Дар Машҳади Кувайти омада буд

در مشهد کویت آمده بود

Сармасти дай аз хумори бода

سرمست دی از خمار باده

Модари зани хешро гирифт ӯ

مادر زن خویش را گرفت او

Чун тӯб биорӣ аррода

چون توپ بیاری عراده

Нимӣ чу зи шаб гузашт дидам

نیمی چو ز شب گذشت دیدم

Комад ба сарои рӯи кушода

کامد به سرای رو گشاده

Ин бандаи зи ҷой ҷуста гуфтам

این بنده ز جای جسته گفتم

эй қавми дигар чаҳ рӯй дода

ای قوم دیگر چه روی داده

Гуфтанд қулии зи ишқи Лайлӣ

گفتند قلی ز عشق لیلی

Дар мзҷи Қайси рӯи ниҳода

در مضج قیس رو نهاده

Гуфтам бизанед оқлӣ ро

گفتم بزنید آقلی را

Кин пои ғалати баҷои ниҳода

کاین پای غلط بجا نهاده

Дасташ шиканеду мағзи кӯбед

دستش شکنید و مغز کوبید

То баргардади азин ирода

تا برگردد ازین اراده

Як чанд тан аз млозмонм

یک چند تن از ملازمانم

Дидам ки биравяш аўФтодаҳ

دیدم که برویش اوفتاده

Бечора бирез чӯби эшон

بیچاره بریز چوب ایشان

намехонд ъдилаҳу шҳодаҳ

می خواند عدیله و شهاده

Ин наси ҳадису сидқ маҳз аст

این نص حدیث و صدق محض است

Бовар манимо азин зиёда

باور منما ازین زیاده