هزار و سیصد و هفت هجری بود در باغ شمال تبریز رفتم آن باغ بتازگی چندان صفا و صفوت گرفته بود که بر بهشت برین مینازید از بسکه گلهای رنگارنگ داشت نگارخانه چیینان را به آشکارا همیمانست مرا از مشاهده آن باغ نزهتی در خاطر پدید آمد که باین شعر تازی متمثل شده گفتم
Аё рўзи алшмоли Фдтки нафасӣ
ایا روض الشمال فدتک نفسی
Восғрони ақўли Фдоки бол
واصغران اقول فداک بال
Вқолўои мли илои ҷҳаҳи сўоҳо
وقالوا مل الی جهة سواها
Фқлти алқлби фии ҷҳаҳи алшмол
فقلت القلب فی جهة الشمال
Дар ин аснои пешкорони истаблу ҷилавдорони асбони хоссаро дидам ки асбони тозаи бзодаҳу мҳўри тозии нажодаро бо каманди баста дар домани боғи микшоннди лухтӣ беш рафтаи ҳазрати ақдасро ки бо рӯй чу моҳи бтмошои доғгоҳ омада буданд замини бӯси адаб биҷой оварадам - фармуданд ҳон эй амиролшъроءи чўнонкаҳи он марди шоири систонии писари қлўъ ки бўолҳсни алии фаррухяши миноманди доғгоҳи абўолмзФри амирнсрносрдини балхиро бо асбони нави бзоди байтӣ чанд ситояд ту низ боистӣ чунон чакома фароҳам кунӣ ва ин байти фаррухии брхўонднд .
در این اثنا پیشکاران اصطبل و جلوداران اسبان خاصه را دیدم که اسبان تازه بزاده و مهور تازی نژاده را با کمند بسته در دامن باغ میکشانند لختی بیش رفته حضرت اقدس را که با روی چو ماه بتماشای داغگاه آمده بودند زمین بوس ادب بجای آوردم - فرمودند هان ای امیرالشعراء چونانکه آن مرد شاعر سیستانی پسر قلوع که بوالحسن علی فرخیش مینامند داغگاه ابوالمظفر امیرنصرناصردین بلخی را با اسبان نو بزاد بیتی چند ستاید تو نیز بایستی چنان چکامه فراهم کنی و این بیت فرخی برخواندند.
То паранд нилгун бар ваии бандади марғзор
تا پرند نیلگون بر وی بندد مرغزار
Парниёни ҳафт ранги андари срорди кӯҳсор
پرنیان هفت رنگ اندر سرآرد کوهسار
Ман низ шарти тоъатро сар бзир андохта пас аз иҷозат дар гӯшае ки бичишам бузурги манзари хрдбини онҳзрт дар ниёем бинишастам ва ин қасидаи ғро барҳам фурӯбастам ва то ман аз нбштн ва хондан бипардохтам ҳануз нимаи асбонро бдоғ наёварда буданд бо инки аз яксад асб дар он рӯзи бФзўн доғ барниҳоданд . Қасида ин аст
من نیز شرط طاعت را سر بزیر انداخته پس از اجازت در گوشه ای که بچشم بزرگ منظر خردبین آنحضرت در نیایم بنشستم و این قصیده غرا برهم فروبستم و تا من از نبشتن و خواندن بپرداختم هنوز نیمه اسبان را بداغ نیاورده بودند با اینکه از یکصد اسب در آن روز بفزون داغ برنهادند. قصیده این است
Абр чун пелон маст омад фарози кӯҳсор
ابر چون پیلان مست آمد فراز کوهسار
Бод ҳамчун пилбон бар пел маст омад савор
باد همچون پیلبان بر پیل مست آمد سوار
Обгир аз бод шбгирӣ кунад симини зира
آبگیر از باد شبگیری کند سیمین زره
Лола аз гулбарг тар орост ёқӯтин ҳисор
لاله از گلبرگ تر آراست یاقوتین حصار
Ҷӯй ҳамчун наҳр Фарҳодаст саршор аз лбн
جوی همچون نهر فرهاد است سرشار از لبن
Боғ ҳамчун тахт парвизаст машҳун аз нигор
باغ همچون تخت پرویز است مشحون از نگار
Сабзаи тарафи ҷӯйборони ҳошимии пӯшади тароз
سبزه طرف جویباران هاشمی پوشد طراز
Лола бар гирди тел аз аббосиён хоҳад шиор
لاله بر گرد تل از عباسیان خواهد شعار
Чун нуҷуми осмони толеъи нуҷуми андари замин
چون نجوم آسمان طالع نجوم اندر زمین
Чун сиришки ошиқон ҷорӣ меаҳ аз обшор
چون سرشک عاشقان جاری میاه از آبشار
Ёсамини зардро биниҳода дасти боғбон
یاسمین زرد را بنهاده دست باغبان
Дар тибқҳои латифи андари канори ҷӯйбор
در طبقهای لطیف اندر کنار جویبار
Чун бзнбили андаруни рафтаи нзорбни маъаад
چون بزنبیل اندرون رفته نزاربن معد
Бо дилу боҳушу Фрбӣ бо тан ва туаш назор
با دل و باهوش و فربی با تن و توش نزار
Сафи ножу лашкари шопӯр зўолоктоФ шуд
صف ناژ و لشکر شاپور ذوالاکتاف شد
Бар мисоли роят шопӯр шуд шохи чанор
بر مثال رایت شاپور شد شاخ چنار
Гул чу трсобчгони афканд дар гардани таййиб
گل چو ترسابچگان افکند در گردن طیب
Булбули ноқавси занро гуфт к-эии шӯридаи ёр
بلبل ناقوس زن را گفت کای شوریده یار
Гарчи тарсоёни тариқи моспории хуши биё
گرچه ترسایان طریق ماسپاری خوش بیا
Вар мусулмонӣ бирав аз бути парастии шарми дор
ور مسلمانی برو از بت پرستی شرم دار
Булбули андари посухаши мастона хуш гуфт ин сурӯд
بلبل اندر پاسخش مستانه خوش گفت این سرود
Ошиқи ёрами маро бо куфр ва бо имон чаҳ кор
عاشق یارم مرا با کفر و با ایمان چه کار
Аз мноқири туюри андари ҳамеи резади шукр
از مناقیر طیور اندر همی ریزد شکر
Вази ъқоқири замин яксар ҳаме ҷӯшад ъқор
وز عقاقیر زمین یکسر همی جوشد عقار
Нешикари зоти алнтоқини бед ҳамчун зўолидин
نیشکر ذات النطاقین بید همچون ذوالیدین
Норван чун зўолъмомаҳи ёсумани зоти алхмор
نارون چون ذوالعمامه یاسمن ذات الخمار
Шох ҳамчун зўолимнинсор ҳамчун зўолрмаҳ
شاخ همچون ذوالیمنین سار همچون ذوالرمه
Абр ҳамчун зулҷаноҳу барқ ҳамчун зулфиқор
ابر همچون ذوالجناح و برق همچون ذوالفقار
Боз ҳамчун зўизн шуд Кебек ҳамчун зўҷдн
باز همچون ذویزن شد کبک همچون ذوجدن
Лола ҳамчун зўшнотри сарв ҳамчун зўолмнор
لاله همچون ذوشناتر سرو همچون ذوالمنار
Дар миёни бӯстон бар шохҳои хушк ва тар
در میان بوستان بر شاخهای خشک و تر
Гурба бинӣ дид хоҳӣ чун қдоҳи андари қимор
گربه بینی دید خواهی چون قداح اندر قمار
Фзу тавъами ноФсу ҳлсу муъаллау рақиб
فذ و توأم نافس و حلس و معلی و رقیب
Мсблу вғдўи сФиҳ онгаҳ мнбҳаст ошкор
مسبل و وغدو سفیح آنگه منبح است آشکار
Хӯни яҳёи нордону ташти заррини бӯстон
خون یحیی ناردان و طشت زرین بوستان
Шоҳи ҷобири осмону золи соҳири рӯзгор
شاه جابر آسمان و زال ساحر روزگار
Тири хунини рафта дар чашми шақоӣқ ҳамчунонк
تیر خونین رفته در چشم شقایق همچنانک
Тир рустам дидӣ андари дидаи Исфандиёр
تیر رستم دیدی اندر دیده اسفندیار
Роғи дибоӣии пар аз нақшасту гетии нақши банд
راغ دیبائی پر از نقش است و گیتی نقش بند
Абри пастонеи пар аз шерасту бустони ширхор
ابر پستانی پر از شیر است و بستان شیرخوار
Наргиси андари косаи симини ҳамеи анбошти руз
نرگس اندر کاسه سیمین همی انباشت رز
Гулбуни андари дибаҳи дебои ҳамеи пурвирди хор
گلبن اندر دیبه دیبا همی پرورد خار
Сӯсани андари шукру тамҷиди валиаҳди малик
سوسن اندر شکر و تمجید ولیعهد ملک
Ҳамчунон гуё ки бар тасдиқи Аҳмади сусмор
همچنان گویا که بر تصدیق احمد سوسمار
Хусрави одили Музаффари шаҳи худованди маин
خسرو عادل مظفر شه خداوند مهین
Он амири Комрони он шаҳриёри комкор
آن امیر کامران آن شهریار کامکار
Тахтро волои макину бахтро яктои қарин
تخت را والا مکین و بخت را یکتا قرین
Чархро фаррухи адибу ақлро омӯзгор
چرخ را فرخ ادیب و عقل را آموزگار
Ҷӯйбори Носириддини шоҳро хуррами дарахт
جویبار ناصرالدین شاه را خرم درخت
Бӯстони давлату иқболро фаррухи баҳор
بوستان دولت و اقبال را فرخ بهار
Дар сарири хусравӣ бар подшоҳони ҷонишин
در سریر خسروی بر پادشاهان جانشین
Афсари шоҳии бФрқш аз ниёкони ёдгор
افسر شاهی بفرقش از نیاکان یادگار
Гар бихоҳад кунад хоҳад ҳар ду китфи осмон
گر بخواهد کند خواهد هر دو کتف آسمان
Вар бихоҳад баст хоҳад ҳар ду дасти рӯзгор
ور بخواهد بست خواهد هر دو دست روزگار
То Музаффари шаҳ бар авранг валиаҳдӣ нишаст
تا مظفر شه بر اورنگ ولیعهدی نشست
Дод доду кишти хасму кишти адл ва кунад хор
داد داد و کشت خصم و کشت عدل و کند خار
Қиссаи оли Музаффар кӣ дигар бояд шунид
قصه آل مظفر کی دگر باید شنید
Номаи масъӯди бен Маҳмӯд кӣ ояд бакор
نامه مسعود بن محمود کی آید بکار
Фаррухии сӯзади чакома унсурӣ шавед варақ
فرخی سوزد چکامه عنصری شوید ورق
Ъсҷдии баради забон Фирдавсӣ ояд боътзор
عسجدی برد زبان فردوسی آید باعتذار
К-эии зи мадҳати номаи ҳайрони гетиро тароз
کای ز مدحت نامه حیران گیتی را طراز
Вай з науммат сиккаи шоҳони кайҳонро айёр
وی ز نامت سکه شاهان کیهان را عیار
Аҳди пешинони ҳамаи шаб буду аҳд туаст рӯз
عهد پیشینان همه شب بود و عهد تو است روز
Маҳв шуд инак каломи аллили имҳўаҳи алнҳор
محو شد اینک کلام اللیل یمحوه النهار
Неъмати хуршеду ҷавдатро ҳумоюни матлаъӣ
نعمت خورشید و جودت را همایون مطلعی
Оварам чун матлаъи хуршед дар нисфи алнҳор
آورم چون مطلع خورشید در نصف النهار