эй млкзодаҳ ронадам абётӣ

ای ملکزاده راندم ابیاتی

Амтсолои лои мрки алъолӣ

امتثالا لا مرک العالی

Анати рукнӣу мунтаҳии ?умла

انت رکنی و منتهی املی

Бки ълқти ҳабли омолӣ

بک علقت حبل آمالی

Фош гӯям ки дар вилояти фазл

فاش گویم که در ولایت فضل

Мо ҳама бандаем ва ту волӣ

ما همه بنده‌ایم و تو والی

Толии шеъри ман тўӣӣ ки туро

تالی شعر من تویی که ترا

Нест як тан дар ин ҷаҳони толӣ

نیست یک تن در این جهان تالی

Гарчи аз баҳри мости девонам

گرچه از بهر ماست دیوانم

Шуд гарав дар дукони баққолӣ

شد گرو در دکان بقالی

Ту мадаи ройгони зи дасти онро

تو مده رایگان ز دست آن را

Ки буд қадару қиматаши олӣ

که بود قدر و قیمتش عالی

Соҳбодонии онкии сим ва зар аст

صاحبا دانی آنکه سیم و زر است

Асли шодӣу бехи хушҳолӣ

اصل شادی و بیخ خوشحالی

Хоссаи он зар ки дар бисоти қимор

خاصه آن زر که در بساط قمار

Шуд насибат ба почау раммолӣ

شد نصیبت به پاچه و رمالی

Гар аз он қисматами диҳӣ ва чу сарв

گر از آن قسمتم دهی و چو سرو

Дар гулистони мкрмти болӣ

در گلستان مکرمت بالی

Доманами пуркунӣ аз ончӣ кунӣ

دامنم پر کنی از آنچه کنی

Кӣсаи аблаҳон аз он холӣ

کیسهٔ ابلهان از آن خالی

Он замон ҳар ду мштҳр гирдем

آن زمان هر دو مشتهر گردیم

Ту ба риндӣ ва ман ба раммолӣ

تو به رندی و من به رمالی