Чу шуд брдолъҷўз аз чархи нозил
چو شد بردالعجوز از چرخ نازل
Зимистони даст сардӣ дошт бар дил
زمستان دست سردی داشت بر دل
Ниҳоди он дастро бар синаи хок
نهاد آن دست را بر سینه خاک
Чу андари синаи таркони ҳамоил
چو اندر سینه ترکان حمایل
Барот ошиқон бинвишт бар ях
برات عاشقان بنوشت بر یخ
Азиро хастаанд аз саъии ботил
ازیرا خسته اند از سعی باطل
Ҳикоят кард наз афсона бо ман
حکایت کرد نز افسانه با من
Мари он деҳқони донишманди фозил
مر آن دهقان دانشمند فاضل
Ки то ҳангоми озар дар авохир
که تا هنگام آذر در اواخر
зи моҳи фарвардини андари авоил
ز ماه فروردین اندر اوایل
Яке харгоҳ будӣ бӯстон ро
یکی خرگاه بودی بوستان را
Чу рӯй он бути ширини шамоил
چو روی آن بت شیرین شمایل
Қбоби сурхи гули бардаи бгрдўн
قباب سرخ گل برده بگردون
Нишаста чанги зан ҳар сӯи блобл
نشسته چنگ زن هر سو بلابل
Тамосил батон биниҳода бар тоқ
تماثیل بتان بنهاده بر طاق
Чу дар дайр аз ҳавориюни ҳёкл
چو در دیر از حواریون هیاکل
Ду чашми наргиси мкҳўли баста
دو چشم نرگس مکحول بسته
Бҷодўи дидаи Њорути Бобул
بجادو دیده هاروت بابل
Ду зулфи сунбул мафтӯл карда
دو زلف سنبل مفتول کرده
Бадасту гардани хубони слосл
بدست و گردن خوبان سلاسل
Дар он оромиш ҳар хуфтаи мавҷӯд
در آن آرامش هر خفته موجود
Дар ин осоиш ҳар хастаи ҳосил
در این آسایش هر خسته حاصل
Чарогоҳи ғизолони тторӣ
چراگاه غزالان تتاری
Тафарруҷгоҳи таркони қбоӣл
تفرجگاه ترکان قبائل
Бад-ӣни харгоҳи сабзу гоҳи хуррам
بدین خرگاه سبز و گاه خرم
Дилаши шодону бахташ буд мқбл
دلش شادان و بختش بود مقبل
Бногаҳи лашкари дай ма биёмад
بناگه لشکر دی مه بیامد
Дар он харгаҳи бўзъии сахти ҳоӣл
در آن خرگه بوضعی سخت هائل
Арӯзи хаймаро бишикасту бгсихт
عروض خیمه را بشکست و بگسیخت
Ҳамаи асбобу аўтоду фавосил
همه اسباب و اوتاد و فواصل
Бғорти барад аз гулбуни лӣолӣ
بغارت برد از گلبن لئالی
Биғмо кард аз насрини хлохл
بیغما کرد از نسرین خلاخل
Шикасти андари кафи дроҷи барбат
شکست اندر کف دراج بربط
Гушӯд аз гардани қамарии мросл
گشود از گردن قمری مراسل
Сипас аз тарафи бустон рахт барбаст
سپس از طرف بستان رخت بربست
Ҳазиматро пас аз икмоаҳи комил
هزیمت را پس از یکماه کامل
Чу дай ма рафт баҳман ма биёмад
چو دی مه رفت بهمن مه بیامد
Даруни бӯстон чун мӯати нозил
درون بوستان چون موت نازل
Чунон баъд аз изидбни мъоўӣ
چنان بعد از یزیدبن معاوی
Боўрнги хилофати хити ботил
باورنگ خلافت خیط باطل
Заминро кард ъшбоءи ҳамчуи колӣ
زمین را کرد عشباء همچو کالی
Чаман ар сохт олии ҳамчуи соФл
چمن ار ساخت عالی همچو سافل
Мубаддил шуд тарози сабзи мурғон
مبدل شد طراز سبز مرغان
Бароиот ғробину ҳўосл
برایات غرابین و حواصل
Чу як ма монад баҳмани ма дар ин кох
چو یک مه ماند بهمن مه در این کاخ
Баромади мардумонро зорӣ аз дил
برآمد مردمان را زاری از دل
Хабари бурданди Исфанди армз ро
خبر بردند اسفند ارمذ را
Борсоли мкотибу расоъл
بارسال مکاتیب و رسائل
Ки баҳмани ма чу баҳмани шаҳи бзобл
که بهمن مه چو بهمن شه بزابل
Ба теғи ҳиндӣу хаттии зобл
به تیغ هندی و خطی ذابل
Баровард аз даруни боғи шеван
برآورد از درون باغ شیون
Фиканд андари сафи бустони злозл
فکند اندر صف بستان زلازل
На шохии ҳашт каш нишкаст аз бен
نه شاخی هشت کش نشکست از بن
На мурғӣ монад каш нанамуд бсмл
نه مرغی ماند کش ننمود بسمل
Чу донист ин ҳикояти моҳи Исфанд
چو دانست این حکایت ماه اسفند
Бгитии коми дилро дид ҳосил
بگیتی کام دل را دید حاصل
Ктоӣбро ҳаме хонд аз ҷавониб
کتائب را همی خواند از جوانب
Мрокбро ҳаме ронад аз мароҳил
مراکب را همی راند از مراحل
Фурӯд омад бтрФи домани боғ
فرود آمد بطرف دامن باغ
Чу барқи хотФ ва чун мӯати оҷил
چو برق خاطف و چون موت عاجل
Биёсоӣ дайу баҳман ҳаме монад
بیاسای دی و بهمن همی ماند
Бихира аз русуми адли ғофил
بخیره از رسوم عدل غافل
Ситамҳо кард бар Тифлони наврас
ستمها کرد بر طفلان نورس
Ҷафоҳо ронад бар перони комил
جفاها راند بر پیران کامل
з борон кард соҳилро чу дарё
ز باران کرد ساحل را چو دریا
з ях бинмуд дарёро чу соҳил
ز یخ بنمود دریا را چو ساحل
Ҳама соъот шуд ҳангоми шиддат
همه ساعات شد هنگام شدت
Ҳама айём шуд явми алнўозл
همه ایام شد یوم النوازل
Сипоҳи барф бар дарҳо нигаҳбон
سپاه برف بر درها نگهبان
Дама бар ғорати ҷонҳо муваккил
دمه بر غارت جان ها موکل
Дигарбораи фиғону зории халқ
دگرباره فغان و زاری خلق
Баромад дар чунин ғавғои ҳоӣл
برآمد در چنین غوغای هائل
Расӯлиро ки номаши меҳргон буд
رسولی را که نامش مهرگان بود
Талаб карданд бочандини васоил
طلب کردند باچندین وسائل
Басӯии фурӯдин номаи нбштнд
بسوی فرودین نامه نبشتند
Ки эй шахси Кариму марди мқбл
که ای شخص کریم و مرد مقبل
Ало эй довари фаррухи саҷоё
الا ای داور فرخ سجایا
Ало эй хусрави зебои хасоил
الا ای خسرو زیبا خصایل
Фузун аз ваҳми мо боди он ҷалолат
فزون از وهم ما باد آن جلالت
Ниҳон аз чашми бади боди он шмоӣл
نهان از چشم بد باد آن شمائل
Зимистони даст бераҳмӣ гушӯда аст
زمستان دست بی رحمی گشوده است
Ба хирадону бузургони қабоил
به خردان و بزرگان قبایل
Нахустин дай намӯд оғози бидъат
نخستین دی نمود آغاز بدعت
Рмоаҳи аллоҳи рабии болтлотл
رماه الله ربی بالطلاطل
Ҷаҳонро гашти соҳиб бе виросат
جهان را گشت صاحب بی وراثت
Чаманро гашти ғосиб бе далоил
چمن را گشت غاصب بی دلایل
Бсотини монда бо маҳҷӯрии ёр
بساتین مانده با مهجوری یار
Раёҳини хаста аз бемории сил
ریاحین خسته از بیماری سل
Буруни рафтанд бо сад пой аз боғ
برون رفتند با صد پای از باغ
Ҷузи он сарвӣ ки будаш пой дар гул
جز آن سروی که بودش پای در گل
Бкоми хастаи ушшоқи ранҷур
بکام خسته عشاق رنجور
Биҷой шаҳд ифшоанд ин ҳалоҳил
بجای شهد افشاند این هلاهل
Чу дай ма рафт аз манзили бҳомўн
چو دی مه رفت از منزل بهامون
зи ҳомӯни моҳ баҳман шуд бмнзл
ز هامون ماه بهمن شد بمنزل
Ҷаҳон торик кард аз боди сарсар
جهان تاریک کرد از باد صرصر
Замон ошӯб кард аз раъди ҳоил
زمان آشوب کرد از رعد هایل
Камонро чилла карду шери нар ро
کمان را چله کرد و شیر نر را
Дар он чилла фиканд андари слосл
در آن چله فکند اندر سلاسل
Бсиди оҳӯони дашти эмин
بصید آهوان دشت ایمن
Хиромеданд дар саҳрои Фроъл
خرامیدند در صحرا فراعل
Басони наҳри соили ашки чашмон
بسان نهر سائل اشک چشمان
зи бас баҳман намӯдӣ наҳри соил
ز بس بهمن نمودی نهر سائل
Дар ин ҳангоми ногуҳи осмони баст
در این هنگام ناگه آسمان بست
Бҳлқўми хари кўсҷи ҷлоҷл
بحلقوم خر کوسج جلاجل
Чу даҷолӣ ки бар пушт хар ояд
چو دجالی که بر پشت خر آید
Макон багазед бар пушти рўоҳл
مکان بگزید بر پشت رواحل
Қадам зад бар фарози хоки як сар
قدم زد بر فراز خاک یک سر
На кҳпоиаҳ бимонад ва на савоҳил
نه کهپایه بماند و نه سواحل
зи ҷӯши даккаи ангушти созон
ز جوش دکه انگشت سازان
Бимонад ангушт бар лаби марди оқил
بماند انگشت بر لب مرد عاقل
Чу яздони шар ӯро гашти кофӣ
چو یزدان شر او را گشت کافی
Бгитӣ шуд маи Исфанди коФл
بگیتی شد مه اسفند کافل
Чу сармои дайу баҳмани ботамом
چو سرمای دی و بهمن باتمام
Расед аз ҳиммати мардони комил
رسید از همت مردان کامل
Яке брдолъҷўз оварад Исфанд
یکی بردالعجوز آورد اسفند
Паии тороҷи айтому аромл
پی تاراج ایتام و ارامل
Снбри всну омири мтФии алҷмр
صنبر وصن و آمر مطفی الجمر
Чу вбрўи мукфии алзъну мълл
چو وبرو مکفی الظعن و معلل
Паии фармони ин султони ҷобир
پی فرمان این سلطان جابر
Ҳаме то занад масти андари мақотил
همی تا زند مست اندر مقاتل
Ало эй фарвардини моҳи хуҷаста
الا ای فروردین ماه خجسته
Ҳакими бихараду устоди қобил
حکیم بخرد و استاد قابل
Ало эй довару дорои фаррух
الا ای داور و دارای فرخ
Ало эй сарвару солори одил
الا ای سرور و سالار عادل
Туу ардии биҳишту тиру хурдод
تو و اردی بهشت و تیر و خرداد
Сафар кардед ва барбастед маҳмил
سفر کردید و بربستید محمل
Обону озару шаҳривару меҳр
آبان و آذر و شهریور و مهر
Дайу Исфанду баҳмани гашти дохил
دی و اسفند و بهمن گشت داخل
Аламдорон шуданд аз боди ларзон
علمداران شدند از باد لرزان
Сипаҳдорон шуданд аз асби роҷл
سپهداران شدند از اسب راجل
Тиҳӣ гардид аз лашкари ФёФӣ
تهی گردید از لشکر فیافی
Фитод андари кафи душмани мъоқл
فتاد اندر کف دشمن معاقل
Батон сабзи пӯширо ки будӣ
بتان سبز پوشی را که بودی
Биравӣ сурх бо эшон мғозл
بروی سرخ با ایشان مغازل
зи тири даймау саҳми ҳаводис
ز تیر دیمه و سهم حوادث
На ҷавшан монад бар тан на ғлоил
نه جوشن ماند بر تن نه غلایل
Гуҳи тороҷи ҷои тавқу ёра
گه تاراج جای طوق و یاره
Сўоъдшон буриданду аномл
سواعدشان بریدند و انامل
Гуҳи ғорати биҷои рахту зевар
گه غارت بجای رخت و زیور
Шроӣиншон кашиданд аз мафосил
شرائینشان کشیدند از مفاصل
Ту инак пои бмидон на ки душман
تو اینک پا بمیدان نه که دشمن
Наёрад тоби неру дар муқобил
نیارد تاب نیرو در مقابل
Биё то бозбӣнии тоъат аз ҷон
بیا تا بازبینی طاعت از جان
Биё то бозбӣнии хизмат аз дил
بیا تا بازبینی خدمت از دل
зи дасти лаъибатони ин банд бигушоӣ
ز دست لعبتان این بند بگشای
зи пои мурғакони ин доми бугсал
ز پای مرغکان این دام بگسل
Аёғ лола пуркун дар сафи боғ
ایاغ لاله پرکن در صف باغ
Чароғ гул барафрӯзон бмҳФл
چراغ گل برافروزان بمحفل
Чу омад меҳргон дар кӯии султон
چو آمد مهرگان در کوی سلطان
Пас аз таии раҳу қатъи мароҳил
پس از طی ره و قطع مراحل
Русум бандагӣ оварад барҷоӣ
رسوم بندگی آورد برجای
Бидод он номаро каш буд ҳомил
بداد آن نامه را کش بود حامل
Малик чун аз раияти гашти огоҳ
ملک چون از رعیت گشت آگاه
Хурӯши ҷони харошии барад аз дил
خروش جان خراشی برد از دل
Саборо гуфт кӣ пайки саодат
صبا را گفت کی پیک سعادت
Чу сарсар соъатӣ бинмоӣ оҷил
چو صرصر ساعتی بنمای عاجل
Бигӯ лашкар шитобанд аз ҷавониб
بگو لشکر شتابند از جوانب
Бигӯ аспаи бароянд аз манозил
بگو اسپه برآیند از منازل
Бигӯ бомай ҳиҷоб аз хам барафкан
بگو بامی حجاب از خم برافکن
Бигӯ бо гули ниқоб аз рухи Фрўҳл
بگو با گل نقاب از رخ فروهل
Бигӯ бо лолаи коташи брФрўзд
بگو با لاله کاتش برفروزد
Бигӯ бо сарви коўизди ҳамоил
بگو با سرو کاویزد حمایل
Бигӯ бо беди бандади сайфи қотеъ
بگو با بید بندد سیف قاطع
Бигӯ бо коҷ гирад рмҳи зобл
بگو با کاج گیرد رمح ذابل
Бигӯ бо раъд ҷунбад бо мудофеъ
بگو با رعد جنبد با مدافع
Бигӯ бо барқ тозад бо мкоҳл
بگو با برق تازد با مکاحل
Бигӯ бо булбули шайдо ки дар боғ
بگو با بلبل شیدا که در باغ
На аз бӯмон гузорад наз ҳўосл
نه از بومان گذارد نز حواصل
Бигӯ бо тӯтӣ гуё ки хонд
بگو با طوطی گویا که خواند
Гуҳии баҳри ҳзҷ ки баҳри комил
گهی بحر هزج که بحر کامل
Бнргси гӯ каз он чашмони махмур
بنرگس گو کز آن چشمان مخمور
Намояди дида ӣ бадхоҳи мсбл
نماید دیده ی بدخواه مسبل
Бснбли гӯй то соҳибдилон ро
بسنبل گوی تا صاحبدلان را
Дроўизд ба хами гесувони дил
درآویزد به خم گیسوان دل
Бсўсни гӯй бар тҳризи лашкар
بسوسن گوی بر تحریض لشکر
Сроиди хутба чун сҳбони воӣл
سرآید خطبه چون سحبان وائل
Бхўршиди дурахшони гӯ ки бошад
بخورشید درخشان گو که باشد
Ба беруни гардани сармои муҳассил
به بیرون گردن سرما محصل
Бишорати даҳ ббоғ эй боди шабгир
بشارت ده بباغ ای باد شبگیر
Ҳикоят кун броғ эй абри ҳотл
حکایت کن براغ ای ابر هاطل
Ки нак тозам сӯии бустони зи харгоҳ
که نک تازم سوی بستان ز خرگاه
Кунун оем сӯии саҳрои зи мъқл
کنون آیم سوی صحرا ز معقل
Басӯии малик худ оем бъинаҳ
بسوی ملک خود آیم بعینه
Чунон рӯҳи аломин бо ваҳии нозил
چنان روح الامین با وحی نازل
Ва ё қавсӣ ки бӯсади дасти борӣ
و یا قوسی که بوسد دست باری
Ва ё зевар ки баргардад ба отил
و یا زیور که برگردد به عاطل
Битозам бар зимистон чун ба тғлб
بتازم بر زمستان چون به تغلب
Битозад мардуми бкрбну аӣл
بتازد مردم بکربن و ائل
Чунон кӯшам ки кушедӣ бнўолҷшм
چنان کوشم که کوشیدی بنوالجشم
Ба оли ҳанзала дар явми ғофил
به آل حنظله در یوم غافل
Ҳамон созам ки Аҳмад кард бо хасм
همان سازم که احمد کرد با خصم
Ба бадару хайбару зоти алслосл
به بدر و خیبر و ذات السلاسل
зи шохи сарви бгзинми манобир
ز شاخ سرو بگزینم منابر
Ббрг лола бинивисам расоъл
ببرگ لاله بنویسم رسائل
Суфӯфи қорёнм аз қиморӣ
صفوف قاریانم از قماری
Ҷмўъи ъодлонм аз ънодл
جموع عادلانم از عنادل
Сипоҳи Кебеку дроҷми мукаббир
سپاه کبک و دراجم مکبر
Гуруҳи чарху шаҳбозами мҳлл
گروه چرخ و شهبازم مهلل
Биҷӯем дод мазлӯмони зи золим
بجویم داد مظلومان ز ظالم
Бигирам сори мақтӯлони зи қотил
بگیرم ثار مقتولان ز قاتل
Гуҳари боРоми ботроФу ҷавониб
گهر بارم باطراف و جوانب
Самани корами бонҳору ҷадовил
سمن کارم بانهار و جداول
Нахоҳам аз нўосби нзғўолӣ
نخواهم از نواصب نزغوالی
На монам аз шўоФъ наз ҳнобл
نه مانم از شوافع نز حنابل
Дарахти хушк дар мелоди исо
درخت خشک در میلاد عیسی
Намоями тозау пари бору ҳомил
نمایم تازه و پر بار و حامل
Асои мурдаи андари дасти Мӯсо
عصای مرده اندر دست موسی
Даҳум то бшкрд яксар ҳбоил
دهم تا بشکرد یکسر حبایل
Тбиъиўни гардунро ҳувайдо
طبیعیون گردون را هویدا
Намоями шубҳаи мأкўлу окл
نمایم شبهه مأکول و آکل
зи чашми мункирони рӯзи мавъӯд
ز چشم منکران روز موعود
Барандозам ҳиҷобӣ коваст ҳоил
براندازم حجابی کاوست حائل
Чу рӯй рӯмён дар торами боғ
چو روی رومیان در طارم باغ
зи гулҳо брФрўзонми мшоъл
ز گلها برفروزانم مشاعل
Чу мӯии зангён дар гардани шох
چو موی زنگیان در گردن شاخ
Қаллодаи афканам аз ҳуби филфил
قلاده افکنم از حب فلفل
Паии табрики мелоди шаҳи дайн
پی تبریک میلاد شه دین
Пас аз икҳФтаҳ хоҳам гашти нозил
پس از یکهفته خواهم گشت نازل
Бмўлўди ҳусайн бо оби тоъат
بمولود حسین با آب طاعت
з рӯй хок шавем нақши ботил
ز روی خاک شویم نقش باطل
Эмоми симини солори гардун
امام سیمین سالار گردون
Худованди маин султони одил
خداوند مهین سلطان عادل
Мадинаи илмро девори муҳкам
مدینه علم را دیوار محکم
Сакинаи ҳақ бҷонш гашта нозил
سکینه حق بجانش گشته نازل
Худовандӣ ки ҷузи киштии меҳраш
خداوندی که جز کشتی مهرش
Наёрад хастагонро сӯии соҳил
نیارد خستگان را سوی ساحل
Бнси ояти анои ързно
بنص آیت انا عرضنا
Амоноти худоро гашта ҳомил
امانات خدا را گشته حامل
Ҳусайни бен алии он шоҳи воло
حسین بن علی آن شاه والا
Ки комаш дар шаҳодати гашти ҳосил
که کامش در شهادت گشت حاصل
Мақомӣ дошт андар назд борӣ
مقامی داشت اندر نزد باری
Ки бо ҷон бохтан май гашти ноил
که با جان باختن می گشت نائل
Ҷаҳони андари назар зиндон намӯдаш
جهان اندر نظر زندان نمودش
Аз он сармаст берун шуд зи манзил
از آن سرمست بیرون شد ز منزل
Назар багумошт бар фирдавси ҷовид
نظر بگماشت بر فردوس جاوید
Бчшмш буд дунёи зилли зоил
بچشمش بود دنیا ظل زایل
Яке аз бонувони оли исмат
یکی از بانوان آل عصمت
Хуҷастаи ахтарии ширини шамоил
خجسته اختری شیرین شمایل
Чу дид он рӯҳи иқлӣми бақо ро
چو دید آن روح اقلیم بقا را
Бмрг хештан гардӣда оҷил
بمرگ خویشتن گردیده عاجل
Гирифташ доман ва гуфт эй худованд
گرفتش دامن و گفت ای خداوند
Тараҳҳум кун бар айтому аромл
ترحم کن بر ایتام و ارامل
Ароки алиўми астслмти ллмўт
اراک الیوم استسلمت للموت
Чаро оҷил шудӣ дар мӯати оҷл
چرا عاجل شدی در موت آجل
Ҳусайн фармуд к-эии фарзонаи фарзанд
حسین فرمود کای فرزانه فرزند
Аннани доманам аз кафи Фрўҳл
عنان دامنم از کف فروهل
Ки мо зилл худовандем ва бояд
که ما ظل خداوندیم و باید
Басӯии асли худ бишитобади ин зилл
بسوی اصل خود بشتابد این ظل
Шавад ин зарра бар он меҳри мулҳақ
شود این ذره بر آن مهر ملحق
Шавад ин қатра бо он баҳри восил
شود این قطره با آن بحر واصل
Бар он шавқам кигар худ меравад сар
بر آن شوقم که گر خود میرود سر
Бабўсам зери ханҷари дасти қотил
ببوسم زیر خنجر دست قاتل
Хуши он тан кӯ шавад бар ёри қурбон
خوش آن تن کو شود بر یار قربان
Зиҳии ҷони кӯ буд бар дӯсти қобил
زهی جان کو بود بر دوست قابل
Ҳалоҳил бо ҷамоли дӯсти шукр
هلاهل با جمال دوست شکر
Шукр бедӯст монад бар ҳалоҳил
شکر بی دوست ماند بر هلاهل
Дар он майдон ки аз хӯни ҷавонон
در آن میدان که از خون جوانان
Равон гардид анҳору ҷадовил
روان گردید انهار و جداول
Қазо метохт чун тӯфони мубрам
قضا میتاخت چون طوفان مبرم
Бало мерехт чун борони вобл
بلا میریخت چون باران وابل
Ҷавононаши ҳама аз ишқи махмур
جوانانش همه از عشق مخمور
Рафиқонаши ҳама бар мӯати моил
رفیقانش همه بر موت مایل
Таркати алхлқи трои фии ҳўоко
ترکت الخلق طرا فی هواکا
Биздон месурӯд он пери комил
بیزدان میسرود آن پیر کامل
Ҳадаф аз ҳалқ Асғар ме фиристод
هدف از حلق اصغر می فرستاد
Ба тири ҳармалаи фарзанди коҳил
به تیر حرمله فرزند کاهل
Бароа ёр додӣ доҳти ҷон
براه یار دادی داحت جان
Фидоӣ дӯст кардӣ миваи дил
فدای دوست کردی میوه دل
Чунин хондам дар он ахбори маъсӯм
چنین خواندم در آن اخبار معصوم
Ки доноён навиштанд аз авоил
که دانایان نوشتند از اوایل
Ки чун киштанд султони ҳарам ро
که چون کشتند سلطان حرم را
Бомед райу Каркӯку Мӯсил
بامید ری و کرکوک و موصل
Сари покаш ба болой синон шуд
سر پاکش به بالای سنان شد
Чароғи дидау шамъи қўоФл
چراغ دیده و شمع قوافل
Мари он сидиқаи суғро назар кард
مر آن صدیقه صغری نظر کرد
Сари пурхӯни шаҳро дар муқобил
سر پرخون شه را در مقابل
Аннани тоқаташ аз каф бадар шуд
عنان طاقتش از کف بدر شد
Сари худ кӯфти андари чӯби маҳмил
سر خود کوفت اندر چوب محمل
Равон шуд хӯни зи пешонии зайнаб
روان شد خون ز پیشانی زینب
Чунон каз абри Нитсаон дмъи ҳотл
چنان کز ابر نیسان دمع هاطل
Ҳаме гуфт эй ҳилол ношудаи бадар
همی گفت ای هلال ناشده بدر
Хусуфат аз чаҳ рӯ гардид ғоил
خسوفت از چه رو گردید غایل
Дили поки ту бо мо меҳрбон буд
دل پاک تو با ما مهربان بود
Чаро номеҳрбон гардид ин дил
چرا نامهربان گردید این دل
Бибин саҷҷодро дар банди душман
ببین سجاد را در بند دشمن
Чу мурғии пои баста дар слосл
چو مرغی پای بسته در سلاسل
Надонам оҳӯии дашти ҳарам ро
ندانم آهوی دشت حرم را
Кадомин бимрўт карда бсмл
کدامین بیمروت کرده بسمل
Сари пакети ҷудо аз ханҷари кин
سر پاکت جدا از خنجر کین
Танати маҷрӯҳ аз ноби ъўосл
تنت مجروح از ناب عواسل
Ҳалок одамӣ корӣаст осон
هلاک آدمی کاریست آسان
Фироқ дӯстон корӣаст мушкил
فراق دوستان کاریست مشکل
Аё нўбоўаҳи соқии кавсар
ایا نوباوه ساقی کوثر
Аё фарзанди ҳалоли мшокл
ایا فرزند حلال مشاکل
Аё дода равон бо чашми гирён
ایا داده روان با چشم گریان
Аё бспрдаҳи ҷони аташону ноҳилл
ایا بسپرده جان عطشان و ناهل
Дар он мавқиф ки ҳокими шери яздон
در آن موقف که حاکم شیر یزدان
Худодод ту бастанд зи қотил
خداداد تو بستاند ز قاتل
зи ихлосӣ ки дорад шаҳи Музаффар
ز اخلاصی که دارد شه مظفر
Бхоки даргаат аз ҷон ва аз дил
بخاک درگهت از جان و از دل
Бмилоди ту ҷашнии хусравона
بمیلاد تو جشنی خسروانه
Гирифтам хоҳад ин дорои одил
گرفتم خواهد این دارای عادل
зи зилл аллоҳ дод ин шаҳ ки хоҳад
ز ظل الله داد این شه که خواهد
зи раҳмати густароне бар сараши зилл
ز رحمت گسترانی بر سرش ظل
Рахш набӯд биҷузи кӯии ту соҷд
رخش نبود بجز کوی تو ساجد
Дилаш набӯд биҷуз рӯй ту моил
دلش نبود بجز روی تو مایل
Мгрёнши макр дар мотами хеш
مگریانش مکر در ماتم خویش
Махоҳаш ҷузи дарин андӯҳи сокл
مخواهش جز درین اندوه ثاکل
Худоро миннатӣ дорам ки багазед
خدا را منتی دارم که بگزید
Марои ин шаҳи зи ақрону амосл
مرا این شه ز اقران و اماثل
Ишорат кард каз мадҳи ту гирам
اشارت کرد کز مدح تو گیرم
Кулоҳи бӯи Фросу тахти Диъбил
کلاه بو فراس و تخت دعبل
БФрмонши сурӯдами ин қасида
بفرمانش سرودم این قصیده
Баён кардам дар ӯ чандини масоил
بیان کردم در او چندین مسائل
Чунон комрўзи доноёни ин фан
چنان کامروز دانایان این فن
Диҳандам бӯса бар калаку аномл
دهندم بوسه بر کلک و انامل
Ҳронк аз ман шунид ин чомаи гуфто
هرانک از من شنید این چامه گفتا
з рӯй аҷаби ллаҳ дар қоил
ز روی عجب لله در قائل
Аё фархундаи шоҳи додгустар
ایا فرخنده شاه دادگستر
Ки бўолоитомӣу Каҳфи алоромл
که بوالایتامی و کهف الارامل
Тўӣӣ дар ҷӯади асхии зобни момаҳ
توئی در جود اسخی زابن مامه
Тўӣӣ дар аҳди аўФӣ аз смўӣл
توئی در عهد اوفی از سموئل
Ту бошӣ аҳиб аз ҳҷрбни ҳорис
تو باشی اهیب از حجربن حارث
Ту бошӣ ахтб аз сҳбони воӣл
تو باشی اخطب از سحبان وائل
Тўӣии дорои такмили Кумайлӣ
توئی دارای تکمیل کمیلی
Бсдқи ҷобиру фазли мФзл
بصدق جابر و فضل مفضل
Тўӣии султони волои муаззам
توئی سلطان والای معظم
Тўӣии сндиди ғтриФи ҳлоҳл
توئی صندید غطریف حلاحل
Тўӣии одоби давлатро муқаннан
توئی آداب دولت را مقنن
Тўӣии ойини миллатро мукаммал
توئی آیین ملت را مکمل
Тўӣии сомъи бтзкори маноқиб
توئی سامع بتذکار مناقب
Тўӣии ҷомеъи бохбори фазоъил
توئی جامع باخبار فضائل
Ту дории меҳри тобон дар ду рухсор
تو داری مهر تابان در دو رخسار
Ту бории абри обон аз аномл
تو باری ابر آبان از انامل
Ҷаҳон бо сояи ?ути маътӯфу ъотФ
جهان با سایه ات معطوف و عاطف
Аду бо ханҷарати маъмӯлу омил
عدو با خنجرت معمول و عامل
Мубарро қалби софат аз маъоӣиб
مبرا قلب صافت از معایب
Муназзаҳи ҷони пакет аз рзоил
منزه جان پاکت از رذایل
Шаҳон дар воҷиботи оранди таъхир
شهان در واجبات آرند تأخیر
Ту нагузорӣ зи кафи ҳаргизи навофил
تو نگذاری ز کف هرگز نوافل
Зару симӣ ки дар роҳи имомон
زر و سیمی که در راه امامان
Нисори ореи ту эй султони бозл
نثار آری تو ای سلطان باذل
Якеро ҳафтсад бахшад худоят
یکی را هفتصد بخشد خدایت
Кҳбаҳи анбтти сабъи снобл
کحبة انبتت سبع سنابل
Гумонам буд каз хоки сироят
گمانم بود کز خاک سرایت
Бихоҳам дарав шуд чандини мароҳил
بخواهم درو شد چندین مراحل
Маро хоҳад гризондн ба шаъбон
مرا خواهد گریزاندن به شعبان
Ҷафои ҳосиду ғавғои ъозл
جفای حاسد و غوغای عاذل
Биҳамдиллоҳи малики асғои нафармуд
بحمدالله ملک اصغا نفرمود
Биҷои ман ақоўили арозил
بجای من اقاویل اراذل
Балӣ дар гӯши шоҳони раҳи наёбад
بلی در گوش شاهان ره نیابد
Асотиру фусуни марди ҷоҳил
اساطیر و فسون مرد جاهل
Малик донад тамизи пухта аз хом
ملک داند تمیز پخته از خام
Бидонад низ фарқи ҳурмат аз ҳал
بداند نیز فرق حرمت از حل
Ман имрӯзи он макон дорам ббзмт
من امروز آن مکان دارم ببزمت
Ки дар базми шаҳони аъшии боҳилл
که در بزم شهان اعشی باهل
Агар собиқ ним ҳастам мусалло
اگر سابق نیم هستم مصلی
Дар ин майдон на мртоҳу мؤмл
در این میدان نه مرتاح و مؤمل
Ало то дар ҷаҳон зар зояд аз хок
الا تا در جهان زر زاید از خاک
Ало то дар чамани гули равед аз гул
الا تا در چمن گل روید از گل
Рмоҳти мнҳл хасмасту нҳмор
رماحت منهل خصم است و نهمار
Аду сероб гардад зини мноҳл
عدو سیراب گردد زین مناهل
Сипоҳат қофила додасту ҳамвор
سپاهت قافله دادست و هموار
Ҷаҳони ободи боди азин қўоФл
جهان آباد باد ازین قوافل
Каломи фаррухати тӯмори сҳбон
کلام فرخت طومار سحبان
Ҳадиси душманати гуфтори боқул
حدیث دشمنت گفتار باقل
Ба гетии шамъи рухсори ту равшан
به گیتی شمع رخسار تو روشن
Бадӯрони зикри бадхоҳи ту хомл
بدوران ذکر بدخواه تو خامل
зи шаҳри чини ҳамегирӣ ҷбоиаҳ
ز شهر چین همی گیری جبایه
зи малики рӯми бастонеи нўоқл
ز ملک روم بستانی نواقل
Ҳамеша дар рикобати бахти ҳозир
همیشه در رکابت بخت حاضر
Ҳамора бар ҷанобати коми ҳосил
هماره بر جنابت کام حاصل
Дар ин чома бидон баҳру қўоФӣ
در این چامه بدان بحر و قوافی
Назар кардам ки гуфт онмрди фозил
نظر کردم که گفت آنمرد فاضل
Манӯчеҳрии ҳакими домғонӣ
منوچهری حکیم دامغانی
Ало ё хаймагии хаймаи Фрўҳл
الا یا خیمگی خیمه فروهل