То Муҳамади алии шаҳи қоҷор

تا محمد علی شه قاجار

Соҳиби тоҷи гашту ғосиби тахт

صاحب تاج گشت و غاصب تخت

Сайл кин кунад аз иморат дод

سیل کین کند از عمارت داد

Пояи устувору решаи сахт

پایه استوار و ریشه سخت

На саро монад дар ҷаҳон на всоқ

نه سرا ماند در جهان نه وثاق

На гёи ҳашт бар замин на дарахт

نه گیا هشت بر زمین نه درخت

Бскаҳи бадбахт буд аҳли ҳунар

بسکه بدبخت بود اهل هنر

Ҳамаи бастанд аз паноҳаши рахт

همه بستند از پناهش رخت

Гашти соли ҷулус ӯ ба сарир

گشت سال جلوس او به سریر

Бе каму кост « эй шаҳи бадбахт »

بی کم و کاست «ای شه بدبخت »