Каъба омад дар намози аидли сӯии ин каъба рӯ кун
کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن
Ончии андари каъба май ҷустӣ дар ӣнҷо ҷустуҷӯ кун
آنچه اندر کعبه می جستی در اینجا جستجو کن
Каъба меояд ба истиқболи муштоқони кӯяш
کعبه می آید به استقبال مشتاقان کویش
Ҳарчӣ мехоҳад дилат аз каъба инак орзӯ кун
هرچه می خواهد دلت از کعبه اینک آرزو کن
Дар мнои ишқ яъне даргаи ҷонони фанои шӯ
در منای عشق یعنی درگه جانان فنا شو
Аз сршги дида яъне замзами ғайрат вузӯ кун
از سرشگ دیده یعنی زمزم غیرت وضو کن
Дар намоз ар саҷда бояд сари буна бар хоки поиш
در نماز ار سجده باید سر بنه بر خاک پایش
Вари вузӯ шояд дил аз олоиши тан шустушӯ кун
ور وضو شاید دل از آلایش تن شستشو کن
ё даруни хешро кун каъба то орми намозат
یا درون خویش را کن کعبه تا آرم نمازت
ё даруни каъбаи сокини шӯи намоз аз чорсў кун
یا درون کعبه ساکن شو نماز از چارسو کن
Чун хурӯси ишқ дар боми назар такбир хонд
چون خروس عشق در بام نظر تکبیر خواند
Аз даруни лаббайки тоъати зани зи берунҳои ва ҳў кун
از درون لبیک طاعت زن ز بیرون های و هو کن
Ним шаб чун наргиси масташ ба бедорӣ гароед
نیم شب چون نرگس مستش به بیداری گراید
Дршкни минои мастии хӯни хоби андар сабу кун
درشکن مینای مستی خون خواب اندر سبو کن
Ақлро девонагии даҳ маслиҳатро зери по на
عقل را دیوانگی ده مصلحت را زیر پا نه
Ҳушро кун масту волаи нозро беобрӯ кун
هوش را کن مست و واله ناز را بی آبرو کن
Парда тақво барафкан шиша номӯс башикан
پرده تقوی برافکن شیشه ناموس بشکن
Орзӯро бехи бркни обрӯро об ҷӯ кун
آرزو را بیخ برکن آبرو را آب جو کن
Ақлу дайнро пой бар сари теғ бар гардани фарона
عقل و دین را پای بر سر تیغ بر گردن فرانه
Ҷисму ҷонрои тир дар дили хор дар мижгон фурӯ кун
جسم و جانرا تیر در دل خار در مژگان فرو کن
Риштаи умеди бугсал , домани тоъати фурӯи ҳилл
رشته امید بگسل، دامن طاعت فرو هل
Ин ва он боринд бар дил , ҳар дуро қурбон ӯ кун
این و آن بارند بر دل، هر دو را قربان او کن
Дафтари дилро бишӯй ин номаро камтари варақи зан
دفتر دل را بشوی این نامه را کمتر ورق زن
Ҷомаи танро бисӯз ин жандаро камтар руфӯ кун
جامه تن را بسوز این ژنده را کمتر رفو کن
Ҳар саҳаргаҳи бўӣӣ аз зулфаши насими субҳи орад
هر سحرگه بوئی از زلفش نسیم صبح آرد
Дастбурдӣ кун аз ӯ бустону ҷонро мшкбў кун
دستبردی کن از او بستان و جانرا مشکبو کن
Ошиқонро дар саҳари хезии ду олам музд бошад
عاشقان را در سحر خیزی دو عالم مزد باشد
Гар насибат шуд ду олами бархе иктор мӯ кун
گر نصیبت شد دو عالم برخی یکتار مو کن
Ҳарчӣ ҳаст аз хушк ватар дар роҳи ваии оташи бҷони зан
هرچه هست از خشک و تر در راه وی آتش بجان زن
Ҳарчӣ буд аз неки вебади қурбон онруӣ накӯ кун
هرچه بود از نیک وبد قربان آنروی نکو کن
Гар расад захм аз табибии синаи гӯ бар захми тани даҳ
گر رسد زخم از طبیبی سینه گو بر زخم تن ده
Вар буд хор аз ҳабибии дидаи гӯ бо хор ху кун
ور بود خار از حبیبی دیده گو با خار خو کن
Ҳарчӣ мегуяд амӣрии зуҳду тақвои миФрўшд
هرچه می گوید امیری زهد و تقوی میفروشد
Ман аз ӯ бовар нахоҳам кард инак рӯбарӯ кун
من از او باور نخواهم کرد اینک روبرو کن