Мутриби ишқи бглбонги тараб
مطرب عشق بگلبانگ طرب
Хонд ин нағмаи бсди шӯру шағаб
خواند این نغمه بصد شور و شغب
Ки Абулқосими тнбўри навоз
که ابوالقاسم طنبور نواز
Дар Ироқи омада аз малики ҳиҷоз
در عراق آمده از ملک حجاز
Солҳо сокини Бағдод шуда
سالها ساکن بغداد شده
Аз ғами ҳодисаи озод шуда
از غم حادثه آزاد شده
Дошт дар пои яке пооФзор
داشت در پای یکی پاافزار
Зишту сангину баду ноҳамвор
زشت و سنگین و بد و ناهموار
Ҳафт сол аз пай ҳам карда бпо
هفت سال از پی هم کرده بپا
Гашта дар пои ваии ангушти намо
گشته در پای وی انگشت نما
Бо сари сӯзан ва бо нӯки дирафш
با سر سوزن و با نوک درفش
Дӯхтаи рқъаҳи басӣ бар он кафш
دوخته رقعه بسی بر آن کفش
Бскаҳ бар давраи он пина зада
بسکه بر دوره آن پینه زده
Васла аз пунба ва пашмина зада
وصله از پنبه و پشمینه زده
Шуда ҳар фардӣ аз он чун ғорӣ
شده هر فردی از آن چون غاری
Вазн ҳар як баназари харворӣ
وزن هر یک بنظر خرواری
Дар мақоми тарабу базми сурӯд
در مقام طرب و بزم سرود
Кафш ӯ мазҳакаи риндон буд
کفش او مضحکه رندان بود
Зурафо карда варои зарб мисл
ظرفا کرده ورا ضرب مثل
Гуфта зоосқли ман схри ҷабал
گفته ذااثقل من صخر جبل
Рӯзӣ аз хонаи ббозори штоФ
روزی از خانه ببازار شتاف
Буд бекору паии кори шитофт
بود بیکار و پی کار شتافت
Он сбкпои бад-ӣни кафши гарон
آن سبکپای بدین کفش گران
Рафт дар коргаҳи шишаи гарон
رفت در کارگه شیشه گران
Омад андар бар ӯ симсорӣ
آمد اندر بر او سمساری
Кард таъзим чу хидматкорӣ
کرد تعظیم چو خدمتکاری
Гуфт эй дӯсти худои ёри ту бод
گفت ای دوست خدا یار تو باد
Бахти пирӯзи мададкори ту бод
بخت پیروز مددکار تو باد
Аз ҳалаби омадаи бозаргонӣ
از حلب آمده بازرگانی
Ёфта сирват бе поёнӣ
یافته ثروت بی پایانی
Бо худ оварда зи колои ҳалаб
با خود آورده ز کالای حلب
Шишҳоӣии ҳама бо нақши зҳб
شیشهائی همه با نقش ذهب
Ройгон бошад агар бозхрӣ
رایگان باشد اگر بازخری
Пас фурӯшӣ ва аз он суди барӣ
پس فروشی و از آن سود بری
Зонка имрӯзи касоди омадаи сӯқ
زانکه امروز کساد آمده سوق
Нест ин масаъларо каси масбуқ
نیست این مسئله را کس مسبوق
Рўзкӣ чанд чўзони даргузарад
روزکی چند چوزان درگذرد
Муштарӣ аз ту бтзъиФи хирад
مشتری از تو بتضعیف خرد
Зин қабл биравӣ аз афсонаи сурӯд
زین قبل بروی از افسانه سرود
То Абулқосими мо кӣса гушӯд
تا ابوالقاسم ما کیسه گشود
Шаст динори зари сурхи шимурд
شصت دینار زر سرخ شمرد
Шиша бигирифту бҳмоли супурд
شیشه بگرفت و بحمال سپرد
Қадамӣ чанд чу зон раҳи паймӯд
قدمی چند چو زان ره پیمود
Гузариш дар сафи атторон буд
گذرش در صف عطاران بود
Бози бархӯрди бсмсори дигар
باز برخورد بسمسار دیگر
Борӣ омад ба дилаши бори дигар
باری آمد به دلش بار دیگر
Гуфт симсори бадви к-эии сираи мард
گفت سمسار بدو کای سره مرد
Толеъат нав шуд ва бахтат оварад
طالعت نو شد و بختت آورد
Комад инак зи насибин бъроқ
کامد اینک ز نصیبین بعراق
Тоҷирии номвар аз аҳли вифоқ
تاجری نامور از اهل وفاق
Чанд харвор гулоб оварда аст
چند خروار گلاب آورده است
Ки зи рухсори гул об оварда аст
که ز رخسار گل آب آورده است
Агар онро ҳамагии бозхрӣ
اگر آن را همگی بازخری
СФқаҳи роиҳа дар касеа барӣ
صفقة رایحة در کسیه بری
Пас чанде бмкосу бмкис
پس چندی بمکاس و بمکیس
Ду баробар шавадат мояи бкис
دو برابر شودت مایه بکیس
Қиссаи кӯтаҳ ки Абулқосими гӯл
قصه کوته که ابوالقاسم گول
Тоа фии алғилу ғолтаҳи алғўл
تاه فی الغیل و غالته الغول
Шаст динор дигар зон зрноб
شصت دینار دگر زان زرناب
Дод ва дар шишаи фурӯи рехти гулоб
داد و در شیشه فرو ریخت گلاب
Шоду хуррами сӯии кошонаи штоФ
شاد و خرم سوی کاشانه شتاف
Дилаш аз шавқ чу ахгар ме тофт
دلش از شوق چو اخگر می تافت
Шишҳоро ҳамаи андари бен тоқ
شیشها را همه اندر بن طاق
Чиду осӯда бурун шуд зўсоқ
چید و آسوده برون شد زوثاق
Рафт аз онҷои сӯии гармобаи фароз
رفت از آنجا سوی گرمابه فراز
Ки зи тани шӯх фурӯ шавед боз
که ز تن شوخ فرو شوید باز
Дӯстӣ дар сар ҳаммомаш дид
دوستی در سر حمامش دید
Мардумӣ карду з ҳолаш пурсед
مردمی کرد و ز حالش پرسید
Пас нигоҳии сӯии пой афзораш
پس نگاهی سوی پای افزارش
Кард ва шуд ранҷа аз он дидораш
کرد و شد رنجه از آن دیدارش
Гуфт ин кандаи бпо аз чаҳ наҳй
گفت این کنده بپا از چه نهی
Магарат шуд зи хиради мағзи тиҳӣ
مگرت شد ز خرد مغز تهی
Ин на кафшаст ки андари ҳамаи ҳол
این نه کفش است که اندر همه حال
Зоўлонаҳаст ва чдорасту школ
زاولانه است و چدار است و شکال
Панҷа аз бори гарон ранҷа макун
پنجه از بار گران رنجه مکن
Хешро бесабаб ашкнҷаҳ макун
خویش را بی سبب اشکنجه مکن
Гар з фақраст ман инак зи карам
گر ز فقر است من اینک ز کرم
Музеии нағз барои ту хуррам
موزه نغز برای تو خرم
Ки аз ин бори гарони бози раҳе
که از این بار گران باز رهی
Кандау чанбара барпо нанаҳй
کنده و چنبره برپا ننهی
Чун Абулқосим аз он ёри куҳан
چون ابوالقاسم از آن یار کهن
Кард дар гӯши бад-ӣни гӯнаи сухан
کرد در گوش بدین گونه سخن
Гуфт эй дӯсти зи ҷони бастами аҳд
گفت ای دوست ز جان بستم عهد
Ки кунам дар паии фармони ту ҷаҳд
که کنم در پی فرمان تو جهد
Ин ҳаме гуфту либос аз тан кунад
این همی گفت و لباس از تن کند
Хешро дар дил гармоба фиканд
خویش را در دل گرمابه فکند
Сару тани шаст ва бурун омад чуст
سر و تن شست و برون آمد چست
Бар сари ҷома худ рафт нахуст
بر سر جامه خود رفت نخست
Пас қабо дар тану дастори басар
پس قبا در تن و دستار بسر
Ҳашт мардонаи фурӯи басти камар
هشت مردانه فرو بست کمر
Музей Эй дид басии тозау нағз
موزه ای دید بسی تازه و نغز
Ҳамчуи бодоми буруни омадаи мағз
همچو بادام برون آمده مغز
Бгмонш ки буд ҳадяи дӯст
بگمانش که بود هدیه دوست
Армағонӣаст ки шоиста ӯст
ارمغانی است که شایسته اوست
Кард дар пойу равони гашт чу бод
کرد در پای و روان گشت چو باد
Музеии хеш дар онҷо биниҳод
موزه خویش در آنجا بنهاد
Аз қазои музей қозӣ бӯда аст
از قضا موزه قاضی بوده است
Ҳадяи дӯсти гумон фармӯда аст
هدیه دوست گمان فرموده است
Қозӣ омад бадар аз гармоба
قاضی آمد بدر از گرمابه
Ҳамчуи мурғӣ ки буд дар тоба
همچو مرغی که بود در تابه
Рахти пӯшида бходм фармуд
رخت پوشیده بخادم فرمود
Ки бунаи кафши маро инак зуд
که بنه کفش مرا اینک زود
Ходим аз чори тараф дар нагирист
خادم از چار طرف در نگریست
Гуфт ӣнҷои асар аз кафш ту нест
گفت اینجا اثر از کفش تو نیست
Гуфт қозӣ бингар аз чапу рост
گفت قاضی بنگر از چپ و راست
Кафш аз ғайр дар ӣнҷо барҷост ?
کفش از غیر در اینجا برجاست؟
Гуфт ходим ки баҷои мондаи фароз
گفت خادم که بجا مانده فراز
Кафши бўолқосми тнбўри навоз
کفش بوالقاسم طنبور نواز
Қозӣ аз хашм буғурред чу шер
قاضی از خشم بغرید چو شیر
Гуфт ин сифла бмн гашта далер
گفت این سفله بمن گشته دلیر
Масти берун шуда аз пардаи ҳаме
مست بیرون شده از پرده همی
Пой дар кафш ман оварда ҳаме
پای در کفش من آورده همی
Нак дўчори ғазабаш бояд кард
نک دوچار غضبش باید کرد
Бдрстии адабаш бояд кард
بدرستی ادبش باید کرد
Ин ҳаме гуфт ва фиристод ъўон
این همی گفت و فرستاد عوان
Ки битозанд бсръти паии он
که بتازند بسرعت پی آن
Рафт дижхим ва фароз оварадаш
رفت دژخیم و فراز آوردش
Хастау кӯфта боз оварадаш
خسته و کوفته باز آوردش
Гуфт қозӣ ки бад-ӣни булъаҷабӣ
گفت قاضی که بدین بوالعجبی
Чира дастӣ кунӣ ва бе адабӣ
چیره دستی کنی و بی ادبی
Токунӯн мутрибу қўоли бадӣ
تاکنون مطرب و قوال بدی
Ин замони сориқ ва мҳтол шудӣ
این زمان سارق و محتال شدی
Ҳади сориқи зи худои қатъ яд аст
حد سارق ز خدا قطع ید است
Ҳилагар дар хури нафй балад аст
حیله گر در خور نفی بلد است
Лек тодиби туро эй бадбахт
لیک تادیب ترا ای بدبخت
Кафши пояти басарати кӯбами сахт
کفش پایت بسرت کوبم سخت
Ҳафт сол ончӣ кашидӣ дар по
هفت سال آنچه کشیدی در پا
Бар сарат на ки азизаст туро
بر سرت نه که عزیز است ترا
Ҳон бигирӣд зи сари дастораш
هان بگیرید ز سر دستارش
Сар бикӯбед зи пой афзораш
سر بکوبید ز پای افزارش
То димоғаш шавад аз боди тиҳӣ
تا دماغش شود از باد تهی
Новирди Фкртши ин Рӯсияӣ
ناورد فکرتش این روسیهی
Ман чгўим ки Абулқосими зор
من چگویم که ابوالقاسم زار
То чаҳ андоза кашидаст озор
تا چه اندازه کشید است آزار
Хона дар дасти аду рўФтаҳ шуд
خانه در دست عدو روفته شد
Тани бзндони дарав саркӯфта шуд
تن بزندان درو سرکوفته شد
Мол бисёр бтоўони гуноҳ
مال بسیار بتاوان گناه
Дода бо ҳоли парешону табоҳ
داده با حال پریشان و تباه
Муддатии дайри бзндони монда
مدتی دیر بزندان مانده
Давр аз суҳбати риндони монда
دور از صحبت رندان مانده
Пас шшмоаҳ шуд озод аз банд
پس ششماه شد آزاد از بند
Ҳамчуи гург аз талаи оҳӯи зи каманд
همچو گرگ از تله آهو ز کمند
Кафшҳоро зада дар зери бағал
کفشها را زده در زیر بغل
Зари сурхаш шуда зон сими дағал
زر سرخش شده زان سیم دغل
Тунд шуд то бкнори диҷла
تند شد تا بکنار دجله
Чун арӯсӣ ки равад дар ҳиҷла
چون عروسی که رود در حجله
Дар канори шат Бағдод нишаст
در کنار شط بغداد نشست
Кафш дар об фиканд аз кафи даст
کفش در آب فکند از کف دست
Гуфт астўдъки аллоҳ эй кафш
گفت استودعک الله ای کفش
Ҷовдон бош дар ин оби бунафш
جاودان باش در این آب بنفش
Нашӯй хастаи зи маҳҷӯрии мо
نشوی خسته ز مهجوری ما
Хуш буд дӯстӣу даврии мо
خوش بود دوستی و دوری ما
Чун Абулқосими зи онҷои баргашт
چون ابوالقاسم ز آنجا برگشت
Ҳафтае беш аз он бар нагузашт
هفته ای بیش از آن بر نگذشت
Ки яке мардаки сайёд з кед
که یکی مردک صیاد ز کید
Доми афканд дар об аз паии сайд
دام افکند در آب از پی صید
Дид сангин шудаи домаши чандон
دید سنگین شده دامش چندان
Ки фитад шонааш аз бори гарон
که فتد شانه اش از بار گران
Гуфт бисмии аллоҳ ва аз об кашид
گفت بسم الله و از آب کشید
Ман чгўим ки дар он дом чаҳ дид
من چگویم که در آن دام چه دید
Кончаҳ дар пардаи занбӯрӣ буд
کانچه در پرده زنبوری بود
Кафши бўолқосми тнбўрӣ буд
کفش بوالقاسم طنبوری بود
Марди сайёди зи бадбахтии хеш
مرد صیاد ز بدبختی خویش
Зад басар кард фиғон аз дили риш
زد بسر کرد فغان از دل ریش
Хост аз хашм дар оби афкандаш
خواست از خشم در آب افکندش
Ғӯтаи вар дар дил дарё кунадаш
غوطه ور در دل دریا کندش
Ақл гуфташ чаканӣ даст бидор
عقل گفتش چکنی دست بدار
Раҳм бар хастаи дили сӯхтаи ор
رحم بر خسته دل سوخته آر
Кафши бўолқосм мискинаст ин
کفش بوالقاسم مسکین است این
Алзии алмсаҳи сабъи синӣн
الذی المسه سبع سنین
Ҳафт соласт ки пӯшида биноз
هفت سال است که پوشیده بناز
Рқъаҳ бар рқъаҳ бар ӯ дӯхтаи боз
رقعه بر رقعه بر او دوخته باز
Биқини ёва шудааст андари об
بیقین یاوه شده است اندر آب
Гашта бўолқосми азин ғуссаи кабоб
گشته بوالقاسم ازین غصه کباب
Беҳтар онаст ки ин пой афзор
بهتر آنست که این پای افزار
Бирасонам бобўолқосми зор
برسانم بابوالقاسم زار
Пас равон шуд бадари хонаи вай
پس روان شد بدر خانه وی
Дид баста дар кошонаи вай
دید بسته در کاشانه وی
Ҳар тарафи нек назар кард дуруст
هر طرف نیک نظر کرد درست
Равзанӣ дид зи як гӯшаи нахуст
روزنی دید ز یک گوشه نخست
Кафшро кард аз онҷои партоб
کفش را کرد از آنجا پرتاب
Сӯии айвон ва равон шуд башитоб
سوی ایوان و روان شد بشتاب
Кафш бар тоқ гулоб омад рост
کفش بر طاق گلاب آمد راست
Хиради гаштанди ҳама бе каму кост
خرد گشتند همه بی کم و کاست
Шишҳоӣӣ ки пар аз моءи алўрд
شیشهائی که پر از ماء الورد
Ҳама бишикаст ва бпоён оварад
همه بشکست و بپایان آورد
Чун Абулқосим бечора расед
چون ابوالقاسم بیچاره رسید
Ҷониби хона ва ин ҳол бидид
جانب خانه و این حال بدید
Зад басар гуфт марои зини наълин
زد بسر گفت مرا زین نعلین
Ҳаст то рӯзи абади шевану шин
هست تا روز ابد شیون و شین
Оҳ аз дасти ту эй пой афзор
آه از دست تو ای پای افزار
Ки ҳаме дорем андари озор
که همی داریم اندر آزار
Чаканам каз ту халосӣ ёбам
چکنم کز تو خلاصی یابم
Ба ки гӯям бкҷо башитобам
به که گویم بکجا بشتابم
То шаб аз дида гушӯдӣ раги хӯн
تا شب از دیده گشودی رگ خون
Чун шаб омад зсро шуд берун
چون شب آمد زسرا شد بیرون
Ҳилтии тозаи барангехт ки то
حیلتی تازه برانگیخت که تا
Риш худ созад аз он кафши раҳо
ریش خود سازد از آن کفش رها
Чора он дид ки чоҳии бикунад
چاره آن دید که چاهی بکند
Кафшро дар дили он дафн кунад
کفش را در دل آن دفن کند
Наваз нохондаи хурӯси саҳарӣ
نوز ناخوانده خروس سحری
Зикр додар битозӣу дарӣ
ذکر دادار بتازی و دری
Хешу бегона ва ҳамсоя бихоб
خویش و بیگانه و همسایه بخواب
Хӯрда аз соғари маҳтоби шароб
خورده از ساغر مهتاب شراب
Кӯчаеро тиҳӣ аз мардум ёфт
کوچه ای را تهی از مردم یافت
Сихи бардошти заминро бшикофт
سیخ برداشت زمین را بشکافت
То ки дар хок кунад музеии худ
تا که در خاک کند موزه خود
Барад аз дили ғам ҳар рӯзаи худ
برد از دل غم هر روزه خود
Гашти ҳамсояи бногаҳи бедор
گشت همسایه بناگه بیدار
Сӯй кӯча нагирист аз девор
سوی کوچه نگریست از دیوار
Банк ва фарёд бароварду нафир
بانک و فریاد برآورد و نفیر
К-эии асаси дузд шарир аст бигир
کای عسس دزد شریر است بگیر
Зини ҳаёҳӯи асасу шаҳнаи зи кӯ
زین هیاهو عسس و شحنه ز کو
Гирди гаштанди бадӯри сар ӯ
گرد گشتند بدور سر او
Мардум аз кӯчау ҳамсояи зи бом
مردم از کوچه و همسایه ز بام
Ҳар яке ронда бар ӯ сад дашном
هر یکی رانده بر او صد دشنام
Таниш аз зарбати силии хстнд
تنش از ضربت سیلی خستند
Каллааш кӯфтаи дасташи бастанд
کله اش کوفته دستش بستند
Аҳруми андари бағалу сихи бадаст
اهرم اندر بغل و سیخ بدست
Шуд гирифтор чу моҳӣ дар шаст
شد گرفتار چو ماهی در شست
Мӯҳтасиб гуфт бсолори асас
محتسب گفت بسالار عسس
Бабри ин дузди ?данӣ дар маҳбас
ببر این دزد دنی در محبس
Санг бар хояаш овехта кун
سنگ بر خایه اش آویخته کن
Банд бар по нау не бар нохун
بند بر پا نه و نی بر ناخن
Дар шиканҷаи кашу лати зан шояд
در شکنجه کش و لت زن شاید
Ки зи инкор ба иқрор ояд
که ز انکار به اقرار آید
Ончии дуздӣ шудаи зи амволи касон
آنچه دزدی شده ز اموال کسان
Боядаш дод бадасти асасон
بایدش داد بدست عسسان
Алғрзи муршиди тнбўри занон
الغرض مرشد طنبور زنان
Шуд гирифтори балои навҳаи кунон
شد گرفتار بلا نوحه کنان
Пушташ аз бори бало сангин шуд
پشتش از بار بلا سنگین شد
Маҳбаси шаҳна аз ӯ рангин шуд
محبس شحنه از او رنگین شد
Монад шшмоаҳи тамоми андари банд
ماند ششماه تمام اندر بند
Хастау кӯфтаи пжмону нижанд
خسته و کوفته پژمان و نژند
Рӯзу шаби бршкмш чӯб заданд
روز و شب برشکمش چوب زدند
Зару симаш бФрост ситаданд
زر و سیمش بفراست ستدند
Пас шшмоаҳ чу озодӣ ёфт
پس ششماه چو آزادی یافت
Ташнау гурусна дар хонаи шитофт
تشنه و گرسنه در خانه شتافت
Чашмаш афтод бидон кафши зумухт
چشمش افتاد بدان کفش زمخت
Ки бадии сахту хашин чун кимхт
که بدی سخت و خشن چون کیمخت
Гуфт то кӣ зи ту андари тъбм
گفت تا کی ز تو اندر تعبم
Бхдои омадаи ҷонами блбм
بخدا آمده جانم بلبم
Сухраам бар уқалоу сФҳо
سخره ام بر عقلا و سفها
Чаканам каз ту кунам риши раҳо
چکنم کز تو کنم ریش رها
Соъатии сайли сиришк аз мижаи рехт
ساعتی سیل سرشک از مژه ریخت
Пас аз он ҳила дигар ангехт
پس از آن حیله دیگر انگیخت
Кафш бигирифту равони гашт чу бод
کفش بگرفت و روان گشت چو باد
То гузораш бсроӣӣ афтод
تا گذارش بسرائی افتاد
Ин сарои матбах бебаррагон буд
این سرا مطبخ بی برگان بود
Маскани тоҷиру бозаргон буд
مسکن تاجر و بازرگان بود
Рафт Абулқосим аз онҷои бдрўн
رفت ابوالقاسم از آنجا بدرون
Ҳамчуи мардӣ ки гирифтори ҷунун
همچو مردی که گرفتار جنون
Пас паии тахлия дар мбрзи тохт
پس پی تخلیه در مبرز تاخت
Кафшро дар чаҳ мбрзи андохт
کفش را در چه مبرز انداخت
Икшби осӯда ббстр хусбед
یکشب آسوده ببستر خسبید
Хабари кафши з ҷоӣӣ нишнид
خبر کفش ز جائی نشنید
Бомдодон ки бар ин тоқи бунафш
بامدادان که بر این طاق بنفش
Меҳр зад бар сари маи заррини кафш
مهر زد بر سر مه زرین کفش
Бо дилии хаста бурун шуд зи саро
با دلی خسته برون شد ز سرا
Дид бар хоста бар дар ғавғо
دید بر خواسته بر در غوغا
Даҳ ъўон аз ду тарафи бикаму кост
ده عوان از دو طرف بیکم و کاست
Ҳамла карданд бар ӯ аз чапу рост
حمله کردند بر او از چپ و راست
Зон миёни рндки бозории маст
زان میان رندک بازاری مست
Кафши олӯда ӣ ӯ дошт бадаст
کفش آلوده ی او داشت بدست
Кӯфт бар фарқи Абулқосими сахт
کوفت بر فرق ابوالقاسم سخت
Ганд кард ришаш ва гуфт эй бадбахт
گند کرد ریشش و گفت ای بدبخت
Ин мдоси ту ҷаҳон танг оварад
این مداس تو جهان تنگ آورد
Чаҳ харобӣ ки дарин малик накард
چه خرابی که درین ملک نکرد
Булъаҷаби даста гулӣ дода бар об
بوالعجب دسته گلی داده بر آب
Кӯраи мбрз хон карда хароб
کوره مبرز خان کرده خراب
Роҳи тнбўшаҳи мбрз шудаи сад
راه تنبوشه مبرز شده سد
Сад мқнӣ натавон кардани рад
صد مقنی نتوان کردن رد
Рих боло зада аз чаҳ бФзо
ریخ بالا زده از چه بفضا
Ганди печида дар айвону саро
گند پیچیده در ایوان و سرا
Лоиқи сблт ва ришат бархез
لایق سبلت و ریشت برخیز
Бесухан бар дар волии шӯи тез
بی سخن بر در والی شو تیز
Мухлис ӯро чу муқайяд карданд
مخلص او را چو مقید کردند
Мустақиман сӯии маҳбаси бурданд
مستقیما سوی محبس بردند
Бо чунин ҳоли баду рӯзи сиёҳ
با چنین حال بد و روز سیاه
Монад дар маҳбаси волии шшмоаҳ
ماند در محبس والی ششماه
Охроломри боҳўоли нижанд
آخرالامر باحوال نژند
Дод товон ва раҳо шуд аз банд
داد تاوان و رها شد از بند
Рафт дар хона ва наълинро шаст
رفت در خانه و نعلین را شست
Бар сари боми сарои ҳашт дуруст
بر سر بام سرا هشت درست
Сегӣ андари тамаъи туъмаи ббом
سگی اندر طمع طعمه ببام
Буд андари таку пўи ноҳангом
بود اندر تک و پو ناهنگام
Кафшро туъма гумон кард зи ҷўъ
کفش را طعمه گمان کرد ز جوع
Хост ногуҳ кунад аз боми руҷӯъ
خواست ناگه کند از بام رجوع
Бидиҳон барзад ва бо пўзаҳ гирифт
بدهان برزد و با پوزه گرفت
Ҷусти азин бом бидон боми шигифт
جست ازین بام بدان بام شگفت
Дарга ҷустан ӯ беморӣ
درگه جستن او بیماری
Буд хуфта ба пас деворӣ
بود خفته به پس دیواری
Кафши андари сар бемор афтод
کفش اندر سر بیمار افتاد
Хирад шуд мағзаш ва аз кор афтод
خرد شد مغزش و از کار افتاد
Ақрабояш бар қозии рафтанд
اقربایش بر قاضی رفتند
Кафши бурданд ва зломт гуфтанд
کفش بردند و ظلامت گفتند
Дияи қатли нбштнд бар ӯ
دیه قتل نبشتند بر او
Тӯҳмат мзлмаҳ ҳаштанд бар ӯ
تهمت مظلمه هشتند بر او
Шӯрта Эй омаду дижхиму асас
شرطه ای آمد و دژخیم و عسس
Бози бурданди варо дар маҳбас
باز بردند ورا در محبس
Хонааш яксара ғорат карданд
خانه اش یکسره غارت کردند
Тани бзнҷир асорат карданд
تن بزنجیر اسارت کردند
Шуд тиҳии кӣсаи зи қтмиру нафир
شد تهی کیسه ز قطمیر و نفیر
Гашти мискину парешону фақир
گشت مسکین و پریشان و فقیر
Пас чанде ки шуд аз банди раҳо
پس چندی که شد از بند رها
Рафт аз маҳбаси волии бсро
رفت از محبس والی بسرا
Чашмаш афтод бар он ҷуфти нъол
چشمش افتاد بر آن جفت نعال
Ки аз ӯ гашта парешони аҳвол
که از او گشته پریشان احوال
Диргоҳии бхдои зўнолид
دیرگاهی بخدا زونالید
Пас яке чораи зи нави бгсолид
پس یکی چاره ز نو بگسالید
Рафт дар маҳкамаи қозии шаҳр
رفت در محکمه قاضی شهر
Гуфт афсонаи кафшу ғами даҳр
گفت افسانه کفش و غم دهر
Ончӣ бигузашта бар срўълн
آنچه بگذشته بر سروعلن
Ронад дар маҳзари қозии бсхн
راند در محضر قاضی بسخن
На қиморӣ задаам бо риндон
نه قماری زده ام با رندان
Ки шавам дар хури банду зиндон
که شوم در خور بند و زندان
Нак ду соласт ки ин куҳнаи мдос
نک دو سال است که این کهنه مداس
Ҳосили умр маро гашта чу дос
حاصل عمر مرا گشته چو داس
Аслаҳи аллоҳи амўрк аз меҳр
اصلح الله امورک از مهر
Бигушо бар рухи маҳҷӯрони чеҳр
بگشا بر رخ مهجوران چهر
Шиква дорам бадарати зини наълин
شکوه دارم بدرت زین نعلین
Ки насибам шудаи з ӯ хФи ҳнин
که نصیبم شده ز او خف حنین
Ман аз ин кафш кунун безорам
من از این کفش کنون بیزارم
Ки касодаст аз ӯ бозорам
که کساد است از او بازارم
Токунӯн оқилааш ман будам
تاکنون عاقله اش من بودم
Пас масъулияташи Фрсўдм
پس مسئولیتش فرسودم
Ҳам аз имрӯз кунам истеъфо
هم از امروز کنم استعفا
Тока масъӯл набошам фардо
تاکه مسئول نباشم فردا
Худ ним зомини ҷурмаши зини пас
خود نیم ضامن جرمش زین پس
Токунӯн ҳар чаҳ кшидстми бас
تاکنون هر چه کشیدستم بس
Байни мо нофа тафреқ навис
بین ما نافه تفریق نویس
Ки дигар ҳеҷ надорам дар кис
که دگر هیچ ندارم در کیس
Ханда зад қозӣ ва аз ҳиммати хеш
خنده زد قاضی و از همت خویش
Марҳамии ҳашт варо бар дили риш
مرهمی هشت ورا بر دل ریش
Гуфт то чораи дардаши созанд
گفت تا چاره دردش سازند
Кафшҳоро ба танур андозанд
کفشها را به تنور اندازند
Гарчи ин ришта дароз оварадам
گرچه این رشته دراز آوردم
Мислии бар ту фароз оварадам
مثلی بر تو فراز آوردم
Малики Эрон ки чу байт алҳзн аст
ملک ایران که چو بیت الحزن است
Ҷуфти бўолқосм тнбўрзн аст
جفت بوالقاسم طنبورزن است
Кафш ӯ ҳазрати шоҳаншаҳи мост
کفش او حضرت شاهنشه ماست
Турфаи кафшӣ ки надонад чапу рост
طرفه کفشی که نداند چپ و راست
Ҳар куҷо бугзарад ин кафши зи пай
هر کجا بگذرد این کفش ز پی
Май дӯди баҳри балои тани вай
می دود بهر بلای تن وی
То дар оташ кашад ин хоки хароб
تا در آتش کشد این خاک خراب
Меравад гуҳи бҳўои гоҳ дар об
میرود گه بهوا گاه در آب
Гоҳ дар мбрзу гоҳи андари бом
گاه در مبرز و گاه اندر بام
намезанад латма бар ин малики мудом
می زند لطمه بر این ملک مدام
намерасад аз сафи Кирмоншоҳон
می رسد از صف کرمانشاهان
Дар қатори взроء ногоҳон
در قطار وزراء ناگاهان
Фитнаи шарқу балоӣ ғарб аст
فتنه شرق و بلای غرب است
Бо адуи силам ва биорон ҳарб аст
با عدو سلم و بیاران حرب است
Мо аз ин кафш бадал безорем
ما از این کفش بدل بیزاریم
Лек ҳар дами ғамӣ аз нав дорем
لیک هر دم غمی از نو داریم
Қозӣии кӯ ки алии насби алъайн
قاضئی کو که علی نصب العین
Ҳукм тафреқ диҳад фимобин
حکم تفریق دهد فیمابین