Ҳажиру нағзу хуш эй боди навбаҳори бўз

هژیر و نغز و خوش ای باد نوبهار بوز

Ки дайргоҳи бароаи ту мондаи духтари руз

که دیرگاه براه تو مانده دختر رز

Паранд сабз бглбн бапуш то мо низ

پرند سبز بگلبن بپوش تا ما نیز

зи ёдгори хазони бркним ҷома хаз

ز یادگار خزان برکنیم جامه خز

Биё ки рояти Кайхусрав баҳор расед

بیا که رایت کیخسرو بهار رسید

Гузашти навбати афросйобу грсиўз

گذشت نوبت افراسیاب و گرسیوز

Бишуд сипоҳи зимистони зи ҷяши фарвардин

بشد سپاه زمستان ز جیش فروردین

Чунонкӣ боз нагардад чу қорзони ънз

چنانکه باز نگردد چو قارظان عنز

Агар на шоир Фҳласт андалеб чаро

اگر نه شاعر فحل است عندلیب چرا

Гуҳӣ ба тъмиаҳ хонд сурӯду гуҳ ба лғз

گهی به تعمیه خواند سرود و گه به لغز

Вагарнаи ровӣ ашъор шуд тзрў чаро

وگرنه راوی اشعار شد تذرو چرا

Ншид аъшӣ хонд ҳамеи ббҳри раҷаз

نشید اعشی خواند همی ببحر رجز

Ҳумои баборади машки ттору нофаи чин

هما ببارد مشک تتار و نافه چین

Шаҷари бипушади ҳиндии ҳариру рӯмии буз

شجر بپوشد هندی حریر و رومی بز

зи фарти лутфи ту гўӣии навишта бар рухи боғ

ز فرط لطف تو گوئی نوشته بر رخ باغ

зи фазли мейри ҷаҳондори нуктаи мӯҷаз

ز فضل میر جهاندار نکته موجز

Баланд мартаба мерай ки аҳд ӯ стўор

بلند مرتبه میری که عهد او ستوار

Бузургвори вазирӣ ки въд ӯ мнҷз

بزرگوار وزیری که وعد او منجز

Чуну наёрад тўқиъи номаи бен яҳё

چنو نیارد توقیع نامه بن یحیی

Чуну нетанд талфиқи чомаи бен мътз

چنو نتاند تلفیق چامه بن معتز

Бенонаш мурғии ширини забону шукри нӯш

بنانش مرغی شیرین زبان و شکر نوش

Синонаши Марии зиғми шикору събони газ

سنانش ماری ضیغم شکار و ثعبان گز

Яке зи дашна Чингиз баркашад чангол

یکی ز دشنه چنگیز برکشد چنگال

Яке зи дӯда парвиз оварад пурваз

یکی ز دوده پرویز آورد پروز

Саҳар шунидам гетии сурӯд бо иктн

سحر شنیدم گیتی سرود با یکتن

зи ҳосидон дар ин хдоигони аъз

ز حاسدان در این خدایگان اعز

Ҳиҷоби шукраши киштии гумон зишт мабар

حجاب شکرش کشتی گمان زشت مبر

Ҳисоб фазлаш кардӣ хаёли хоми мпз

حساب فضلش کردی خیال خام مپز

Касе наёрадандӯд офтоби бгл

کسی نیارد اندود آفتاب بگل

Касе нтобад паймӯд моҳтоб багаз

کسی نتابد پیمود ماهتاب بگز

Хдоигоно бар акси ин ҳадиси шариф

خدایگانا بر عکس این حدیث شریف

Ки ман тамаъи ҳўзл ва ман қнъи ҳўъз

که من طمع هوذل و من قنع هوعز

Тамаъи бФзли ту ъзасту тарки он зиллат

طمع بفضل تو عز است و ترک آن ذلت

Ва дўҳи Фзлки фии равзаи алндии иҳтз

و دوح فضلک فی روضة الندی یهتز

Вале ман инч нахоҳам зи ҳазрати ту ҷузи онк

ولی من ایچ نخواهم ز حضرت تو جز آنک

Ҷаҳон муҳӣтӣ бошад ту андар ӯ марказ

جهان محیطی باشد تو اندر او مرکز

Ситораи ҳам бтў созад мтоўъти ҳам бар

ستاره هم بتو سازد مطاوعت هم بر

Замонаи ҳам бтў ҷӯяд мафохирати ҳам аз

زمانه هم بتو جوید مفاخرت هم از

Бар насоеҳи ту панди номаи луқмон

بر نصایح تو پند نامه لقمان

Буд чаҳ пеши набии лавҳи абҷаду ҳўз

بود چه پیش نبی لوح ابجد و هوز

Гули мусаффо аз рӯй чун баҳори ббўӣ

گل مصفا از روی چون بهار ببوی

Май гуворо аз лаъл чун ақиқи бмз

می گوارا از لعل چون عقیق بمز

Мухолифи ту бзндони ғам чу бутемор

مخالف تو بزندان غم چو بوتیمار

Адуат мерад ҳамчун ба пелаи дўдолқз

عدوت میرد همچون به پیله دودالقز

Бароти прдгёни муонидони туро

برات پردگیان معاندان ترا

Навиштаанд бзхми амӯди бен алқз

نوشته اند بزخم عمود بن القز