Аз хоки рай дар гӯши ҷони овоз ақдас ме расад

از خاک ری در گوش جان آواز اقدس می‌رسد

Бонги анооллҳӣ аз он арз муқаддас ме расад

بانگ انااللهی از آن ارض مقدس می‌رسد

Гарчи наёрад ёди ман он лаъибати озоди ман

گرچه نیارد یاد من آن لعبت آزاد من

Аз давряши фарёди ман бар чарх атлас ме расад

از دوریش فریاد من بر چرخ اطلس می‌رسد

То рафтам аз он гулистон кардам видоъи длстон

تا رفتم از آن گلستان کردم وداع دلستان

Захмам ба дили нешам ба ҷон аз хор ва аз хас ме расад

زخمم به دل نیشم به جان از خار و از خس می‌رسد

Дар маҳбаси ҳиҷраши манам каз ашк тар шуд доманам

در محبس هجرش منم کز اشک تر شد دامنم

Аз қисмати ҷону танами зиндон ва маҳбас ме расад

از قسمت جان و تنم زندان و محبس می‌رسد

Пайки сабо дар ҳазраташи бӯсади замини тоъаташ

پیک صبا در حضرتش بوسد زمین طاعتش

Бар шохи сарви қоматаш кӣ даст ҳаркас ме расад

بر شاخ سرو قامتش کی دست هرکس می‌رسد

эй дил машав талху турш каз зонка биншинӣ хамаш

ای دل مشو تلخ و تُرُش کز زانکه بنشینی خَمُش

Баси миваи ширини хуши зи он нахл наврас ме расад

بس میوه شیرین خوش ز آن نخل نورس می‌رسد

Марҳами зи баъд риш шуд нӯш аз пай ҳар неш шуд

مرهم ز بعد ریش شد نوش از پی هر نیش شد

Чун дарду ғам аз пеш шуд осоиш аз пас ме расад

چون درد و غم از پیش شد آسایش از پس می‌رسد

Дар ин сипеҳри чанбарӣ ӯ Зуҳра шуд ман муштарӣ

در این سپهر چنبری او زهره شد من مشتری

Чун пурвази ман ва он парӣ бар ол аФтс ме расад

چون پروز من و آن پری بر آل افطس می‌رسد

Бас кун амӣрии моҷаро бо вай макун чун ва чаро

بس کن امیری ماجرا با وی مکن چون و چرا

Колҳоми яздонеи туро бар калак ахрс ме расад

کالهام یزدانی ترا بر کلک اخرس می‌رسد