Чу донои зи ганҷина дар боз кард
چو دانا ز گنجینه در باز کرد
Баноми худои нома оғоз кард
بنام خدا نامه آغاز کرد
Хдоӣикаҳ дар мағзи ҳуши офарид
خدائیکه در مغز هوش آفرید
Бетони одамӣ бо сурӯши офарид
بتن آدمی با سروش آفرید
Равонро бадонаш ситоиш намӯд
روان را بدانش ستایش نمود
Суханро тарозуӣ дониш намӯд
سخن را ترازوی دانش نمود
Сипас хомаро бо забон ҷуфт кард
سپس خامه را با زبان جفت کرد
Неи гунгро довар гуфт кард
نی گنگ را داور گفت کرد
Аз ӯ ёфту хшўри яздони параст
از او یافت و خشور یزدان پرست
Калид дар ганҷи дониши бадаст
کلید در گنج دانش بدست
Муҳамади чароғ хирад густарон
محمد چراغ خرد گستران
Худованду солори пайғамбарон
خداوند و سالار پیغمبران
Ки бо номаи осмонии бхок
که با نامه آسمانی بخاک
Фурӯд омад аз назд яздони пок
فرود آمد از نزد یزدان پاک
Дар он нома аз роз ҳартару хушк
در آن نامه از راز هر تر و خشک
Бпо кунад нофи ҷаҳонро бмшк
بپا کند ناف جهان را بمشک
Аё хоҷа аз довар ҳаст ва буд
ایا خواجه از داور هست و بود
Бҷони туу хонадонати дуруд
بجان تو و خاندانت درود
Бар он пешкори ҷавони марди ту
بر آن پیشکار جوان مرد تو
Бар он духтари нозпрўри ту
بر آن دختر نازپرور تو
Бар он пешвоён бо фурӯ дод
بر آن پیشوایان با فرو داد
Ки доранд аз шери яздони нажод
که دارند از شیر یزدان نژاد
Ҳамаи вориси тоҷ ва тахт тавонад
همه وارث تاج و تخت تواند
Ҳамаи миваҳои дарахт тавонад
همه میوه های درخت تواند
Бавижа алии бен Мӯсо ки ҳаст
بویژه علی بن موسی که هست
Марои домани меҳраши андари бадаст
مرا دامن مهرش اندر بدست
Баради осмон бар заминаши ниёз
برد آسمان بر زمینش نیاز
Кунад каъба дар остонаши намоз
کند کعبه در آستانش نماز
БФрўии ин номаро сохтам
بفروی این نامه را ساختم
Бомидши ин нукта пардохтам
بامیدش این نکته پرداختم
Ки ӯ дар ҷаҳони подшоҳ ман аст
که او در جهان پادشاه من است
зи найранги ахтари паноҳ ман аст
ز نیرنگ اختر پناه من است
Чу кардам зи хокаши пар аз нофаи мағз
چو کردم ز خاکش پر از نافه مغز
Ҳамаи кори ман гашти стўору нағз
همه کار من گشت ستوار و نغز
Буридам басии бандҳои шигарф
بریدم بسی بندهای شگرف
Буруни омадам аз бен чоҳи жарф
برون آمدم از بن چاه ژرف
Баноми ту эй шоҳи гардани фароз
بنام تو ای شاه گردن فراز
Намудем ман ин порсии номаи соз
نمودم من این پارسی نامه ساز
Паии онкии бунёди ойину кеш
پی آنکه بنیاد آیین و کیش
Дар ӯ зиндаи созами бнирўии хеш
در او زنده سازم بنیروی خویش
Кунам тозаи ойини шаръи куҳан
کنم تازه آیین شرع کهن
Барандозам аз мушрикони бех ва бен
براندازم از مشرکان بیخ و بن
Чунон хоҳам аз ҳиммати роди ту
چنان خواهم از همت راد تو
Ваз он доду бахши худои додтў
وز آن داد و بخش خدا دادتو
Ки то ҳаст гардандаи гардуни бпоӣ
که تا هست گردنده گردون بپای
з ман монад ин номаи андари биҷой
ز من ماند این نامه اندر بجای