К-эии ҳумоюни ту суннат дар ҳамла чун кӯҳлу ърор
کای همایون تو سنت در حمله چون کحل و عرار
Ваии дурахшони сормт дар шуъла чун мзҳу ъФор
وی درخشان صارمت در شعله چون مزح و عفار
Он яке тозии нажод аз дудмони зулҷаноҳ
آن یکی تازی نژاد از دودمان ذوالجناح
Ин яке ҳиндии ниҳод аз хонадони зулфиқор
این یکی هندی نهاد از خاندان ذوالفقار
Он басони бод дар болои печад бар саҳоб
آن بسان باد در بالا پیچد بر سحاب
Венаи бшкли об аз дарёи барангезади ғубор
وین بشکل آب از دریا برانگیزد غبار
Он яке ширӣаст бо оҳӯ ҳаме гардӣда ром
آن یکی شیری است با آهو همی گردیده رام
Вена дигар чун оҳўӣӣ каз шер фармоед шикор
وین دگر چون آهوئی کز شیر فرماید شکار
Он ҳумоюн бо бидон бади гашт ва бо некони накӯ
آن همایون با بدان بد گشت و با نیکان نکو
Венаи хуҷастаи ҷои гули гули гашту ҷои хорхор
وین خجسته جای گل گل گشت و جای خارخار
Он яке афлокро аз хоки дузади перҳан
آن یکی افلاک را از خاک دوزد پیرهن
Венаи яке бадхоҳро аз марг пӯшоанд азор
وین یکی بدخواه را از مرگ پوشاند ازار
Он яке дар пўиаҳ аз кимхти резад дар ноб
آن یکی در پویه از کیمخت ریزد در ناب
Венаи яке дар ҳамла бар кофур сояд ҷлнор
وین یکی در حمله بر کافور ساید جلنار
Он яке чун шери заррини тавқ дар симини аҷм
آن یکی چون شیر زرین طوق در سیمین اجم
Венаи яке чун оҳӯии симин ки дар заррину ҷор
وین یکی چون آهوی سیمین که در زرین و جار
Бе сарангушти ту кӣ кавкаб барояд зосмон
بی سرانگشت تو کی کوکب برآید زاسمان
Бесинонат кӣ дили душмани шикофади рӯзгор
بی سنانت کی دل دشمن شکافد روزگار
Бе бенон Аҳмадӣ кӣ моҳ ёбад иншиқоқ
بی بنان احمدی کی ماه یابد انشقاق
Бе Асои Мӯсавӣ кӣ санг ёбад инфиҷор
بی عصای موسوی کی سنگ یابد انفجار
Ҷузи бадастати наҷми дарӣ кӣ битобад дар фалак
جز بدستت نجم دری کی بتابد در فلک
Ҷузи бклкти мшги дорӣ кӣ бзоиди нофи Фор
جز بکلکت مشگ داری کی بزاید ناف فار
Марг чун бошад бомзои синонати мунтазир
مرگ چون باشد بامضای سنانت منتظر
Мард оқил баргузинад маргро бар интизор
مرد عاقل برگزیند مرگ را بر انتظار
Теғи тезат то табори золимон аз ҷой кунад
تیغ تیزت تا تبار ظالمان از جای کند
Гуфт яздони лоизидолзолмини алои табор
گفت یزدان لایزیدالظالمین الا تبار
Гар маҳори чархи гардун дар каф родат набӯд
گر مهار چرخ گردون در کف رادت نبود
То абад будӣ бурӣдаи ҳаблу бигусастаи маҳор
تا ابد بودی بریده حبل و بگسسته مهار
То равон шуд ҷӯйбори адлати андари боғи малик
تا روان شد جویبار عدلت اندر باغ ملک
Зулм шуд андари кулӯхи хушки андари ҷӯйбор
ظلم شد اندر کلوخ خشک اندر جویبار
То дамидаи сабзаи вори андари ҷаҳон ҷӯад гуфт
تا دمیده سبزه وار اندر جهان جود گفت
Тангдастӣ гашта чун бўбкри андари сабзивор
تنگدستی گشته چون بوبکر اندر سبزوار
Кардӣ Озарбойҷонро чун баҳори озарӣ
کردی آذربایجان را چون بهار آذری
Гашта дролслтнаҳ аз рأФтти доролқрор
گشته درالسلطنه از رأفتت دارالقرار
Ҳамчунон коФъӣ шавад кӯр аз нигини зумуррадин
همچنان کافعی شود کور از نگین زمردین
Тираи гавансозӣ нигини Зуҳра аз печидаи мор
تیره گون سازی نگین زهره از پیچیده مار
Доғгоҳи тавсанатро эй худованди маин
داغگاه توسنت را ای خداوند مهین
Фаррухӣ бояд ки бастоед кунун байтии ҳазор
فرخی باید که بستاید کنون بیتی هزار
Лек чун набӯд дар ин фаррухи замони он марди Фҳл
لیک چون نبود در این فرخ زمان آن مرد فحل
Ман шавам бо фаррухии мари фаррухиро ёдгор
من شوم با فرخی مر فرخی را یادگار
Фаррухигар бўолмзФршоаҳро дар доғгоҳ
فرخی گر بوالمظفرشاه را در داغگاه
Мдҳтӣ шоён намӯд баради асбии даҳ чаҳор
مدحتی شایان نمود برد اسبی ده چهار
Ман мзФршоаҳро бстоимӣ каз фаррухӣ
من مظفرشاه را بستایمی کز فرخی
Дар рикобаши тавсани афлокро бошам савор
در رکابش توسن افلاک را باشم سوار
Гӯям андари васфи дилкаши доғгоҳи тавсанаш
گویم اندر وصف دلکش داغگاه توسنش
К-эии баҳори ҷовдонаи к-эии биҳишти пойдор
کای بهار جاودانه کای بهشت پایدار
Оташи андар ту фурӯзад ваии аҷаб дар боғи хулд
آتش اندر تو فروزد وی عجب در باغ خلد
Ҳечкас нодида чун дӯзах барафрӯзанд нор
هیچکس نادیده چون دوزخ برافروزند نار
Дар ту аз оташи дамади гулҳои гӯногӯни басӣ
در تو از آتش دمد گلهای گوناگون بسی
То шавад кимхти асбони лолҳои доғдор
تا شود کیمخت اسبان لالهای داغدار
Доғҳо чун боғҳои арғавон дар боғи хулд
داغها چون باغهای ارغوان در باغ خلد
ё басони холҳои оташин бар рӯй ёр
یا بسان خالهای آتشین بر روی یار
Оташини мкўотҳо чун панҷаи заррини ҳама
آتشین مکواتها چون پنجه زرین همه
Вони сринҳои сираи софитар аз сими айёр
وآن سرینهای سره صافی تر از سیم عیار
Рости пиндорӣ ки дар саҳн булӯрӣн барзаданд
راست پنداری که در صحن بلورین برزدند
Шоҳидони сурхи рӯи српнҷҳоӣ пурнигор
شاهدان سرخ رو سرپنجهای پرنگار
ё чу акси моҳи бадари афтодаи андари обгир
یا چو عکس ماه بدر افتاده اندر آبگیر
ё чу гулгуни лолҳо андари миёни сабзаи зор
یا چو گلگون لالها اندر میان سبزه زار
Ҳар самандӣ дар камандии баста , чун мурғи дилӣ
هر سمندی در کمندی بسته، چون مرغ دلی
Гашта андари панҷаи шаҳбози таннозии шикор
گشته اندر پنجه شهباز طنازی شکار
То вазади буии кабоб аз рони он оҳӯи такон
تا وزد بوی کباب از ران آن آهو تکان
Пелҳои мастро аз сар бурун ояд хумор
پیلهای مست را از سر برون آید خمار
Ҳбзои зини боди рафторон ки чун нори сумум
حبذا زین باد رفتاران که چون نار سموم
Ҳбзои зи ин оташини хуён ки чун боди баҳор
حبذا ز این آتشین خویان که چون باد بهار
Шохи сиснбри дамад аз қатраи хуии шани ббоғ
شاخ سیسنبر دمد از قطره خوی شان بباغ
Буии райҳони бўзд аз хуишон дар марғзор
بوی ریحان بوزد از خویشان در مرغزار
Андари он паҳлу ки доъи тест аз фарти адаб
اندر آن پهلو که داع تست از فرط ادب
Май нхсбнди андарони паҳлуи буқати эҳтизор
می نخسبند اندران پهلو بوقت احتضار
Кӯҳсоронро ба туркӣ доғ хонанд эй аҷаб
کوهساران را به ترکی داغ خوانند ای عجب
Ки ту доғи хешро биниҳодае бар кӯҳсор
که تو داغ خویش را بنهادهای بر کوهسار
Доғҳоӣиро ки асбон бар сарин хоҳанд дошт
داغهائی را که اسبان بر سرین خواهند داشت
Қайсари андар ҷабҳа хоҳад суди баҳри ифтихор
قیصر اندر جبهه خواهد سود بهر افتخار
Тавсанати гардун буд аишоаҳу доғати офтоб
توسنت گردون بود ایشاه و داغت آفتاب
Ҳар сабоҳи ин доғи киёи баъд кӣ боди ошкор
هر صباح این داغ کیا بعد کی باد آشکار