Он шунидам ки гуфт пашша ба кейк
آن شنیدم که گفت پشه به کیک
Бомдодони пас аз саломи алейк
بامدادان پس از سلام علیک
К-эии гиромии рафиқи чобуки чуст
کای گرامی رفیق چابک چست
Сари ин нуктаро бигӯ бадараст
سر این نکته را بگو بدرست
Ман бад-ӣни болу брзу синау шох
من بدین بال و برز و سینه و شاخ
Дасту пои дарозу гоми фарох
دست و پای دراز و گام فراخ
Нутқи ширину савти рӯҳ афзо
نطق شیرین و صوت روح افزا
Хату холи бадеъу қдрсо
خط و خال بدیع و قدرسا
Рӯз то шаби гурусна май гирдам
روز تا شب گرسنه می گردم
Рӯзии худ бкФ наёвардам
روزی خود بکف نیاوردم
Ҳар тарафи беҳтари тӯшаи орми рӯ
هر طرف بهتر توشه آرم رو
Боди мирондми бадӣгари сӯ
باد میراندم بدیگر سو
Ҳар дам аз ҷои худ фурӯи лғзм
هر دم از جای خود فرو لغزم
Бодбизн зананд бар мағзам
بادبیزن زنند بر مغزم
Ҳар касе бар фарози боми баланд
هر کسی بر فراز بام بلند
Дӯхтаи баҳри дафъи ман пашшаи банд
دوخته بهر دفع من پشه بند
Гоҳ бо рахтҳои мўӣинаҳ
گاه با رختهای موئینه
Ки бипечанд бар сару сина
که بپیچند بر سر و سینه
Ёлу куполи ман баҳам шикананд
یال و کوپال من بهم شکنند
Устихонам чу пашм ва пунба кунанд
استخوانم چو پشم و پنبه کنند
Гоҳ аз дӯди зибқу гӯгирд
گاه از دود زیبق و گوگرد
Дасту пои дарози ман шудаи гирд
دست و پای دراز من شده گرد
Гуҳи бахами ҷуҳуд ё тарсо
گه بخم جهود یا ترسا
Куштаи гирдам ба заҳри ҷони Фрсо
کشته گردم به زهر جان فرسا
Аз аврупои давои марги пашша
از اروپا دوای مرگ پشه
Рафта дар Зангбор дар ҳабаша
رفته در زنگبار در حبشه
Ғўк бо он забони воруна
غوک با آن زبان وارونه
Сайд созад марои бад-ӣни гӯна
صید سازد مرا بدین گونه
Ки ба як дами ҳазор пашша ба дам
که به یک دم هزار پشه به دم
Дркшди новирд бар абрӯи хам
درکشد ناورد بر ابرو خم
Боради андари серуми бало чу тагарг
بارد اندر سرم بلا چو تگرگ
Зиндагии талхтар зи соғари марг
زندگی تلختر ز ساغر مرگ
Гарчи дар ман нишон Фрҳӣ аст
گرچه در من نشان فرهی است
Соғари ъшртми з метиҳӣ аст
ساغر عشرتم ز می تهی است
Ту бад-ӣни кӯчакӣу хурдии ҳаҷм
تو بدین کوچکی و خردی حجم
Фалаки нозро шдстии наҷм
فلک ناز را شدستی نجم
Паҳлавонону подшоҳон ро
پهلوانان و پادشاهان را
Тоҷдорону кҷклоҳон ро
تاجداران و کجکلاهان را
Бо лаби баста ва забон хамӯш
با لب بسته و زبان خموش
Май рӯй дар даҳону дидау гӯш
می روی در دهان و دیده و گوش
Шоҳидони тарозу хлх ро
شاهدان طراز و خلخ را
Сарвқадони ёсамини рух ро
سروقدان یاسمین رخ را
Мигзии пушт ва ме?маккей сина
میگزی پشت و میمکی سینه
Аз ту натавон кашид каси кӣна
از تو نتوان کشید کس کینه
Глъзорӣ ки зери сояи бед
گلعذاری که زیر سایه بید
наменатобида бар сараши хуршед
می نتابیده بر سرش خورشید
Михзӣ дар миёни перҳанаш
میخزی در میان پیرهنش
Мимзии хӯни пок аз баданаш
میمزی خون پاک از بدنش
Чун дроФтӣ ба зери шалворӣ
چون درافتی به زیر شلواری
Рустами золро бирақс оре
رستم زال را برقص آری
Хӯни покони хурӣ чу бодаи ноб
خون پاکان خوری چو باده ناب
Нофи таркони ?маккей чу ҷоми шароб
ناف ترکان مکی چو جام شراب
Мигзии зери пардаи ушшоқ
میگزی زیر پرده عشاق
Соқи пой батон симини соқ
ساق پای بتان سیمین ساق
Онкии шери жён ба найза занад
آنکه شیر ژیان به نیزه زند
Як тана бар саф ънизаҳ занад
یک تنه بر صف عنیزه زند
Шикамаши хаста аз тулумбаи тест
شکمش خسته از تلمبه تست
Синаи нолони зи захми смбаҳи тест
سینه نالان ز زخم سمبه تست
эй аҷаби ман бад-ӣни сияҳи рахтӣ
ای عجب من بدین سیه رختی
Ту бидон Фрҳӣу хушбахтӣ
تو بدان فرهی و خوشبختی
Сарнавишти маро ба пешонӣ
سرنوشت مرا به پیشانی
Бахти нанавиштаи ҷузи парешоне
بخت ننوشته جز پریشانی
Сарнавишти ту роҳат ва тараб аст
سرنوشت تو راحت و طرب است
Айшати омодаи соғарат блб аст
عیشت آماده ساغرت بلب است
Ту чунонӣ ва ман чунин з чаҳ рӯй ?
تو چنانی و من چنین ز چه روی؟
Ту трбнок ва ман ғамин з чаҳ рӯй ?
تو طربناک و من غمین ز چه روی؟
Пардаи зини рози брФкн эй дӯст
پرده زین راز برفکن ای دوست
Ки нагунҷам зи ҳайрати андари пӯст
که نگنجم ز حیرت اندر پوست
Кейк чун моҷарои пашшаи шнФт
کیک چون ماجرای پشه شنفت
Зери лаби ханда Эй зад онгаҳ гуфт
زیر لب خنده ای زد آنگه گفت
Ман бҳнгоми кори хомӯшам
من بهنگام کار خاموشم
Бастаи лаби пой то басари гӯшам
بسته لب پای تا بسر گوشم
Савти пинҳон ва ком нопидост
صوت پنهان و کام ناپیداست
Кас надонад даҳони ман бкҷост
کس نداند دهان من بکجاست
Гар ту ҳам зистӣ чу ман хомӯш
گر تو هم زیستی چو من خاموش
Нашудӣ ин чунин Биҷӯшу хурӯш
نشدی این چنین بجوش و خروش
Гар бикрдори ин забони баста
گر بکردار این زبان بسته
намешудӣ нарми кору оҳиста
می شدی نرم کار و آهسته
Ҳама ҷо доштӣ бахӯбии роҳ
همه جا داشتی بخوبی راه
Нашудӣ дастат аз талаби кӯтоҳ
نشدی دستت از طلب کوتاه
Рўбкоми андаруни забони даракаш
روبکام اندرون زبان درکش
Ки ту чун пунбаеу нутқи оташ
که تو چون پنبه ای و نطق آتش
Оташи тез чун ба пунба фитод
آتش تیز چون به پنبه فتاد
Сӯхти он пунбаи баради хокаши бод
سوخت آن پنبه برد خاکش باد
Пашша чун ин шунид шуд хомӯш
پشه چون این شنید شد خاموش
Лаби фурӯи баст ва баргушод ду гӯш
لب فرو بست و برگشاد دو گوش
Гуфт кардам насиҳататро вирд
گفت کردم نصیحتت را ورد
Ки ту устодӣу миннати шогирд
که تو استادی و منت شاگرد
эй писар рӯ хамӯш бош чу кейк
ای پسر رو خموش باش چو کیک
То нахонд каст мазан лаббайк
تا نخواند کست مزن لبیک
Ҳамчу пашша машав баланди овоз
همچو پشه مشو بلند آواز
Ки бногаҳи дроФтӣ аз парвоз
که بناگه درافتی از پرواز
эй басои кас ки аблаҳона бидод
ای بسا کس که ابلهانه بداد
Сари сабзаши забони сурхи ббод
سر سبزش زبان سرخ بباد
Гуфт Аҳмади саломати инсон
گفت احمد سلامت انسان
Биқин баста шуд ба ҳифзи лисон
بیقین بسته شد به حفظ لسان