Баноми худованд ҳар буд ва ҳаст
بنام خداوند هر بود و هست
Нигорандаи нақши болоу паст
نگارنده نقش بالا و پست
Фурӯзандаи гавҳари офтоб
فروزنده گوهر آفتاب
Трозндаҳи пайкари хоку об
طرازنده پیکر خاک و آب
Хдоӣӣ ки бахшед танро хирад
خدائی که بخشید تن را خرد
Равонро ҳаме бо хиради пурвирд
روان را همی با خرد پرورد
зи мо боди пайғамбарашро дуруд
ز ما باد پیغمبرش را درود
Ки шуд эзадии нома бар ваии фурӯд
که شد ایزدی نامه بر وی فرود
Абулқосими си он Аҳмади Мустафои с
ابوالقاسم ص آن احمد مصطفی ص
Худованд дияему тахти сафо
خداوند دیهیم و تخت صفا
Ҷаҳони равшан аз партави дайн ӯ
جهان روشن از پرتو دین او
Замини хуррам аз обу ойин ӯ
زمین خرم از آب و آیین او
Гар ӯ тани бадии мо сӯии перҳан
گر او تن بدی ما سوی پیرهن
Вар ӯ ҷони бадии анбиёи ҷумлаи тан
ور او جان بدی انبیا جمله تن
Маро эй худованд дияему гоҳ
مرا ای خداوند دیهیم و گاه
Чунон дон ки ҳастам кам аз хоки роҳ
چنان دان که هستم کم از خاک راه
БФрсои танам бо паии поки хеш
بفرسا تنم با پی پاک خویش
Биёвез ҷонами зи фитроки хеш
بیاویز جانم ز فتراک خویش
Бмҳри алии ҷонами окандаи дор
بمهر علی جانم آکنده دار
Ғмонми зи хотири бромндаҳи дор
غمانم ز خاطر برآمنده دار
зи мҳрўими синаи пар нур кун
ز مهرویم سینه پر نور کن
Дилами равшан аз нахла тавр кун
دلم روشن از نخله طور کن
Ҷзоки аллоҳ эй шери парвардгор
جزاک الله ای شیر پروردگار
Аз он дасту бозу ки хстии бакор
از آن دست و بازو که خستی بکار
Вази он пнҷҳоӣикаҳ бо нараҳ дев
وز آن پنجهائیکه با نره دیو
Задӣ дар бар тахти кайҳони хдиў
زدی در بر تخت کیهان خدیو
Ба тимори дайни сахти бастии камар
به تیمار دین سخت بستی کمر
Бимонадӣ басии дайри бихўобу хур
بماندی بسی دیر بیخواب و خور
Дуруди худои бод бар ҷони ту
درود خدا باد بر جان تو
Бар он риштаи дарави марҷони ту
بر آن رشته درو مرجان تو
Бар он ҳамсари нозпрўрди ту
بر آن همسر نازپرورد تو
Ки меҳраши бадии доруии дарди ту
که مهرش بدی داروی درد تو
Бар он ёздаҳи сарви болои фарох
بر آن یازده سرو بالا فراخ
Ки тавҳидашони барг ва тақвоаст шох
که توحیدشان برگ و تقوی است شاخ
Тўӣии он ҳамаи шохро бех ва бен
توئی آن همه شاخ را بیخ و بن
з гуфт ту ронанд яксар сухан
ز گفت تو رانند یکسر سخن
Бавижа алии бен Мӯсои алрзо
بویژه علی بن موسی الرضا
Амири қадари ҳукмрони қазо
امیر قدر حکمران قضا
Ки ин банда солӣаст дар кӯй ӯ
که این بنده سالی است در کوی او
Чу мстсқим бар лаби ҷӯй ӯ
چو مستسقیم بر لب جوی او
Зулоли Хизри нӯшам аз ҳимматаш
زلال خضر نوشم از همتش
Сикандар нишон бошам аз давлаташ
سکندر نشان باشم از دولتش
Бнирўии он шоҳи волои раҳе
بنیروی آن شاه والا رهی
Навиштам яке нома бо Фрҳӣ
نوشتم یکی نامه با فرهی
Дар он нома дар ҳазрати кибриё
در آن نامه در حضرت کبریا
Қавӣ кардам ойини фаррухи ниё
قوی کردم آیین فرخ نیا
Чу солии азин нома бар шуд фароз
چو سالی ازین نامه بر شد فراز
Куҳани гашт ва нав кардам инак тароз
کهن گشت و نو کردم اینک طراز
Ҳам айдун баронам дар ин сол низ
هم ایدون برانم در این سال نیز
Ки орми арӯси суханро ҷҳиз
که آرم عروس سخن را جهیز
Ба неруии ин чордаҳи нури пок
به نیروی این چارده نور پاک
Азин нома равшан кунам рӯй хок
ازین نامه روشن کنم روی خاک
Ҳунарҳои мардонаи орми бакор
هنرهای مردانه آرم بکار
зи ман кӯшишу ёрӣ аз кирдигор
ز من کوشش و یاری از کردگار