эй он касе ки гирифтааст осмони шараф

ای آن کسی که گرفته است آسمان شرف

зи офтоби камолат ҳамеша фурӯи фурӯғ

ز آفتاب کمالت همیشه فرو فروغ

Даруни мазраъи фазлу ҳунари зи қавсу қзҳ

درون مزرع فضل و هنر ز قوس و قزح

Ниҳодаи калаки ту бар дӯши гови гардуни юғ

نهاده کلک تو بر دوش گاو گردون یوغ

На раъд назд туе ҳикматӣ кунад сурфа

نه رعد نزد تویی حکمتی کند سرفه

На абри пеши ту беиллатӣ занад орўғ

نه ابر پیش تو بی علتی زند آروغ

Тўӣӣ ки дар равишати кас надидааст газоф

توئی که در روشت کس ندیده است گزاف

Тўӣӣ ки дар суханат кас наёфтааст дурӯғ

توئی که در سخنت کس نیافته است دروغ

Тарина дуғат додам ба ҷои шаҳди сухан

ترینه دوغت دادم به جای شهد سخن

Ки истилоҳ авомаст лафзи тлхнаҳи дуғ

که اصطلاح عوامست لفظ تلخنه دوغ