Дар қаъри ин ваҳшати саро дар соҳати ин хокдон

در قعر این وحشت سرا در ساحت این خاکدان

Ҳар рӯзро бошад шабӣ ҳар навбаҳориро хазон

هر روز را باشد شبی هر نوبهاری را خزان

Он кӯи з хок ояд ҳаме хоҳад бхоки андар шудан

آن کو ز خاک آید همی خواهد بخاک اندر شدن

Ореи дарин гетӣ касе боқӣ намонад ҷовдон

آری درین گیتی کسی باقی نماند جاودان

Маргаст ҳамчун аждаҳо ҷон месетанд бе баҳо

مرگ است همچون اژدها جان می ستاند بی بها

Кӣ гардад аз домаши раҳои пели дмони шери жён

کی گردد از دامش رها پیل دمان شیر ژیان

Дар ин сарои орияти рӯзӣ ду меҳмонем мо

در این سرای عاریت روزی دو مهمانیم ما

Ночор рӯзӣ меравад дар хонаи худ миҳмон

ناچار روزی می رود در خانه خود میهمان

Бешубҳа ва бегуфтугӯ бомарг гардад рӯбарӯ

بی شبهه و بی گفتگو بامرگ گردد روبرو

Хираду калони зишту накӯи марду зану перу ҷавон

خرد و کلان زشت و نکو مرد و زن و پیر و جوان

Чун шуд ҳазор ва сесад ва сӣ ва се аз даври қамар

چون شد هزار و سیصد و سی و سه از دور قمر

Аз ҳиҷрати хатми русули пайғамбари охири замон

از هجرت ختم رسل پیغمبر آخر زمان

Аз нозими алслтони маии дорои умри кӯтаҳӣ

از ناظم السلطان مهی دارای عمر کوتهی

Оварад дар ъқбои раҳе берун шуд аз ин хокдон

آورد در عقبا رهی بیرون شد از این خاکدان

Хонуми бузурги нозанин бо қудсён шуд ҳамнишин

خانم بزرگ نازنین با قدسیان شد همنشین

Вондри ҷавори ҳур айн осуд дар маҳди ҷинон

واندر جوار حور عین آسود در مهد جنان

Номаши ҷаҳонро бдшрФи олами зи доғаш дар асФ

نامش جهان را بدشرف عالم ز داغش در اسف

Баҳри шарофатро садафи меҳри ҳаёро осмон

بحر شرافت را صدف مهر حیا را آسمان

Калаки амӣрии лоҷарам бо нолау андӯҳу ғам

کلک امیری لاجرم با ناله و اندوه و غم

Чун хости таърихаши рақами гуфто дариғо зони ҷавон

چون خواست تاریخش رقم گفتا دریغا زآن جوان