Куҳани мӯбади порсӣ дӯш хонд

کهن موبد پارسی دوش خواند

зи таърихи тозии мари ин тозаи ҳарф

ز تاریخ تازی مر این تازه حرف

Ки чун муътамади басти рахти раҳил

که چون معتمد بست رخت رحیل

зи малики ҷаҳони мӯътазиди басти тараф

ز ملک جهان معتضد بست طرف

Хморўиаҳи таркро дар сарой

خمارویه ترک را در سرای

Яке духтарӣ буд махмури тараф

یکی دختری بود مخمور طرف

Причҳраҳ « қтролндӣ » ном дошт

پریچهره «قطرالندی » نام داشت

Ба лаби шукри афшон ба болои шигарф

به لب شکر افشان به بالا شگرف

Бадӣдори равшани маии тобнок

بدیدار روشن مهی تابناک

Ба фарҳангу дониши ҳамеи паҳну жарф

به فرهنگ و دانش همی پهن و ژرف

Ба кобӣни ҳамеи хосташи мӯътазид

به کابین همی خواستش معتضد

Дилу ҷони бадӣдор ӯ кард сарф

دل و جان بدیدار او کرد صرف

Дўоҷи хилофат азу ёфт зеб

دواج خلافت ازو یافت زیب

Чу саҳбои равшан ба симинаи зарф

چو صهبای روشن به سیمینه ظرف

Ақиқаш барон ташна брФоб дод

عقیقش بران تشنه برفاب داد

Бсоликаҳи таърихи он гашт « барф »

بسالیکه تاریخ آن گشت «برف »