Андарин ҳамсоягӣ донам яке мардии куҳан
اندرین همسایگی دانم یکی مردی کهن
Рӯзу шаб бо ҷуфти худ прхошҷўии андари сухан
روز و شب با جفت خود پرخاشجوی اندر سخن
Ҳарчӣ зан гуяд хилоф он кунад пайвастаи шӯй
هرچه زن گوید خلاف آن کند پیوسته شوی
Ва ончӣ шӯ хоҳад бъкс он кунад ҳамвора зан
وآنچه شو خواهد به عکس آن کند همواره زن
Зани брғми шӯи шаби наврӯзро гуяд ки ҳин
زن به رغم شو شب نوروز را گوید که هین
Рӯз ошурост бояд бар даридани перҳан
روز عاشوراست باید بر دریدن پیرهن
Вази лҷоҷи зани бурузи рӯза шӯ гуяд бъмд
وز لجاج زن به روز روزه شو گوید به عمد
Лайла алФтраст бояд бодаи нӯшам дар чаман
لیلة الفطر است باید باده نوشم در چمن
Зиндагӣ бар марди азин ваҳшат буд зиндони гӯр
زندگی بر مرد ازین وحشت بود زندان گور
Бӯстон бар зани азин хасмӣ буд байти алҳзн
بوستان بر زن ازین خصمی بود بیت الحزن
Бо ҳарифии ин ҳикоят соз кардам гуфтамаш
با حریفی این حکایت ساز کردم گفتمش
Инчунин зиддиятӣ дидӣ ту дар ҳеҷ анҷуман
اینچنین ضدیتی دیدی تو در هیچ انجمن
Гуфт не ингуна зиддият надидам ҳечгоҳ
گفت نی این گونه ضدیت ندیدم هیچگاه
Дар миёни нуру зулмат ё парӣ бо аҳриман
در میان نور و ظلمت یا پری با اهرمن
Ҷуз ба аҳкоми ду тақвимӣ ки дар ин рӯзгор
جز به احکام دو تقویمی که در این روزگار
Мунташир гаштаасту истихроҷи ҳукмаш аз ду тан
منتشر گشته است و استخراج حکمش از دو تن
Венаи ду тани ҳамкори зиди айёми солу моҳ ро
وین دو تن همکار ضد ایام سال و ماه را
Муштабаҳ карданд бар перу ҷавону марду зан
مشتبه کردند بر پیر و جوان و مرد و زن
Ҷумла дар ташхиси айём ва мўоқит андаранд
جمله در تشخیص ایام و مواقیت اندرند
Моту саргардону ҳайрони ҳамчуи мӯри андари лаган
مات و سرگردان و حیران همچو مور اندر لگن