Чунин гуфт бонӯии ширини забон

چنین گفت بانوی شیرین زبان

Ки эй ҷумла бо ман чу ҷони меҳрбон

که ای جمله با من چو جان مهربان

Маро нест дигар тавоноӣ зист

مرا نیست دیگر توانای زیست

Барин зиндагии зор бояд гирист

برین زندگی زار باید گریست

Шуморо пас аз ман басии нози бод

شما را پس از من بسی ناز باد

зи шодӣ ба гӯши андари овози бод

ز شادی به گوش اندر آواز باد

Чу ояд адуи сӯии харгоҳи ман

چو آید عدو سوی خرگاه من

Бгўӣид аз ман ба бадхоҳи ман

بگوئید از من به بدخواه من

Ки рафтем мо ин ту ин хонимон

که رفتیم ما این تو این خانمان

Бизан оташ инак дар ин хонадон

بزن آتش اینک در این خاندان

Маро бугзарад ранҷи айёми сахт

مرا بگذرد رنج ایام سخت

Турои ин сиёҳӣ бимонад брхт

ترا این سیاهی بماند برخت