Се шанбе хонд марои он санам ба хонаи хеш

سه‌شنبه خواند مرا آن صنم به خانه خویش

Ки марҳамӣ наад аз роҳи меҳр бар дили риш

که مرهمی نهد از راه مهر بر دل ریش

Се шанбеи гашти душанбеи душанбеи одина

سه شنبه گشت دوشنبه دوشنبه آدینه

Кунун байнами одинаро чаҳ ояд пеш

کنون بینم آدینه را چه آید پیش

Аз он замон ки ҳилоли ду ҳафта яъне бадар

از آن زمان که هلال دو هفته یعنی بدر

Наҳуфтаи чеҳраи зи ман аз ду ҳафта бошад беш

نهفته چهره ز من از دو هفته باشد بیش

Дарин ду ҳафта буд гул ба пеши чашмами хор

درین دو هفته بود گل به پیش چشمم خار

Дарин ду ҳафта буд нӯш дар мазоқами неш

درین دو هفته بود نوش در مذاقم نیش

Шудаст ҷисмам чун чашми маст ӯ бемор

شدست جسمم چون چشم مست او بیمار

Шудаст рӯзам чун туррааш сиёҳу пареш

شدست روزم چون طره‌اش سیاه و پریش