Сардори макрён ки бадаши номи сайфи дайн

سردار مکریان که بدش نام سیف دین

Андари ҳунар матин шуду андари сухани балиғ

اندر هنر متین شد و اندر سخن بلیغ

Теғӣ кашида буд бар аъдои малику дайн

تیغی کشیده بود بر اعدای ملک و دین

Андар ниёам кард қазо он кашида теғ

اندر نیام کرد قضا آن کشیده تیغ

Чун моҳи бадар буду сипеҳраш ҳилол кард

چون ماه بدر بود و سپهرش هلال کرد

ё офтоб буд ва ниҳон шуд бзири меғ

یا آفتاب بود و نهان شد بزیر میغ

Калаки амӣрӣ аз паии таърихи риҳлаташ

کلک امیری از پی تاریخ رحلتش

Бо хӯни дида ва дил бинвишт « сад дареғ »

با خون دیده و دل بنوشت «صد دریغ »