Чу шаҳ ба домани ҷодӯу ҷнбли оради чанг

چو شه به دامن جادو و جنبل آرد چنگ

Ҳамеи гурезад аз ӯ мардумӣ ба сад фарсанг

همی‌گریزد از او مردمی به صد فرسنگ

Кадоми ҷнблу ҷодӯи намояди он осор

کدام جنبل و جادو نماید آن آثار

Ки ояд аз қаламу раъии мард бо фарҳанг

که آید از قلم و رأی مرد با فرهنگ

Дарида шуд дили марди он шери гиру зи ҷаҳл

دریده شد دل مرد آن شیر گیر و ز جهل

Ҳаме нагорд афсун бачарам гургу паланг

همی نگارد افسون به چرم گرگ و پلنگ

Дилаши мусаххар деваст ва аз тиҳии мағзӣ

دلش مسخّر دیو است و از تهی‌مغزی

Ҳаме кунад паии тасхири деву дади оҳанг

همی کند پی تسخیر دیو و دد آهنگ

Чу азм нест маликро шавад азимат хон

چو عزم نیست ملک را شود عزیمت خوان

Чу ранг нест бакораш равад паии найранг

چو رنگ نیست به کارش رود پی نیرنگ

Миёни ин шаҳу Искандари инат баси тавфир

میان این شه و اسکندر اینْت بس توفیر

Ки ӯ шитофти паии ному шоҳи мо паии нанг

که او شتافت پی نام و شاه ما پی ننگ

Вазири бори Сикандари бадии арстолис

وزیر بار سکندر بدی ارسطالیس

Вазорати шаҳи моро кунад Баҳодури ҷанг

وزارت شه ما را کند بهادر جنگ

Ббоғ хеш бинозад шҳншаҳи Эрон

به باغ خویش بنازد شهنشه ایران

Чунонкӣ , мо не , аз корхонаи Аржанг

چنان که، مانی، از کارخانهٔ ارژنگ

Чигуна боғӣ каз ҳар тараф дар ӯ нигарӣ

چگونه باغی کز هر طرف در او نگری

зи хӯни бигнҳони лолаи рустаи рангоранг

ز خون بی‌گنهان لاله رُسته رنگارنگ

Нғўзболлаҳ аз он диўлохи тира ки ҳаст

نغوذبالله از آن دیولاخ تیره که هست

Шарар фурӯз чу дӯзахи сияҳ чу дӯди оҳанг

شررفروز چو دوزخ سیه چو دود آهنگ

Ҳамеи ту гўӣии онҷои ҳдиқаҳ аламут аст

همی تو گویی آنجا حدیقة الموت است

Биҷои сарв дар он найзаи ҷои сабзаи хаданг

به جای سرو در آن نیزه جای سبزه خدنگ

Биҷои нори дили бедилони тпидаҳи бхўн

به جای نار دل بیدلان تپیده به خون

Биҷои токи сари хастагони зи дори оўнг

به جای تاک سر خستگان ز دار آونگ

Риёзи он ҳамаи оканда аз бало ва наҚум

ریاض آن همه آکنده از بلا و نقم

Ҳёзи он ҳамаи анбоштаи бзҳру шрнг

حیاض آن همه انباشته به زهر و شرنگ

Дрхтҳоши уқобину тозӣонау дор

درخت‌هاش عقابین و تازیانه و دار

Кдиўрши ҳамаи дижхими чеҳраи пари ожанг

کدیورش همه دژخیم چهره پر آژنگ

зи сайри сабзаи сабзаши ҷигар чу лолаи бдоғ

ز سیر سبزهٔ سبزش جگر چو لاله به داغ

з дидани гули сурхаш чу ғунчаи дилҳо танг

ز دیدن گل سرخش چو غنچه دل‌ها تنگ

зи сайли ашки ятемону хӯни мазлӯмон

ز سیل اشک یتیمان و خون مظلومان

Бгл фурӯ равад асбу савор то орнг

به گل فرو رود اسب و سوار تا آرنگ

ТФўбри он қаламу дасту теғу тавқу нигин

تفو بر آن قلم و دست و تیغ و طوق و نگین

ТФў бар он илму кӯсу афсару авранг

تفو بر آن علم و کوس و افسر و اورنگ

ТФў бар онкии чунин шоҳро ҳамеи шимурд

تفو بر آنکه چنین شاه را همی شمرد

зи ҷаҳли вориси ҷам ё Халифаи Ҳушанг

ز جهل وارث جم یا خلیفهٔ هوشنگ

Бидон масоба ки Эрон аз ӯ харобӣ ёфт

بدان مثابه که ایران از او خرابی یافت

Наёфт аз ситами биўри асбу пӯри пашанг

نیافت از ستم بیوراسب و پور پشنگ

Дилаши зи нолау фарёди оҷизони бншот

دلش ز ناله و فریاد عاجزان به نشاط

Чунонкии қҳбаҳи маст аз навой барбату чанг

چنانکه قحبهٔ مست از نوای بربط و چنگ

Таниши зи ҷаҳл ва тамаъ кардаанд пиндорӣ

تنش ز جهل و طمع کرده‌اند پنداری

зи чашму гӯшу забон то сарину аштолнг

ز چشم و گوش و زبان تا سرین و اشتالنگ

з чаҳ барояд ҳамвора чун маи Нахшаб

ز چَه برآید همواره چون مهِ نَخشَب

Бкаҳ бимонад Фғўораҳ чун шаҳи штрнг

به کُه بماند فغواره چون شهِ شترنگ

Чу басти хяши худ аз шохи шайхи шӯхи палид

چو بست خیش خود از شاخ شیخ شوخ پلید

Биўғи гардани он гови гардани крднг

به یوغ گردن آن گاو گردن کردنگ

Шёр кард дили халқроу тухми хилоф

شیار کرد دل خلق را و تخم خلاف

Дар он бкошти бадастӯри он сафеҳи дбнг

در آن بکاشت به دستور آن سفیه دبنگ

Чу равед аз дили ин хоки ҷузи нифоқу ҳасад

چو روید از دل این خاک جز نفاق و حسد

Чаҳ зояд аз зани бадкораи ҷузи накӯҳишу нанг

چه زاید از زن بدکاره جز نکوهش و ننگ

Надими шаҳ чу буд шоҳидони бозорӣ

ندیم شه چو بود شاهدان بازاری

Батон сътрӣу лаъибатони дилбари шнг

بتان سعتری و لعبتان دلبر شنگ

Сўорҳош надоранд дар набарди шитоб

سواره‌هاش ندارند در نبرد شتاب

Пёдҳош наёранд дар гурези диранг

پیاده‌هاش نیارند در گریز درنگ

Бурузи разми зи абрӯ камон кунад сардор

به روز رزم ز ابرو کمان کند سردار

Бгоҳ ҳамлаи зи мижгон сипаҳ кашад сарҳанг

به گاه حمله ز مژگان سپه کشد سرهنگ

Чу басти теғи шаҳ аз хӯни бигнаҳи зангор

چو بست تیغ شه از خون بی‌گنه زنگار

Куҷои зи оина муъаддилат задойад занг

کجا ز آینهٔ معدلت زداید زنگ

Шҳо худоӣ туро дода ин ҷаҳони фарох

شها خدای ترا داده این جهان فراخ

Чаро куняш чу зиндони гӯр бар мо танг

چرا کنیش چو زندانِ گور بر ما تنگ

Чаро ту ишваи он хрбғои харӣ кор аст

چرا تو عشوهٔ آن خربغا خری کار است

Чу рус‍‍пии рухи тазвири худ ббўӣу брнг

چو روسپی رخ تزویر خود به بوی و به رنگ

зи буиу рангаш берангу буи хоҳӣ монад

ز بوی و رنگش بی رنگ و بوی خواهی ماند

Чу ҳуш аз асар май хирад з нашоҳ банг

چو هوش از اثر می خرد ز نشئهٔ بنگ

Туро аз он чаҳ саодат расад ки гўиндт

ترا از آن چه سعادت رسد که گویندت

Ки офтоб бширасту моҳ дар харчанг

که آفتاب به شیر است و ماه در خرچنگ

Куҷои бкоми дили андари рисӣ ки масту хароб

کجا به کام دل اندر رسی که مست و خراب

Ту хуфта дар чаҳӣу орзӯи бкоми наҳанг

تو خفته در چَهی و آرزو به کام نهنگ

Ҳамеша дар ҳазёнӣ магар бихоб андар

همیشه در هذیانی مگر به خواب اندر

Танати басони Фрнҷки фишурдаи дасти фаранг

تنت به سان فرنجک فشرده دست فرنگ

Ту сифла кӣ бмқоми шаҳони рисии ҳошо

تو سفله کی به مقام شهان رسی حاشا

Куҷои сабақи барад аз асби бодпои хари ланг

کجا سبق برد از اسب بادپا خر لنگ

Чигуна хусбаду эмини зи ҷони хеши зайд

چگونه خسبد و ایمن ز جان خویش زید

Шаҳӣ ки бо сипаҳи худ ҳамеша дорад ҷанг

شهی که با سپه خود همیشه دارد جنگ

Биёади дор ва Фромш макун ки сангии сахт

به یاد دار و فرامش مکن که سنگی سخت

Навохтӣ басар доду донишу фарҳанг

نواختی به سر داد و دانش و فرهنگ

Барои онкии бмғзи ту ногаҳони кӯбад

برای آنکه به مغز تو ناگهان کوبد

Вадиатаст дар анбони рӯзгори он санг

ودیعت است در انبان روزگار آن سنگ

Фиғон халқ баровардӣ ва барояд зуд

فغان خلق برآوردی و برآید زود

зи хонимони ту бар осмони ғариву ғрнг

ز خانمان تو بر آسمان غریو و غرنگ