Аз дастбурд чарх шунидам ки ногаҳон

از دستبرد چرخ شنیدم که ناگهان

Осеб ва дард ёфта пои хдоигон

آسیب و درد یافته پای خدایگان

эй шаҳриёри одилу дорои додбхш

ای شهریار عادل و دارای دادبخش

эй шаҳсавори бозлу мейри ҷаҳони ситон

ای شهسوار باذل و میر جهان ستان

Ту по бичишам чарх наҳодӣ аз он сабаб

تو پا بچشم چرخ نهادی از آن سبب

Осеб дид пои ту аз чашми Фрқдон

آسیب دید پای تو از چشم فرقدان

ё хости осмон ки бабўсад рикоби ту

یا خواست آسمان که ببوسد رکاب تو

Шуд хастаи поят аз асрбўси осмон

شد خسته پایت از اثربوس آسمان

Савганди босари ту ки аз дарди пои ту

سوگند باسر تو که از درد پای تو

Бошад марои шарора ба дили нештар бҷон

باشد مرا شراره به دل نیشتر بجان

Хоҳам бпоимрдии даъват ки кирдигор

خواهم بپایمردی دعوت که کردگار

Бахшад балои пои ту бар фарқи бандагон

بخشد بلای پای تو بر فرق بندگان