Шунидам ки симурғи пирӯзгар

شنیدم که سیمرغ پیروزگر

Чунин гуфт бо рустами золи зар

چنین گفت با رستم زال زر

Ки аз ман ба баҳмани шаҳи тоҷдор

که از من به بهمن شهِ تاجدار

Ҳамеи гӯ ки эй пӯри Исфандиёр

همی گو که ای پور اسفندیار

Худованди гетӣ дар йени рӯзи сахт

خداوند گیتی در این روز سخت

Туро дод зӯру зару боҷу тахт

ترا داد زور و زر و باج و تخت

Ки бо бандагонаш мудоро кунӣ

که با بندگانش مدارا کنی

Раҳи дайн ва дод ошкоро кунӣ

ره دین و داد آشکارا کنی

Бипарҳезӣ аз макру афсуну рию

بپرهیزی از مکر و افسون و ریو

Бнспории ин мардумонро бдиў

بنسپاری این مردمان را به دیو

зи перони ҳушёру донои фан

ز پیران هشیار و دانای فن

Ба дарбор фаррух кунӣ анҷуман

به دربار فَرُّخ کنی انجمن

з ҳар гӯшаи гирдоварӣ бхрдон

ز هر گوشه گرد آوری بخردان

Ҳакямони равшандилу мӯбадон

حکیمان روشندل و موبدان

Ббоистгии тарҳи шӯри афканӣ

به بایستگی طرح شور افکنی

Бшоистгии достони барзанӣ

به شایستگی داستان برزنی

Писандидаи анҷуманро бичишам

پسندیدهٔ انجمن را به چشم

Писандӣу осоидти дили зи хашм

پسندی و آسایدت دل ز خشم

Чу бар гуфта эзадии бгрўӣ

چو بر گفتهٔ ایزدی بگروی

зи девони ҷодӯ сухан нашнавӣ

ز دیوان جادو سخن نشنوی

Бену бех шоҳӣ кунӣ устувор

بن و بیخ شاهی کنی استوار

Туро монад ин хусравии пойдор

تو را ماند این خسروی پایدار

Чу доруи диҳии хастаро аз пизишк

چو دارو دهی خسته را از پزشک

зи кор ту ояд ҳамеи буии машк

ز کار تو آید همی بوی مشک

Биандеш аз анҷоми бад зинҳор

بیندیش از انجام بد زینهار

Бо андеша худ макун ҳеҷ кор

با اندیشهٔ خود مکن هیچ کار

Ки ноед дилатро зи яздони сурӯш

که ناید دلت را ز یزدان سروش

Сухани з осмонат набояд бигӯаш

سخن ز‌آسمانت نباید به گوش

Ту шоҳӣ ҳамоно паямбар на Эй

تو شاهی همانا پیمبر نه‌ای

Бгўҳри азин халқи бартар на Эй

به گوهر ازین خلق برتر نه‌ای

Бар ин тахти заррин ки бишитофтӣ

بر این تختِ زرّین که بشتافتی

На аз мурдаи рег падар ёфтӣ

نه از مُرده‌ریگِ پدر یافتی

Агар мурдаи рег падар бӯда Эй

اگر مرده‌ریگِ پدر بوده‌ای

Бародаратро ҳам ббхшўдаҳ Эй

برادرْت را هم ببخشوده‌ای

Сари хирадро дар кулоҳи бузург

سر خُرد را در کلاه بزرگ

Макун то нФрсоӣӣ аз захми гург

مکن تا نفرسایی از زخم گرگ

Макун такя бар чарху паймон ӯ

مکن تکیه بر چرخ و پیمان او

Машав ғарра бар моҳу кайвон ӯ

مشو غره بر ماه و کیوان او

Ки пеш аз ту дар даҳр шоҳон баданд

که پیش از تو در دهر شاهان بُدند

Амирони Тӯс ва сипоҳон баданд

امیرانِ طوس و سپاهان بُدند

Ситораи басӣ чун ту дорад биёад

ستاره بسی چون تو دارد به یاد

Чаҳ коўсу Кайхусраву киқбод

چه کاووس و کیخسرو و کیقباد

Каюмарсу шоҳи оФридўни ню

کیومرث و شاه آفریدون نیو

Манӯчеҳру ҷамшеди кайҳони хдиў

منوچهر و جمشید کیهان‌خدیو

Биёади ори ҷамшеди пирӯз ро

به یاد آر جمشید پیروز را

Гузоранда ҷашни наврӯз ро

گذارندهٔ جشن نوروز را

Бар орандаи кохи истахр ро

برآرندهٔ کاخ اصطخر را

Ки Фрсўдӣ аз пои худ чарх ро

که فرسودی از پای خود چرخ را

Кигар об ва ойин накардӣ раҳо

که گر آب و آیین نکردی رها

Нагаштӣ забун дар кафи аждаҳо

نگشتی زبون در کف اژدها

Биёади ори рӯзи сёўхш ро

به یاد آر روز سیاوخش را

Дили роду дасти гуҳари бахш ро

دل راد و دست گهربخش را

Ки грсиўзши гашт чун гўспнд

که گرسیوزش گشت چون گوسپند

Ба тан лаъл кардаш киёнӣ паранд

به تن لعل کردش کیانی پرند

зи коўси ёди ору кирдор ӯ

ز کاووس یاد آر و کردار او

Ҳамон зиштии хуйу ҳанҷор ӯ

همان زشتیِ خوی و هنجار او

Вази он тахту каркас ки зии осмон

وز آن تخت و کرکس که زی آسمان

Ҳаме тохтан кард азин хокдон

همی تاختن کرد ازین خاکدان

Надидӣ чисон андар омад бхок

ندیدی چه سان اندر آمد به خاک

Сараш дар нишебу таниш дар муғок

سرش در نشیب و تنش در مغاک

Биёади ори Кайхусрави ню ро

به یاد آر کیخسرو نیو را

Бадаргоҳ ӯ бежану Гев ро

به درگاه او بیژن و گیو را

Ки аз худсарӣ рафт дар чоҳи жарф

که از خودسری رفت در چاه ژرف

Бамурданд яксар сипоҳаши зи барф

بمردند یکسر سپاهش ز برف

Ҳануз аз раги чашми Исфандиёр

هنوز از رگ چشم اسفندیار

Замини ҷӯй хӯн дорад андари канор

زمین جوی خون دارد اندر کنار

зи подоши кори падари панди гир

ز پاداشِ کارِ پدر پند گیر

Вази он тўшҳои баҳри фарзанди гир

وز آن توش‌ها بهر فرزند گیر

Гар аз ёди барадии саранҷоми вай

گر از یاد بردی سرانجام وی

Лабати чошнии нӯшад аз ҷоми вай

لبت چاشنی نوشد از جام وی

Вагар Бамоне дар ин рӯзгор

وگر بمانی در این روزگار

Дилати шодмону танати шодхўор

دلت شادمان و تنت شادخوار

Бар ояд ба некии ҳамеи номи ту

برآید به نیکی همی نام تو

Шавад давраи адли айёми ту

شود دورهٔ عدل ایام تو

Гар аз тухмаи шоҳи гуштосбӣ

گر از تخمهٔ شاه گشتاسبی

Фурӯзандаи кохи лҳросбӣ

فروزندهٔ کاخ لهراسبی

Яке сӯии роҳи ниёкони гароӣ

یکی سوی راه نیاکان گرای

Ба кирдору гуфтори покони гароӣ

به کردار و گفتار پاکان گرای

Нигаҳдори гетии боиину об

نگه دار گیتی به آیین و آب

Сар аз гуфта додгари брмтоб

سر از گفتهٔ دادگر برمتاب

Яке хона аз дод бунёд кун

یکی خانه از داد بنیاد کن

Вази он кишвари хеш обод кун

وز آن کشور خویش آباد کن

Чунон зӣ ки науммат ба некӣ баранд

چنان زی که نامت به نیکی برند

Чу мардӣ ба сӯгат гиребон даранд

چو مردی به سوگت گریبان درند

Макун кори бад то чу хусбӣ ба хок

مکن کار بد تا چو خسبی به خاک

Раҳад аз балои ту ҷонҳои пок

رهد از بلای تو جان‌های پاک

Азои ту бар халқ шодӣ шавад

عزای تو بر خلق شادی شود

Ҷаҳонро зи маргат кушодӣ шавад

جهان را ز مرگت گشادی شود

Шаҳони ҷумла аз ҷои бархестанд

شهان جمله از جای برخاستند

Бидоду диҳиш кишвар оростанд

به داد و دهش کشور آراستند

Ба ёсо ва ойин гузиданд кор

به یاسا و آیین گزیدند کار

Ниҳоданд кирдори худ ёдгор

نهادند کردار خود یادگار

Ту гўӣӣ ба хоби гарони андарӣ

تو گویی به خواب گران اندری

Нпндормт дар ҷаҳони андарӣ

نپندارمت در جهان اندری

зи афсуни девони дилати кофта

ز افسون دیوان دلت کافته

Дами ҷодӯони пайкарати тофта

دم جادوان پیکرت تافته

Сарои ту торик чун мрғзн

سرای تو تاریک چون مرغزن

Дару бом ӯ пари даду аҳриман

در و بام او پر دد و اهرمن

зи буии ту гетии бгндди ҳаме

ز بوی تو گیتی بگندد همی

Ба риши ту гардуни бихандади ҳаме

به ریش تو گردون بخندد همی

Ки бо дасти худ оташ афрӯхтӣ

که با دست خود آتش افروختی

зи бедоду харгоҳи худ сӯхтӣ

ز بیداد و خرگاه خود سوختی

Чу патёраро додӣ ангуштарӣ

چو پتیاره را دادی انگشتری

Супурдии бадви дому деву парӣ

سپردی بدو دام و دیو و پری

Дароварди гетӣ ба зери нигин

درآورد گیتی به زیر نگین

Алби Арсалони кишту туғрули тагин

الب ارسلان کشت و طغرل تگین

Бикради ончӣ май хости баради ончӣ буд

بکرد آنچه می خواست برد آنچه بود

Баровард аз хирман дод дӯд

برآورد از خرمن داد دود

Ба номи ту бар халқ ронад ӯ ситам

به نام تو بر خلق راند او ستم

зи бими ту каси брнёрсти дам

ز بیم تو کس برنیارست دم

Магари рӯзгорати дарди перҳан

مگر روزگارت دَرَد پیرهن

Гушӯда шавад меҳрҳо аз даҳан

گشوده شود مهرها از دهن

Бароянд аз остини хома ҳо

برآیند از آستین خامه‌ها

Нигоранд аз ин достони нома ҳо

نگارند از این داستان نامه‌ها

Бимонад аз ӯ некӣ аз ту бадӣ

بماند از او نیکی از تو بدی

Аз ӯ дониш аз ту нобахрадӣ

از او دانش از تو نابخردی

Бар ӯ офарин бар ту нафрин кунанд

بر او آفرین بر تو نفرین کنند

Ҷаҳонро ба маргати ту ойин кунанд

جهان را به مرگت تو آیین کنند

Ки ту некии хеши бФрўхтӣ

که تو نیکی خویش بفروختی

Бидон кас каз ӯ зиштии омухтӣ

بدان کس کز او زشتی آموختی

Ҳамаи малику Малта ба тороҷи барад

همه ملک و مالت به تاراج برد

зи айвонати гоҳу зи сари тоҷи барад

ز ایوانْت گاه و ز سر تاج برد

Дарави боми ту зон ҳамсоя кард

در و بامِ تو زآنِ همسایه کرد

Сегонро бширони нар доя кард

سگان را به شیران نر دایه کرد