Оўх аз даври сипеҳри оҳу афсӯсу дареғ

آوخ از دور سپهر آه و افسوس و دریغ

Кони маи равшани могшти бнҳФтаҳи бмиғ

کان مه روشن ماگشت بنهفته بمیغ

Гавҳарии равшан ва пок шуд ниҳон дар дили хок

گوهری روشن و پاک شد نهان در دل خاک

Дар ҳунари фарди ваҳид дар сухани сахту балиғ

در هنر فرد وحید در سخن سخت و بلیغ

Теғӣ аз калаки забони охат бар хасми ватан

تیغی از کلک زبان آخت بر خصم وطن

эй дариғо бнём рафт он охтаи теғ

ای دریغا بنیام رفت آن آخته تیغ

Чораи ҷуз сабр намонад зонка касро набӯд

چاره جز صبر نماند زانکه کس را نبود

Бо қазои дасти ситез аз қадари пои гриғ

با قضا دست ستیز از قدر پای گریغ

Чун амӣрии зғмш огаҳӣ ёфт бадарад

چون امیری زغمش آگهی یافت بدرد

Баҳри таърихи нигошт « оҳ ва сад оҳи дареғ »

بهر تاریخ نگاشت «آه و صد آه دریغ »