Ҷавоб номаам аз назд дӯст дайр омад

جواب نامه ام از نزد دوست دیر آمد

Дилами зи дерии он аз ҳаёт сайр омад

دلم ز دیری آن از حیات سیر آمد

Балӣ чигуна дилӣ аз ҳаёт гардад сайр

بلی چگونه دلی از حیات گردد سیر

Ки зери ҳалқаи гесуӣ ӯ асир омад

که زیر حلقه گیسوی او اسیر آمد

Рҳоӣии дил аз он банди зулф мумкин нест

رهائی دل از آن بند زلف ممکن نیست

зи бскаҳи дилкашу дилҷӯй ва дилпазир омад

ز بسکه دلکش و دلجوی و دلپذیر آمد

Ман аблаҳонаи бҷоӣӣ барам камолу ҳунар

من ابلهانه بجائی برم کمال و هنر

Ки дар камолу ҳунари фард ва беназир омад

که در کمال و هنر فرد و بی نظیر آمد

Шиор ӯ ҳама фазласту шеъри ман бабраш

شعار او همه فضل است و شعر من ببرش

?ага чаҳ ғайрати шеърӣ кам аз шъир омад

اگه چه غیرت شعری کم از شعیر آمد

Ситора дар бар нури қамар буд торик

ستاره در بر نور قمر بود تاریک

Суфол бар дар ганҷи гуҳар ҳақир омад

سفال بر در گنج گهر حقیر آمد

Чаҳ офатии ту ки чашми сиёҳу зулфи каҷат

چه آفتی تو که چشم سیاه و زلف کجت

Балои ҷони ҷавони банди пой пер омад

بلای جان جوان بند پای پیر آمد

Ту он дарахти баландӣ ки Зуҳраи баҳри намоз

تو آن درخت بلندی که زهره بهر نماز

Дар остони ту аз осмон бзир омад

در آستان تو از آسمان بزیر آمد

з ҳарчӣ ҳаст ба гетии тавон гзир вале

ز هرچه هست به گیتی توان گزیر ولی

Марои муҳаббату ишқи ту ногузир омад

مرا محبت و عشق تو ناگزیر آمد

Хушо дамӣ ки нуҳуми дида бар хатати байнам

خوشا دمی که نهم دیده بر خطت بینم

зи Мисри ҷониби байти алҳзн ба шер омад

ز مصر جانب بیت الحزن به شیر آمد

зи пои фитода ва аз даст рафтаам назарӣ

ز پا فتاده و از دست رفته ام نظری

Ки илтифоти ту бар хаста дастгир омад

که التفات تو بر خسته دستگیر آمد

Маро ба шоҳу вазир эҳтиёҷ нест аз онк

مرا به شاه و وزیر احتیاج نیست از آنک

Гадои кӯии ту ҳам шоҳ ва ҳам вазир омад

گدای کوی تو هم شاه و هم وزیر آمد

Амирёи ғами бадарати бкости ҳамчуи ҳилол

امیریا غم بدرت بکاست همچو هلال

Чаро шикоятат аз офтоб ва тир омад

چرا شکایتت از آفتاب و تیر آمد