БсФр рафтнигор ман ва ман шефтаи вор
بسفر رفت نگار من و من شیفته وار
Дар саф боғ шудам бо дилӣ аз ғуссаи Фкор
در صف باغ شدم با دلی از غصه فکار
Дидам андари лаби ҷӯи сунбулу гули наргиси маст
دیدم اندر لب جو سنبل و گل نرگس مست
Гарми назорау суҳбат шуда монанди се ёр
گرم نظاره و صحبت شده مانند سه یار
Чун марои диданд аз дидаи сиришки афшонам
چون مرا دیدند از دیده سرشک افشانم
Бар рух аз дида чу бар сабзаи туро бар баҳор
بر رخ از دیده ، چو بر سبزه ی تَر ، ابرِ بهار
Гуфт сунбул ки чу шуд ёри ту майдори маро
گفت سنبل که چو شد یار تو میدار مرا
Ҷои он зулфи каҷи пари шикани ғолияи бор
جای آن زلف کج پر شکن غالیه بار
Гули сӯрии з сафо гуфт марои даҳ бӯса
گل سوری ز صفا گفت مرا ده بوسه
Ҷои рухсораи он симтни лолаи изор
جای رخساره آن سیمتن لاله عذار
Гуфт наргис ки чу аз дида ӯ давр шудӣ
گفت نرگس که چو از دیده او دور شدی
Ғами чашмонаш бар чашмтар ман бигумор
غم چشمانش بر چشم تر من بگمار
Гуфтам эй сунбули зулфи бути ман боради машк
گفتم ای سنبل زلف بت من بارد مشک
Тунаи мишкӣн биғораҳ мазан дами зинҳор
تونه مشکین بیغاره مزن دم زنهار
эй гули сӯрии пеши рух ӯ чеҳра бапуш
ای گل سوری پیش رخ او چهره بپوش
Ки буд гул бар рухсора ӯ хор чу хор
که بوَد گل ، بَرِ رخساره ی او ، خوار چو خار
Нргсои чашми ту гӣранда ва мастаст вале
نرگسا چشم تو گیرنده و مست است ولی
Нест чун оҳӯии пели афкан ӯ ширшкор
نیست چون آهوی پیل افکن او شیرشکار
Чун причҳраҳнигорам бчмн ҷилва кунад
چون پریچهره نگارم بچمن جلوه کند
Шоҳидони пеши ҷамолаш ҳама нақшанд ва нигор
شاهدان پیش جمالش همه نقشند و نگار
Чеҳрааш лаъл буд сими баннои гӯши сипед
چهره اش لعل بود سیم بنا گوش سپید
Дидааш маст буд тарки нигоҳаши бедор
دیده اش مست بود ترک نگاهش بیدار
Зулфи торику шабу рӯзи ҷаҳон зу равшан
زلف تاریک و شب و روز جهان زو روشن
Чашми махмуру дилу мағзи маон зу ҳӯшёр
چشم مخمور و دل و مغز مهان زو هوشیار
Дӯши амӣрӣ ба дилам гуфт чаро дар гардан
دوش امیری به دلم گفت چرا در گردن
Зулфи Лайлии вшии овехтаи маҷнӯни вор
زلف لیلی وشی آویخته مجنون وار
Гуфт парвонаи он шамъи ҷаҳони афрӯзам
گفت پروانه آن شمع جهان افروزم
Ошиқи бадараму ҷӯянда ӯ дар шаби тор
عاشق بدرم و جوینده او در شب تار