Дар маҷҷонии алодби шумораи нахуст
در مجانی الادب شماره نخست
Ин чунин хондам ошкору дуруст
این چنین خواندم آشکار و درست
Ки амӣрии бшоаҳ ёғӣ шуд
که امیری بشاه یاغی شد
Неъмат афзӯда дид ва тоғӣ шуд
نعمت افزوده دید و طاغی شد
Подшаҳи лашкарӣ фароз оварад
پادشه لشکری فراز آورد
Номзади баҳр гӯшмолаш кард
نامزد بهر گوشمالش کرد
Буд дар он сипаҳи яке сираи мард
بود در آن سپه یکی سره مرد
Ки ҳамовардаши осмони новирд
که هماوردش آسمان ناورد
Паҳливонии муборизу хунхор
پهلوانی مبارز و خونخوار
Моили ҷангу ошиқи пайкор
مایل جنگ و عاشق پیکار
Ҳар замон май сурӯд бо дили танг
هر زمان می سرود با دل تنگ
Ки маро нест орзӯи ҷузи ҷанг
که مرا نیست آرزو جز جنگ
эй хушо паҳнаи масофу набард
ای خوشا پهنه مصاف و نبرد
Ки дар онҷо шавад шинохтаи мард
که در آنجا شود شناخته مرد
эй хушо ҷангропазира шудан
ای خوشا جنگ را پذیره شدن
Рӯзи равшан ба абри тира шудан
روز روشن به ابر تیره شدن
Зин қабл май сурӯд ва мезад гом
زین قبل می سرود و میزد گام
Маргро гӯши ҳашта бар пайғом
مرگ را گوش هشته بر پیغام
Чун расиданди сӯии бангаи хасм
چون رسیدند سوی بنگه خصم
Танг шуд аз ҳуҷумашони раҳи хасм
تنگ شد از هجومشان ره خصم
Тира карданд рӯз бар душман
تیره کردند روز بر دشمن
Баста шуд боби сулҳу роҳи сухан
بسته شد باب صلح و راه سخن
Паҳлавон дар талиъаи лашгар
پهلوان در طلیعه لشگر
Пой май кӯфти ҳам чу ромишгар
پای می کوفت هم چو رامشگر
Ногаҳони тирӣ аз камони аду
ناگهان تیری از کمان عدو
Гашт парон нишаст бар сар ӯ
گشت پران نشست بر سر او
Паҳлавонро ҳунар бирафт аз ёд
پهلوان را هنر برفت از یاد
Нола Эй зад ва бар замин афтод
ناله ای زد و بر زمین افتاد
Ёваронаши гирифта бар сари даст
یاورانش گرفته بر سر دست
намекашиданд ҳамчуи мардуми маст
می کشیدند همچو مردم مست
То ба бемори хонаи брднднш
تا به بیمار خانه بردندنش
Ба пизишкони ҳамеи спрдндш
به پزشکان همی سپردندش
Омад аз дар пизишки донишманд
آمد از در پزشک دانشمند
Бар нишондаши биҷойгоҳи баланд
بر نشاندش بجایگاه بلند
Захмро бо гулобу доруи шаст
زخم را با گلاب و دارو شست
Вондрони жарфи бнгристи дуруст
واندران ژرف بنگریست درست
Теғу мсбору майл ва нашутур хост
تیغ و مسبار و میل و نشتر خواست
Арз ва тӯлаш бидид аз чапу рост
عرض و طولش بدید از چپ و راست
Имтиҳонҳо ҳама бакор оварад
امتحان ها همه بکار آورد
Ончӣ пинҳон шуд ошкор оварад
آنچه پنهان شد آشکار آورد
Пас бадв гуфт кории омадаи пеш
پس بدو گفت کاری آمده پیش
Ки гирифтори ҳайратами зини риш
که گرفتار حیرتم زین ریش
Дар димоғи ту тирро шудаи нӯк
در دماغ تو تیر را شده نوک
Вондри онҷои халидаи ҳам чун шок
واندر آنجا خلیده هم چون شوک
Гар кашами мағзро буруни орад
گر کشم مغز را برون آرد
Зонка пайкон ба мағз ҷо дорад
زانکه پیکان به مغز جا دارد
Андакии мағз агар бурун ояд
اندکی مغز اگر برون آید
Дил ниҳодани бмрг май бояд
دل نهادن بمرگ می باید
наменадонам чикор бояд кард ?
می ندانم چکار باید کرد؟
Чаҳ алоҷи ихтиёр бояд кард ?
چه علاج اختیار باید کرد؟
Паҳлавон чун шунид ин тартиб
پهلوان چون شنید این ترتیب
Хост аз ҷой ва кард рӯ ба табиб
خاست از جای و کرد رو به طبیب
Гуфт машғӯл кор бошу млғз
گفت مشغول کار باش و ملغز
Ки дар ин калла нест якҷу мағз
که در این کله نیست یکجو مغز
Мағз агар дар кадуии ман будӣ
مغز اگر در کدوی من بودی
Кӣ танами роҳи ҷанги паймӯдӣ
کی تنم راه جنگ پیمودی
Сар бе мағзи соз ҷанг кунад
سر بی مغز ساز جنگ کند
Оқили андари ғзо диранг кунад
عاقل اندر غزا درنگ کند
Ҷанг нангаст дар шариъати ман
جنگ ننگ است در شریعت من
Ҷузи паии поси дайну ҳифзи ватан
جز پی پاس دین و حفظ وطن
Дарди дайну ватан чу нест туро
درد دین و وطن چو نیست ترا
Сулҳи кули шӯи мадор чун ва чаро
صلح کل شو مدار چون و چرا
Ҷанг бошад тариқи ъмрўолъос
جنگ باشد طریق عمروالعاص
Сулҳ аз бўҳриўаҳи муслеҳи хос
صلح از بوهریوه مصلح خاص
Он шунидам ки дар сафи сафин
آن شنیدم که در صف صفین
Чу алии хост аз Муъовияи кин
چو علی خواست از معاویه کین
Бўҳрираҳи зи ёварони набӣ
بوهریره ز یاوران نبی
Ки бар ӯ мухлисанд шайхи всбӣ
که بر او مخلصند شیخ وصبی
Даргаи ним рӯзу шому саҳар
درگه نیم روز و شام و سحر
Буд андари намоз бо ҳайдар
بود اندر نماز با حیدر
Лек дар мавқеи шаробу таом
لیک در موقع شراب و طعام
Ҷустӣ аз суфраи Муъовияи ком
جستی از سفره معاویه کام
Тиҳӣ аз фикру холӣ аз найранг
تهی از فکر و خالی از نیرنگ
Бо ҳамаи сулҳ буд дар сафи ҷанг
با همه صلح بود در صف جنگ
Он яке гуфташ эй рафиқи куҳан
آن یکی گفتش ای رفیق کهن
Дар шигифтами басии зи кори ту ман
در شگفتم بسی ز کار تو من
Ки бгоҳ намозу тоъату вирд
که بگاه نماز و طاعت و ورد
Муртазоро ҳамеи шӯии шогирд
مرتضی را همی شوی شاگرد
Чун зи кори намози пардозӣ
چون ز کار نماز پردازی
Бар смоти Муъовияи тозӣ
بر سماط معاویه تازی
Дил дар онҷо сафопазир кунӣ
دل در آنجا صفاپذیر کنی
Шиками ӣнҷои зи луқма сайр кунӣ
شکم اینجا ز لقمه سیر کنی
Бо ҳамаи сулҳӣу бързаҳи ҷанг
با همه صلحی و بعرضه جنگ
Накунӣ сӯии ҳеҷ як оҳанг
نکنی سوی هیچ یک آهنگ
Гуфт онро ки дар намоз ояд
گفت آن را که در نماز آید
Иқтидо бар алии ҳаме бояд
اقتدا بر علی همی باید
Кист ғайр аз алӣ аммо варӣ ?
کیست غیر از علی اما وری؟
ӯст байти алътиқ ваам қрӣ
اوست بیت العتیق و ام قری
Кулами таййиб аз тариқи шуҳуд
کلم طیب از طریق شهود
Бар дар ӯ кунад урӯҷу суъӯд
بر در او کند عروج و صعود
Зу гусастани бғири пайвастан
زو گسستن بغیر پیوستن
Бошад аз ваҷҳи ҳақи назар бастан
باشد از وجه حق نظر بستن
Бо алӣ ҳар ки истад ба намоз
با علی هر که ایستد به نماز
Бо худоӣ ягона гуяд роз
با خدای یگانه گوید راز
Лек дар суфраи алии бтъом
لیک در سفره علی بطعام
Натавон шуд ки нест хезу адоам
نتوان شد که نیست خیز و ادام
Аз либоси пилосу нони сабӯс
از لباس پلاس و نان سبوس
Ки кунад ҷузи алии таому лбўс ?
که کند جز علی طعام و لبوس؟
Лӯти чарбу ғизои анбари бӯ
لوت چرب و غذای عنبر بو
Аз дар матбахи Муъовияи ҷӯ
از در مطبخ معاویه جو
Вари таом алӣ бишӯй ду даст
ور طعام علی بشوی دو دست
Гарчи қӯташи зи матбахи аҳдост
گرچه قوتش ز مطبخ احداست
Луқма дар суфраи Муъовияи зан
لقمه در سفره معاویه زن
Ки шукр об гашта дар равған
که شکر آب گشته در روغن
Дили бмҳри алии бунаи муҳкам
دل بمهر علی بنه محکم
Вази Муъовияи сози кори шикам
وز معاویه ساز کار شکم
Боз гуфтӣ чаро бърсаҳи разм
باز گفتی چرا بعرصه رزم
Сӯии кини тўхтни надории азм
سوی کین توختن نداری عزم
Зонка ин ҷони бколбд ҷуфт аст
زانکه این جان بکالبد جفت است
Мояи рӯҳу ҷисм ҳангуфт аст
مایه روح و جسم هنگفت است
Нест бимӣ баҷанг нокардан
نیست بیمی بجنگ ناکردن
Ки ҷдоӣӣ кунад сар аз гардан
که جدائی کند سر از گردن
Лек дар ҷанги бас хатар бошад
لیک در جنگ بس خطر باشد
Бими тафреқи тани з сар бошад
بیم تفریق تن ز سر باشد
Оқили андари хатар қавм назанад
عاقل اندر خطر قوم نزند
Марди донои зи ҷанг дам назанад
مرد دانا ز جنگ دم نزند
Мрмро бо набард корӣ нест
مرمرا با نبرد کاری نیست
Дар сафи ҷангён шуморӣ нест
در صف جنگیان شماری نیست
Бо Муъовияу алии доим
با معاویه و علی دائم
Бастаам ақди оштии қоим
بسته ام عقد آشتی قائم
То буд нони гарму луқмаи чарб
تا بود نان گرم و لقمه چرب
Накунам ҳарб бо набераи ҳарб
نکنم حرب با نبیره حرب
То дилам шуд бзкр ҳақ побаст
تا دلم شد بذکر حق پابست
Сӯии дасти худои ниёзами даст
سوی دست خدا نیازم دست
Бар алӣ ҷанг нест саъбу муҳим
بر علی جنگ نیست صعب و مهم
Ва ядуллоҳи фавқи аидиҳм
و یدالله فوق ایدیهم
Маслаки ман тариқ битрФӣ аст
مسلک من طریق بیطرفی است
Бар ҳамаи ошкор ва бар ту хФист
بر همه آشکار و بر تو خفیست
эй писари бўҳрираҳро майдон
ای پسر بوهریره را میدان
Пешвоу эмом бе тарафон
پیشوا و امام بی طرفان
Бетарафро кас наёрад хаст
بی طرف را کس نیارد خست
Магари онкўи асоси аҳди шикаст
مگر آنکو اساس عهد شکست
Эътимодӣ биор аҳди шикан
اعتمادی بیار عهد شکن
Накунад ҳеҷ кас чу мард ва чу зан
نکند هیچ کس چو مرد و چو زن
Мо ки хоҳони иззат ва шарафем
ما که خواهان عزت و شرفیم
Ллаҳи алҳмди ҷумлаи битрФим
لله الحمد جمله بیطرفیم